Modern çağın en dikkat çekici çelişkilerinden biri, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayan insanların çoğalmasıdır. Günlük telaşların, bitmek bilmeyen hedeflerin ve sürekli ertelenen “asıl yaşam” planlarının içinde, ölüm düşüncesi sistematik biçimde ötelenir. İnsan, sanki zaman sınırsızmış gibi davranır; sevdiklerini ihmal eder, kendisini erteler, hayatı bir hazırlık süreci gibi yaşar. Oysa ironik olan şudur: Hazırlık hiç bitmez, fakat zaman mutlaka biter.

Ölüme direnmek, çoğu zaman fiziksel bir mücadeleden çok zihinsel bir savunma mekanizmasıdır. İnsan, kendi sonluluğunu kabul etmek yerine, onu görmezden gelmeyi tercih eder. Bu nedenle ölüm, gündelik hayatın dışında tutulur; konuşulmayan, düşünülmeyen ama her an varlığını hissettiren bir gerçeklik olarak kalır. Böylece birey, kendisini “istisna” gibi konumlandırır. Sanki ölüm herkes için geçerlidir, ama henüz kendisi için değil.

Ancak ölümsüzleşme arzusu tamamen anlamsız değildir. Aksine, insanı üretmeye, yaratmaya ve anlam arayışına yönelten güçlü bir motivasyondur. Sanat, bilim, edebiyat ve hatta sıradan görünen iyilikler bile bu arayışın ürünüdür. İnsan, fiziksel olarak varlığını sürdüremeyeceğini bilir; fakat etkisinin, izinin ve hatırasının devam etmesini ister. İşte gerçek ölümsüzlük, tam da burada başlar.

Ne var ki, bu arzunun sağlıklı bir biçimde yaşanabilmesi için önce ölüm gerçeğiyle yüzleşmek gerekir. Ölümü yok sayarak değil, onu kabul ederek anlamlı bir yaşam inşa edilebilir. Çünkü sınırlılık, hayatı değerli kılan temel unsurdur. Sonsuz bir zaman dilimi, çoğu zaman anlamın da erimesine neden olur. Oysa sınırlı bir ömür, her anı kıymetli hâle getirir.

Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayanlar, çoğu zaman aslında hiç yaşamayanlardır. Sürekli erteleyen, risk almaktan kaçınan ve kendini güvende tutmaya çalışan birey, farkında olmadan hayatın kendisinden uzaklaşır. Gerçek yaşam ise, kırılganlığı kabul etmekle başlar. Kaybetme ihtimalini göze alabilmek, sevmek, üretmek ve iz bırakmak… Bunlar, ölüme rağmen değil, ölüm sayesinde anlam kazanır.

Sonuç olarak, ölüme direnmek insani bir refleks olabilir; fakat ölümsüzleşmenin yolu bu direnişten değil, kabullenişten geçer. İnsan, ne kadar uzun yaşadığıyla değil, nasıl yaşadığıyla hatırlanır. Ve belki de en büyük çelişki şudur: Ölümü kabul edenler, aslında en çok yaşayanlardır.

Bu sözlerin özeti şu: 2016 yılında kurulan ve uzun süredir atıl kalan Aksu’daki EXPO sahası, fuarcılık faaliyetleri için değerlendirilsin.

Ancak burada temel bir soru ortaya çıkıyor: Eğer fuarlar EXPO alanına taşınacaksa, mevcut yapısıyla faaliyet gösteren ANFAŞ’ın konumu ne olacak?

Bu soruya kayıtsız kalınamaz. Çünkü ATSO’nun ANFAŞ’ta hatırı sayılır bir ortaklığı bulunuyor. Üstelik yalnızca ATSO değil, ona bağlı onlarca kurum ve şirket de bu yapının paydaşı.

Hal böyleyken, mevcut ortaklık yapısına zarar verebilecek bir alternatifin gündeme getirilmesi ne kadar sağlıklı?

Daha da önemlisi, bu öneri ATSO yönetiminde tartışılmış ve ortak bir görüş haline getirilmiş mi? Edinilen bilgilere göre böyle bir değerlendirme yapılmış değil.

Bu durumda, yönetim süzgecinden geçmemiş bir fikrin kamuoyu önünde dile getirilmesi ister istemez soru işaretleri doğuruyor.

Bu bir kişisel çıkış mı, yoksa daha büyük bir planın ön yoklaması mı?

Gerçekten böyle bir proje varsa, neden ilgili kurumlar bunu açıkça sahiplenmiyor?

Aynı etkinlikte söz alan diğer yetkililerin bu konuda sessiz kalması da dikkat çekici.

Öte yandan ATSO’nun 2023 yılında kurduğu AIFO Fuarcılık A.Ş. gerçeği de ortada. Sermayesi artırılmış olmasına rağmen, bu şirket henüz somut bir organizasyon gerçekleştirebilmiş değil.

Böyle bir tablo varken, yeni bir fuar alanı açma fikri ne kadar uygulanabilir?

Dünyadaki örneklere bakıldığında, büyük fuar organizasyonlarının devasa, dayanıklı ve çoğunlukla beton ağırlıklı alanlarda yapıldığı görülüyor. Ağır makinelerden savunma sanayi ekipmanlarına kadar pek çok unsur bu alanlarda sergileniyor.

Oysa EXPO sahası, doğası, peyzajı ve ekolojik dengesiyle çok daha hassas bir yapıya sahip.

“Gelecek Nesiller için Yeşil Bir Dünya” temasıyla hayata geçirilen böylesi bir alanın, yoğun fuar faaliyetleri uğruna dönüştürülmesi ciddi bir tartışma konusu.

Kaldı ki ortada mevcut ihtiyacı karşılayamayan bir fuar alanı sorunu da görünmüyor. Buna rağmen yeni bir alternatifin gündeme taşınması, ister istemez farklı niyetlerin sorgulanmasına yol açıyor.

Yeni çağın görünmeyen göçünün adı: zihinsel göç.

Artık bavul toplamıyoruz belki ama dikkatimizi sürekli bir yerden başka bir yere taşıyoruz. Bir yanda döviz kuru, diğer yanda iklim krizi, öte yanda yapay zekâ tartışmaları… Hepsi aynı günün içine sıkışmış durumda. Peki bu kadar çok gündemin içinde gerçekten “yaşıyor” muyuz, yoksa sadece “takip mi ediyoruz?”

Eskiden insanlar daha sınırlı bir gündeme sahipti; çoğunlukla yaşadığı yerle ilgiliydi. Şimdi ise herkes çoklu gerçeklik içinde yaşıyor. Türkiye’deki bir gelişme moralimizi bozabiliyor, Avrupa’daki bir karar gelecek planlarımızı etkileyebiliyor, küresel bir trend ise yaşam tarzımızı şekillendiriyor. Bu durum bir yandan farkındalık sağlarken, diğer yandan ciddi bir zihinsel yorgunluk yaratıyor.

Çünkü insan beyni bu kadar parçalı bir gündem için tasarlanmadı.

Bir düşünün: Gün içinde kaç farklı konuya maruz kalıyorsunuz?

Kaç farklı duygu arasında gidip geliyorsunuz?

Ve en önemlisi, hangisi gerçekten sizin hayatınıza ait?

Tam bu noktada kritik bir ayrım var: Bilgi sahibi olmak ile bilgiye maruz kalmak aynı şey değil.

Sürekli bilgiye maruz kalmak çoğu zaman bizi daha bilinçli yapmaz. Aksine, karar alma mekanizmamızı zayıflatır. Çünkü her şey önemliymiş gibi görünür, her konu acil hissi yaratır. Ve sonunda hiçbir şeye gerçekten odaklanamayız.

Bu yüzden belki de yeni çağın en önemli becerisi, iletişim uzmanlarına göre: seçici dikkat.

Her haberi bilmek zorunda değilsiniz.

Her tartışmaya dahil olmak zorunda değilsiniz.

Her krizi sahiplenmek zorunda değilsiniz.

Bazen en sağlıklı şey, kendi hayatınızın gündemine geri dönmektir.

Peki bu nasıl mümkün?

Küçük ama etkili birkaç adımla…

Güne telefonsuz başlamak, belirli saatler dışında haber akışını kapatmak ilk adım olabilir. Sosyal medyada bilinçli tüketim yapmak bir diğer adım. Ve en önemlisi, kendi gerçekliğinizi yeniden tanımlamak.

Çünkü gerçek şu ki, dünya her zaman karmaşıktı. Sadece biz artık her şeyi aynı anda görüyoruz.

Ve belki de sormamız gereken soru şu:

Her şeyi görmek gerçekten anlamak anlamına mı geliyor?

Yoksa bazen daha az görmek, daha derin anlamak mıdır?

Cevap büyük ihtimalle ikinci seçenek.

Öncelikli olarak sektörün karbon ayak izini görmezden gelmemesi şart. Uçak yolculukları, otellerin enerji tüketimi ve destinasyon hareketliliği… Bunların hepsi büyük bir karbon faturası demek. Şimdi, kendi karbon ayak izinizi ölçmenin ve şeffaf raporlamanın tam zamanı. Hem müşterilerinize hem de iş ortaklarınıza “biz farkındayız” mesajı vermek, geleceğe yapılan bir yatırım.

Ve benimde tam 12 yıldır her fırsatta dile getirdiğim, bazen dilimde tüy biten konu ulaşım ve enerjide yeşil dönüşüm uygulamaları... Elektrikli araçlar, toplu taşımaya teşvik ve enerji verimli oteller… Bu adımlar sadece çevre için değil, sizin markanız için de prestij kaynağı. COP31 öncesinde başlatacağınız her yenilik, sektörde sizi öncü konumuna taşıyacak.

Bizler yeşil bir yol haritasını geliştirmek için bilinçlendirme veya bir diğer adıyla "herkes için eğitim" mottosuyla farkındalığı sonuca dökmeye çalışıyoruz. Ama tek yönlü iletişimi değil iki yönlü iletişimi gerçekleştiren yani çalışanlarınız ve misafirleriniz açısından sürdürülebilir davranışları benimseyecek çıktılara ulaşmak için geç değil. Nasıl mı olacak, kısa eğitimler, dijital kampanyalar ve interaktif etkinliklerle iklim farkındalığını artırabilirsiniz. Turizm, artık sadece keyif veya kazanç değil; sorumluluk da demek. İnovasyona yatırım yaparken yerel yönetimler, sivil toplum ve diğer turizm aktörleriyle ortak projeler geliştirin derim. Karbon nötr destinasyonlar, doğa dostu turlar ve plastik kullanımını azaltan uygulamalar hem sektöre değer katar hem de COP31’de örnek teşkil eder.

Strateji ve politika uyumu

COP31 sayesinde yeni kurallar ve hedefler getirecek. Önceden hazırlık yaparak, enerji ve atık yönetimi, su kaynakları kullanımı gibi alanlarda stratejinizi netleştirin. Böylece hem çevresel hem de ekonomik sürdürülebilirliği garanti altına almış olursunuz.

Ülkesine katma değer kazandırmak için hayatını bu yola adamış sevgili turizm profesyonelleri, unutmayın, COP31 hükümetler için değil, bizler için de bir dönüm noktası. Adımlarımızı şimdi atmazsak, gelecekte kaybedecek olan sadece doğa değil, turizm sektörünün kendi rekabet gücü olacak. Geleceğe sorumlu bir şekilde yürümek için COP31 öncesi harekete geçmenin tam zamanı!

Çünkü kabul edelim: Bayram geldi mi görünmez bir görev listesi iner hayatımıza. Telefon rehberi bir anda yapılacaklar listesine dönüşür. Amcalar, teyzeler, eski iş arkadaşları, yıllardır konuşmadığın lise grubu… Ararsın. Açan olur, açmayan olur. Açana aynı cümleler: “Bayramın mübarek olsun, nasılsın, iyi bayramlar.” Bir noktadan sonra ses tonu otomatiğe bağlar. Duygu yerini reflekslere bırakır.

İşte tam burada bazı insanlar frene basıyor.

“Ben bunu yapmak istemiyorum” diyor.

Çünkü ona göre bu ritüel, olması gerektiği gibi yaşanmıyor. İçinden gelmediği halde aramak, mesaj atmak, hatta arayanlara bile “görev savar” gibi dönmek… Bunların hiçbiri sahici hissettirmiyor. Ve insan en çok sahiciliği kaybettiğinde yoruluyor.

Ama mesele burada bitmiyor.

Toplum dediğimiz şey biraz da alışkanlıkların, tekrarların, hatta yer yer zorunlulukların toplamı. O yüzden İbn Haldun’un ortaya attığı asabiyye kavramı bu tartışmanın tam ortasına düşüyor. Dayanışma, birlikte hareket etme, ortak duygu üretme hali… İbn Haldun’un Mukaddime adlı eserinde ortaya attığı asabiyye, bir topluluğu bir arada tutan, dayanışma, bağlılık ve ortak hareket etme duygusudur. Devlet kurma gücünün temeli olan bu sosyal bağ, özellikle kan bağı (nesep) veya din/ideoloji (sebep) ile güçlenerek, bedevi toplulukların yerleşik hayata geçip medeniyet inşa etmesini sağlayan en önemli dinamik olarak görülür.

Bayramlar da bunun en basit, en gündelik tezahürü aslında.

Yani birini aramak, belki gerçekten içinden gelmiyor olabilir. Ama o arama, sadece iki kişi arasında değil; toplumun görünmeyen bağları arasında da bir hareket yaratıyor. Zincirin bir halkası gibi.

Fakat öte yandan, zincirin kendisi pas tutmuşsa?

Toplu mesajlar… “Tüm rehbere gönder” kolaycılığı… Altına ad-soyad eklenmiş, neredeyse resmi yazışma gibi duran kutlamalar… Bunlar sahiciliği değil, tam tersine mesafeyi büyütüyor. İnsan da haklı olarak diyor ki: “Bunun içinde ben yokum.”

Belki de bu yüzden bazıları tamamen çekiliyor.

Ne mesaj atıyor ne arıyor.

Bir tür sessiz protesto gibi.

Ama burada ince bir çizgi var: Samimiyetsizlikten kaçarken, tamamen kopmak. Asabiyyeyi korumak isterken, onu daha da zayıflatmak.

Çünkü herkes “ben yapmayayım, zaten sahte” dediği anda, geriye hiçbir şey kalmıyor.

Belki çözüm şurada:

Herkesi aramak zorunda değilsin. 20 kişilik listeyi tamamlamak gibi bir görevin yok. Ama gerçekten önemsediğin 2-3 kişiyi içinden geldiği gibi aramak… Kopyala-yapıştır mesaj yerine iki cümlelik özgün bir şey yazmak… Az ama gerçek temas kurmak.

Ne tamamen mekanik, ne tamamen kopuk.

Ortası.

Çünkü mesele bayram mesajı değil aslında. Mesele, birbirimize ne kadar “gerçekten” dokunduğumuz.

"Kimse, hiçbir başkan ve iş insanı Fenerbahçe maçına ücretsiz bilet istemesin, vermeyeceğim."

Belli ki o da bıkmış bedava bilet isteyenlerden.

Antalyaspor'umuzun özellikle 4 büyük takımla maç yaptığı dönemlerde standyumdaki protokol ve VIP tribününe bakıyorum, normal maçlara gelmeyen Belediye Başkanları orada.

Başkan Vekilleri orada.

Oda Başkanları orada.

Meclis üyeleri orada.

Nasıl bir Antalyaspor sevgisi ise bu...

Sadece 4 büyük takım gelince bu sevgi kabarıveriyor.

Protokolde en çok gördüğüm isimlerden biri Antalya Esnaf ve Sanatkarlar Odaları Birliği Başkanı Adlıhan Dere

Neden Adlıhan Dere dedim, yazımın ilerleyen bölümünde değineceğim, aslında değinenlerin dediğini ileteceğim.

Başkanlar bir yana, kameramanları, fotoğrafçıları, falanları filanları da toplanmış gelmişler. Başkan: 'Gel beni maç izlerken oramdan-buramdan çek' demese gelirler mi?

Başkanlar önemli icraat üretirken 90 dakika, odanın maaşını ödediği çalışanlar da 90 dakika; esnafı, vatandaşı, üyesi, sektörü için hizmet eden başkanı elbet iş başında çekmek, belgelemek zorunda.

Sahi bir başkan neden stadyuma fotoğrafçısını getirir de kendisini çektirir?

Protokolde önemli bir görüşme mi gerçekleştirir?

Neyse..

Peki stadyuma nasıl giriyor bu insanlar.

A- Bilet alıyorlar giriyorlar.

B- Kombine alıyorlar, koltuklarına geçiyorlar.

C- Paraları ile loca kapatıyorlar, keyif çatıyorlar.

D- Protokol tribünü bilete tabi değil, zorla gelmeleri isteniyor.

E- Hiçbiri, biletsiz cümbür cemaat geliyorlar.

Peki başkanlar neden parasını verip bilet ile giriş yapmıyor, Antalyaspor'a katkı sağlamıyor?

Bu söylediklerim sadece oda başkanları için geçerli değil, iş dünyasındaki isimler için de geçerli.

Antalyaspor Başkanı Rıza Perçin kulübün borcunu ödemek için adeta dilenci olup kapı kapı para toplarken, koca koca başkanlar, iş insanları ve hatırı sayılı kişiler beleş bilet peşinde, araya adam sokma derdinde.

Ne diyeyim...

Çoğu Oda başkanına 'Cebinden para ver, bilet al' desen, stada ayak basmaz, hele bir de fotoğrafçına, kameramanına, sekreterine de bilet al desen, kırmızı-beyaz renklerin yanından geçmez.

Neden mi bu kadar emin konuşuyorum.

Antalyaspor Başkanı Rıza Perçin ile basın mensupları olarak basın açıklamasından sonra bir araya geldik.

Başkan net konuştu. 'Kayıt almayın ama yazmak istediğinizi yazın.'

Samimi toplantının büyük bölümünü, beleş bilet isteyen başkan ve iş insanları meşgul etti.

Ceplerinden bir kuruş harcamayan, yedikleri yemekten içtikleri suya kadar koltuğunda oturduğu kurumlara ödettiren çoğu başkan, herhalde bilete de para verecek hali yok.

Bırakın bileti, bağış yapacak niyetleri yok.

Örnek vermek gerekirse...

07 Gençlik Taraftarlar Derneği Başkanı Serdar Atan aynen şu cümleyi kurdu.

"Adlıhan Dere, mavi koltukta oturup fotoğraf vermek kolay. Antalyaspor Başkanı 100 Bin liralık bayrak desteği verin dediğinde, 'Seçimler bitsin de' şeklinde geçiştirme mazeretlere sığınıyorsun. Ne bitmez seçimmiş. Seçimler bitmeden bedava maça geliyorsunuz, seçimler bitmeden kulübe zerre destek vermiyorsunuz."

Toplantıda sonra laf Döşemealtı Sanayici ve İş İnsanları Derneği DÖSİAD Başkanı Gültekin Gencer'e geliyor.

"Sorun Gültekin Gencer'e, DÖSİAD'tan kaç kişi kombine-loca almış? Lafa gelince herkes konuşuyor."

Sonra gazeteci büyüğüm Vedat Gürhan sazı ele aldı. Kendisinin 2023 yılında Antalyaspor'da alt yapıda yöneticilik yaptığını, dönemin süpermarket zincirinin hissedarı olan Gültekin Gencer'den kuru bakliyat istediğini, altyapıdaki dokuz gencin yemek yemesi için bu desteği vermesini beklediğini, hatta ellerine para geçince parasını da vermeyi taahhüt ettiğini söyledi.

Yani hibe değil, bir anlamda borç bakliyat talebi.

Gazeteci Gürhan'ın anlattığına göre aldığı cevap ise buradan yazılmayacak kadar sinkaflı.

"Ben Fenerbahçe gibi bir takımın kongre üyesiyim. Öperim Antalyaspor’u" dediğini kulaklarım duyunca dedim ki kendi kendime...

Önüne gelen öpmüş Antalyaspor’u.

Kulüp başkanı önceki yönetimin 7 Mehmet Restoran'a bıraktığı 4 milyon yemek borcunu mu ödesin....

3 aydır biriken personel maaşını mı ödesin...

Hafta sonuna kadar personel ve futbolcu alacakları hariç 50 milyon borcu mu ödesin.

Sahi aklıma gelmişken...

Bu 7 Mehmet Restoran'ın ismi son dönemlerde ne kadar çok basına malzeme oluyor.

ATSO'nun yemeğinde bir ton hesap tutarı, Antalyaspor eski yönetiminin bıraktığı milyonluk hesaplar, hepsinde 7 Mehmet ismi.

Her ne kadar Antalyaspor Başkanı eski yönetimin yemek borcu dese de, 'Benim bile gitmediğim restoran' dediği bir marka olduğu için, kulağımla duyduğum borç miktarının yüksekliği nedeniyle bu dip notu geçtim.

Yazımın sonuna gelirken şu notu da ekleyeyim.

Antalyaspor eminim ligde kalacaktır.

Ligde kalması için sadece iyi oynamak yetmiyor.

Sadece para, maalesef sorunları çözmüyor.

Şehrin siyasetçileri, Antalyaspor'un aleyhine oluşabilecek olası niyetleri engellesinler yeter.

Çünkü ligde savaş kızışıyor, her takım elinde avucunda ne kadar yetkili ve etkili isim varsa cepheye sürüyor.

Antalyaspor düşerse bunun tek sorumlusu yönetim ya da futbolcular olmayacak.

Takıma sahip çıkmayan Meslek Odası Başkanlarından ATSO Başkanına, iş adamlarından Antalya'nın siyasetçisine kadar herkes sorumlu olacak!..

Demedin demeyin.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Sevelim sevmeyelim, beğenelim beğenmeyelim Amerikan, Çin, Kore film endüstrisi, konulu filmlerde benim hep dikkatimi çekmiştir.

Konu neden ilgimi çekti, neden köşe taşıma gereği duydum anlatayım.

Ülkemizde adaletten, verilen mahkeme kararlarından, emsal sonuçlardan hep şikayet ederiz.

Ülkemize, adalete olan güven listenin ilk sıralarında olması gerekirken, maalesef listenin son sıralarında.

Şikayet, tutuklama ve mahkumiyet kararlarında kişiye özel kararlar verildiği, hükümete yakın isimlerin hukuk zırhı ile korunduğu, muhalefete yakın kişilerin hukuk yolu ile korkutulduğu, basının çeşitli gerekçelere dayandırılarak suçlandığı kamuoyunda hep konuşulur.

Toplum, hukuku ve verilen kararlardaki adaleti bu kadar çok konuşursa, işte o zaman izlediği filmde de karşılaştığı manzarada da kıyaslamalara gidiyor, içten içe hukuku ve adaleti sorguluyor.

Mercy, (Merhamet) filminin konusu, yapay zeka ve teknoloji ile oluşturulan dijital mahkeme.

Mahkeme, dijital bir odada mahkumun idam sehpasında oturması ile başlıyor ve 90 dakika içinde kendisini aklaması veya suçu işlediyse gerekçe ve hafifletici nedenlerini anlatması gerekiyor. Savunmasındaki gerekçeler ve somut hafifletici deliller suçun  yüzde 92 oranına düşmesini sağlarsa kişi idamdan kurtuluyor, suça ve yüzdeye göre hapis cezalarına çarptırılıyor.

Aksi takdirde idam sehpası, idam koltuğu, idamı iğne ile gerçekleştiriyor.

Sürükleyici olan bu filmde mahkum, tüm dijital imkanlara ve suçun oluşmasına, olayın çözülmesine neden olabilecek tüm bağlantılara ulaşma hakkını kullanabiliyor.

Bu imkanı da tüm sistemlere erişme hakkı olan, KVKK kapsamındaki sınırları ise gerektiğinde dijital yargıç kararı ile açan bir yapay mahkeme düşünün.

Şu an böyle bir sistemin dünyada kullanılması mümkün olmasa da...

Gelecekte yapay zekalı mahkemeler oluşacak, insan unsurunu, derin yapıların hukuka müdahalesini, hakimlerin olası art niyetli veya talimatlı kararlarını engelleyecektir.

Hukuka güven duygusunu insanlar sağlayamıyorsa, sanal ve yapay zekalar sağlayacaktır.

Elbet 'Sanal ve yapay zekayı da yazan insanlar değil mi?' Diyeceksiniz.

O zaman yine adaletin tesis edilemeyeceği tezini savunacaksınız.

İnsanın değdiği her noktada şüphe ile yaklaşılması gerektiğini anlatmaya devam edeceksiniz.

Evet!..

Ben de bu kanıda olsam da...

İnsanın sağlayamadığı güveni bırakın biraz da teknoloji sağlamaya çalışsın, insanların tüm müdahalesine rağmen kötü niyetlilerle biraz da teknoloji savaşsın.

İnsanlar olarak ülkemizde adalete güveni sağlamakta zorlanıyorsak, o zaman gelecekte (Mercy, Merhamet) türü yapay teknoloji mahkemelerine, yapay hakim ve savcılara inanmaya mahkum olacağız, kararı sanal ve yapay zekalara bırakacağız.

Kişi için hukuk yerine, toplum için hukuku tercih etmediğimiz sürece, sanal da yapay da insan da olsa, biz bu sorgulamaları her zaman yapacağız.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

​Peki neden her yağmur bir afete dönüşüyor?

​Antalya'da yaşanan su baskınları sadece doğa olayına bağlanamaz; bu durum, insan eliyle şekillenen şehirleşme politikalarının ve altyapı eksikliklerinin bir sonucudur.

​Şehrin hızla büyümesiyle birlikte, eskiden yağmur suyunu emen toprak araziler beton binalara, asfalt yollara ve otoparklara dönüştü. Toprak tarafından emilemeyen su, yüzey akışına geçerek doğrudan drenaj hatlarına yüklendi. Antalya'nın topoğrafik yapısı etrafını çevreleyen dağlardan denize doğru doğal bir akış içerir. Ancak tarihsel süreçte pek çok dere yatağı kapatılmış, daraltılmış veya yapılaşmaya açılmıştır. Su, doğal yatağını bulamadığında sokakları nehire çevirmektedir.

​Mevcut drenaj hatlarının bir kısmı, kentin artan nüfusuna ve iklim değişikliğinin getirdiği şiddetli yağış debisine cevap veremeyecek kadar eskidir veya kapasitesi düşüktür. Ayrıca, mazgalların çöp ve molozla tıkanması suyun tahliyesini imkansız hale getirmektedir. Nitekim son yağan şiddetli yağmurda tramvay yolundaki mazgalların küçüklüğü ve yetersizliği nedeniyle su tahliye olamadı. Tramvay seferleri aksadı.

​Öte yandan meteorolojik verilere göre, Antalya'ya düşen toplam yağış miktarının ötesinde, yağışın şiddetinde önemli bir artış olduğunu gösterdi. Kısa sürede metrekareye düşen yüzlerce kilogram yağış, altyapıyı aşırı yükleyerek sistemin çökmesine neden oldu.

​Antalya'nın bu sorunu çözmesi için palyatif (geçici) çözümler yerine köklü altyapı yatırımlarına ihtiyacı olduğu gerçeği gözardı edilemez.  Yeni yapılaşmalarda yağmur suyu toplama sistemleri zorunlu hale getirilerek suyun doğrudan şebekeye girmesi engellenmelidir. Kapatılan dere yatakları tespit edilmeli ve mümkünse yeniden açılmalı, akış yönleri engellenmemelidir. Eski drenaj hatları, modern ve yüksek kapasiteli borularla değiştirilmeli, "bat-çık" noktalarına güçlü pompa sistemleri kurulmalıdır. Antalya Su ve Atık Su İdaresi milyonlarca lira yatırım ile kent merkezinde eskiyen su borularını değiştirmenin yanında yağmur suyunun nehirler, göller oluşturması ve hatta denize akıp gitmesine engel olacak çözümler üretmesi gerekir. Bilhassa Parklarda, otoparklarda ve kaldırımlarda suyun toprağa geçmesine izin veren geçirgen asfalt veya parke taşları kullanılmalıdır. Suyu emen asfalt ve betonlar üretiliyor. Amerika’yı yeniden keşfetmeye gerek yok. Bunun örnekleri dünyanın çeşitli bölgelerinde var. Bu kent için ivedilikle hayata geçirilmesi, Turizm kenti Antalya’nın her sene afet görüntüleri ile gündeme gelmemesi temennimizdir.

KURABİYE MESELESİ

Geçtiğimiz günlerde Kanal V’de yayınlanan bir spor programını izleme şansım oldu. Programda Antalyaspor konuşuluyordu. Gazeteci dostum İhsan Coşkun’un sunduğu TSYD Şube Başkanı Şifa Çiçek’in yorumları ile değer kattığı programa Antalyaspor Başkanvekili Hakan Onay telefon bağlantısı gerçekleştirdi. Antalyaspor için kendisinin ve yönetimdeki diğer isimlerin gecesini gündüzüne kattığını belirten Onay, yazılarında kendilerini eleştiren Şifa Çiçek’e serzenişte bulunurken ağzından mı kaçırdı bilerek mi vurguladı bilinmez ama büyük bir gafa imza attı.

Her ne kadar şeffaflık kokan ifadeler kullansa da bir zümreyi rencide eden sözler sarf etti. İşte o anlarda konuşulanlar :

Antalyaspor Başkan Vekili Hakan Onay : Biz gecemizi gündüzümüze katıyoruz. Elimizden geleni yapıyoruz. Biz 18 Temmuz'da A.Ş'ye geldik. Şifa Çiçek zaten biliyor. Bizi sürekli eleştiriyor. Levent Başkan (Ördek) bizi destekliyor. Sürekli yanımızda. Buradan teşekkür ediyorum. Rıza Başkanı (Perçin) destekliyor. Türkiye Spor Yazarları Derneğin’de maçlarda görev alan basın mensuplarının ikramlarını, her şeyini Antalyaspor A.Ş. Yönetim Kurulu yapıyor.

Türkiye Spor Yazarları Derneği Antalya Şube Başkanı Şifa Çiçek: Şimdi bunu söylüyorsun, ayıp ediyorsun. Oraya gelen bir kilo pasta. Göndermeyin sıkıntı yok. 1 kilo pasta yaa 1 kilo. Niye şimdi bunu gündeme getiriyorsun, onu anlamadım.

Hakan Onay: TSYD'nin görevlendirdiği personelin ücretlerini de Antalyaspor A.Ş Yönetim Kurulu ödüyor.

Şifa Çiçek: Orada 3 tane görevli çalışıyor, onlara ödeniyor. Oranın sorumluluğu Antalyaspor A.Ş'nindir. Verilen para da ahım şahım değil. Çok komik bir rakam. Herkesin maaşı makbuz karşılığında ödeniyor.

Bu konuşmanın ardından Şifa Çiçek, Hakan Onay ile olan iletişimini kestiğini artık telefonlarına bile bakmayacağını belirtti. Hakan Onay programda yanlış anlaşıldıysam özür dilerim dediyse de kalp kırıcı ve sarsıcı bir etki oluşturdu. Özür de dilense pardon da denilse TSYD Başkanı Şifa Çiçek ve yönetimi Cuma günü oynanan Samsunspor maçının devre arasında o adı geçen 1 kg kurabiyeyi kendi ceplerinden alıp dağıttı. Maç başına 3 görevliye ödenen maaşı ise kim karşıladı onu bilmem ancak varsın maç esnasında kurabiye olmaz olsun. Sonuçta oraya pikniğe gitmiyoruz. Gazeteci dediğin adam spor müsabakasını takip edip haberini yazacak ve evine gidecek. Kimse kimseye muhtaç değil.

Benim asıl üzüldüğüm nokta ‘kurabiyenizi biz veriyoruz, maaşlarınızı biz ödüyoruz’ şeklinde insanı örseleyen sözler değil. Bizim camia olarak yek vücut olamayışımız. Çok afedersiniz bu veya benzeri durumlara yeterince tepki veremeyişimiz. Birisinin yaptığı hatayı koca Antalyaspor’a mal etmek de doğru değil ancak herkesin kendine çekidüzen vermesi ve tekrar böyle hadiselerin yaşanmaması adına bir tavır koymalıyız. Kimseyi gaza getirmek istemem ancak maça gitmemek ve takip etmemek bir protesto şeklidir. Antalyaspor’un başarılı olmasını bu kentte yaşayan herkes ister. İstanbul takımlarını tutanlar bile ister çünkü Antalyaspor küme düşerse Antalya deplasmanı olmayacağından kendi takımlarını izleyememe durumu ile karşı karşıya kalacaklar.

Kentin gözbebeği Antalyaspor’un ligde kalması adına büyük çaba harcayan sayın Rıza Perçin başkanın ve yönetimin yapılan eleştirilere saygı göstermesini rica ederken, hiçbir meslektaşımın da Antalyaspor düşmanlığı yaptığına inanmamaları gerektiğini savunuyorum. En kısa sürede de bu konuda havayı yumuşatacak adımlar atılmasını tavsiye ediyorum.  

Bu aralar Meslek Odalarının seçimleri var ya, sanırsın Antalya Sütçüler, Yoğurtçular ve Dondurmacılar Esnaf Odası Başkanı reklam yapıyor, seçime hazırlanıyor.

Dev tanıtım brandalarına bakıyorsun, Antalya Büyükşehir Belediyesi'nin 'Halk Süt, Halk Mama' projesinin tanıtımları.

Aylardır bundan başka bir şey yok, arada bir festival vb. etkinliklerin tasarımları var.

Türkiye'nin en vizyon kenti,

Turizmin başkenti,

Tarımın lokomotifi,

Sanayide büyüyen dev,

Ayrıca bir liman şehri Antalya!

Bu şehir Sütçüler Odası gibi değil, vizyon şehrin Antalya Büyükşehir Belediyesi gibi anılmalı.

Trafiği rahatlatacak projelerin müjdesi verilmeli.

Sadece toplumun geliri düşük bölümününün değil, herkesin faydalanabileceği projeler üretilmeli, müjdelemeli.

'Vay be' diyeceğimiz gelişmelerle gelinmeli.

Antalya'nın yüzde 90'ı süte muhtaçmış gibi, sanki Türkiye'nin gelir düzeyi en düşün insanlarının yaşadığı şehir gibi süt-mama projesine sarılmak hiç dikkat çekmiyor.

Bu reklamları ara sokaklarda yapın, afişleri otobüs duraklarına asın.

Caddelerde bu reklamlar artı değil eksi getiriyor, bunu da kulağınıza küpe yapın.

Zaten o brandalara harcanan paraya da yazık.

Antalya Büyükşehir Belediyesi'nin artık kamuoyuna düşen ve iddia edilen rüşvet skandalları ile oğul Böcek'in yediği nanelerle anılmaması gerekir.

Yöneticiler tutuklu olsa bile, vizyon projeler aralıksız aktif edilmelidir.

Öte yandan şehirde bir alt yapı çalışması var, tek kelime rezillik.

ASAT'ın yüklenici firmaları işleri teslim edemiyor, yarım yamalak işler ilerliyor. Kazılan yerler toprakla kapatılıp üstüne çamur ve konforsuzluk eziyeti çektiriliyor.

Evsel bağlantılar yapılamıyor, yüklenici sorumsuzluğu buna engel oluyor.

Raylı sistem projesinin bilmecesi hala çözülemedi.

Top, Cumhurbaşkanı'na atıp duruluyor, 'İmza atmadı' deniliyor.

Ak Parti Antalya Milletvekili Mustafa Köse 'Cumhurbaşkanı'mızın önünde bekleyen böyle bir imza yok' diyor, bir kişiden de doğru ya da yalan açıklaması gelmiyor.

Köse, 'Varsa imza atılacak dosya söylesinler bize, çıkalım külliyeye' mesajını veriyor, ses seda yok.

Yönetimde devamlılık esastır.

Yöneticinin başına ne geldiğinin hiç bir önemi yoktur.

Belediyeler özel şirket değil, kamu yapılarıdır.

Bu suskunluk Antalya'ya yakışmıyor.

Her hafta bir meclis üyesinin, bir partilinin, bir yöneticinin, belediye ile alakası olan birilerinin gözaltına alındığı haberlerinden bıktık.

Şehrin üzerindeki ölü toprağını bir an önce atması gerekir.

Yetkililerin sadece yemek yiyip konuştuğu janjanlı ortamlarda gözükmek yerine, süt ve mama reklamının arkasına sığınmak yerine ses getiren projelerini bekliyoruz.

Haydi üzerinizdeki şu ölü toprağını bir atın, haydi lütfen Antalya'ya yakışanı yapın.

Ha bir de şu ASAT'ın mı kulağını çekersiniz, yüklenici firmalarını mı değiştirirsiniz bilmem ama...

Burada büyük sorun var!

Yetki elinizde, para elinizde. Şehir imara açılıyor, inşaatlar bittikten sonra alt yapı başlatılıyor.

Murat Seyirci bu saçmalığı bir türlü içine sindiremiyor.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Hele karşısındaki adayın başkası tarafından çıkartıldığına inanç varsa, o zaman davranış şekli değişiyor, Antalya Servisçiler Odası Başkanı Süleyman'in davranış şekli ortaya çıkıyor.

Nedir bu davranış derseniz...

Şahin, Servisçiler Odası'nın da bağlı olduğu üst kuruluş olan Antalya Esnaf ve Sanatkârlar Odaları Birliği AESOB'un başındaki kişi ile her ortamda restleşiyor.

Bu kişi ise AESOB Başkanı Adlıhan Dere

Adlıhan Dere, dönemin AESOB Başkanı olan, esnaf ve oda başkanları tarafından çok sevilen ve hala adı Muratpaşa'da yaşatılan rahmetli Abdullah Sevimçok'un 27 Mart 2016'da ani ölümü üzerine yönetim kurulu oyları ile başkanlığa seçilmişti.

Yıl 7 Nisan 2016

Dönemin AESOB Başkanı Sevimçok'un vefatıyla bir kişi eksilen 9 kişilik yönetim kuruluna ise yedek birinci sırada bulunan Antalya Servisçiler Odası Başkanı Süleyman Şahin girmişti. Adlıhan Dere'yi başkanlığa taşıyan oylardan birini de Şahin vermişti.

Aradan yıllar geçti, aralarına kara kedi girdi. Şahin, Adlıhan Dereyi koltuğundan etmek için muhalif söylemleri ile harekete geçti.

Daha dün gibi gözlerimizin önünde.

Süleyman Şahin daha önce girdiği oda seçim yarışını kazanmış, Mercedes marka aracın arka koltuğundan inerek seçim zaferini kutluyor, yanına Adlıhan Dere'yi de alarak mikrofonda aynen şu sözleri söylüyor.

"Bugün esnafımız gerçekten 600 fark attı, onlara teşekkür ediyorum, onları mahçup etmeyeceğim.

Yanlışlık bulursa odayı genel kurula götüreceğim, seçim yapıp istifa edeceğim."

Bu konuşmaya göre ve Antalya Servisçiler Odası Başkan Adayı Sayim Sarı'nın anlattıklarına bakılırsa pek çok yanlış yapılmış, ancak oda bu söyleme göre genel kurula götürülüp istifa etmemiş.

Demek ki iddialar kendince hata değil.

Gelelim konuşmanın devamına.

"Adlıhan Başkan benim abim, bu yalakalık değil iyi ki tanımışım, ona bir alkış istiyorum arkadaşlar. Dosta dost, düşmana düşman! Başkanım çok konuşmayacağım, sizi seviyorum inan, her zaman iyi ki tanımışım, ciddi diyorum konuşuyorum, yok böyle birşey, canımsın başkanım öpüyorum seni."

Öpüşmeler, alkışlar ve tokalaşmalar...

Konuşma devam etti.

"Hep yanımda oldu arkadaşlar. Adlıhan başkan olmasa bugün seçim yeri değişirdi. Samimi söylüyorum. O yüzden Adlıhan başkanım seni seviyorum, emrindeyim, saygılar sevgiler seni selamlıyorum başkanım."

Konuşmadan sonra önünde eğilerek, paltosunu da ilikleme şeklinde kapatarak saygısını sevgisini gösterdi.

E tabi hayatta dün dündür, bugün bugündür.

Dün önünde eğilirsin, bugün verdiği plaketi kabul etmediğin gibi bir de "Karşıma aday çıkardın" diyerek resti çekersin.

Geçmişte sen onu seçersin, seçimlerde O'nun desteğiyle seçildiğini söylersin, kısaca ne zaman öküz öldü ortaklık bitti moduna girersin, işte o zaman bu resmi çizersin.

Gelelim plaket meselesine...

AESOB Tarafından düzenlenen organizasyonda sahneye çağrılan Şahin'in  "Sayim Sarı'yı karşıma aday çıkardın" diyerek, plaketi kabul etmeyerek Adlıhan Dere'ye sitem etmesi kendi davranış şekli ve kararı diyebilirsin.

Burada sorun yok.

Bazıları içindeki nefreti dışa vurur, bazıları ise daha sinsi davranışlarla nefreti karşıya zarar verecek şekilde sakinleştirir ve arada bir uyutur.

Sorun olan bölüm ise plaketi reddetmesine rağmen parasını AESOB'un ödediği otelde söylenene göre sabahlaması, sevmediği insan ile aynı havayı soluması.

Şimdi yeni moda bu.

Her ortamda lafı çakarsın, zerre kadar sevmediğin kişi ile aynı ortamı paylaşırsın.

Ne diyelim, bu da yeni trend davranış, yeni trend anlayış.

Gelelim Sayim Sarı'nın adaylığına.

Sarı yaptığı sert açıklama ile adaylık kararını ve servisçi esnafının dışında kimsenin adayı olmadığını kamuoyu ile paylaştı.

Doğru adaysan, servisçi esnafı kadar tüm kamuoyunun desteğini almanın normal olduğunu da vurguladı.

Sonuçta kararı esnaf verecek, hak edene mazbatayı teslim edecek.

Davranışta bildiğim birşey varsa dün övgüler dizip, 'seviyorum seni' deyip, bugün verip veriştirmeyeceksin.

Karşına aday çıkmasını da başkasına maletmeyeceksin.

Kazansan da kaybetsen de yarışta olanları tebrik edeceksin.

Çünkü adaysız seçim bir kişiye mecburiyet demek.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Toplumda beklenti ise normalde ceza alsa dahi içeride yattığı süre de göz önüne alınarak salınması yönündeydi.

Aslında niyet, Altaylı'ya, mesleği yapanlara mesaj vermek yönünde ise bu da yeterliydi.

Ama beklenen olmadı, tahliye verilmedi.

Bir gazeteci tutuklandı, mahkum edildi, daha vahimi ise mahkeme, “adli kontrol tedbirlerinin yetersiz kalacağı” değerlendirmesiyle tahliye talebini reddetti.

Yani Cumhurbaşkanı'na hala fiziksel zarar verebilir imasında bulundu.

Bir anlamda bu karar komediydi.

Aslında bir gazeteci mahkum edilmedi.

Mesleğimize kısmi kelepçe vuruldu.

Bilinç altımıza mesaj verildi.

Bir anlamda, 'Eğer biraz sesini yükseltirsen, muhalif olarak biraz güçlenirsen' parmağı gösterildi.

Hadi yargı bu kararı verdi, toplumun teminatı olacak kuruma inancı zedeledi diyelim.

Ya bizler,

Ya meslektaşlarımız, 'Gazeteciler' adını alan Sivil Toplum Kuruluşları, Cemiyetler,

Dernekler,

Federasyonlar...

Çıtını çıkarmayan kurumlar.

Kimseden kişiyi korumasını istemiyoruz.

Mesleğe sahip çıkılmasını diliyoruz.

Gazeteciliğin ulusalı, yereli, köylüsü, mahallelisi olur mu?

Gazetecilik mesleğini koruyacaksak, bu yanlış kararlara ses çıkartacaksak, altında bahane aramamalıyız.

'Çalıştığımız kurumlardan atılabiliriz, baskıya maruz kalabiliriz' demeyeceğiz.

Diyecek pozisyondaysak, o zaman geride bekleyeceğiz.

Biz mesleğimizi korumazsak, haksızlıklara karşı sessiz kalırsak...

Hangi genç, yarının gazetecisi olacak...

Hangi genç, mesleğe inançla sarılacak...

Daha geçen ay Cemiyetimizin ödül töreninden kürsüden isyan etmedik mi?

'Kazancımızda sorun var, adaletsizlikler içerisinde ayakta kalmaya çalışıyoruz' demedik mi?

Kendi adıma bu mahkeme kararını, Fatih Altaylı'ya yapılan haksızlığı kabullenemiyorum.

Sessiz kalan camiamızı ise anlamıyorum.

Birilerini kendine elçi gören, 'Açıklamayı onlar yapsın' tavrını beniseyemiyorum.

Unutmayın!

Bu meslek o kadar kutsal bir meslek ki...

Hayat kurtaran,

Haksızlıkları anlatan,

Karanlıkları aydınlatan,

Kasti olarak yanlış yapmayı engelleyen,

Toplumun güvencesi bir meslek.

Bu mesleğe sahip çıkmayacaksak, 'Ben gazeteciyim' ünvanını kullanmayalım.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

'Şu kadar adam tutukladık,

Şu kadar madde yakaladık,

Şu kadar suçluyu adliyeye teslim ettik,

Operasyonlar durmayacak,

Denetimler aralıksız devam ediyor.'

Gelen bülten uzar da uzar.

Hatırlıyorum da eskiden, "Şu kadar mekana kapalı alanda sigara içmeye izin verdiği için ceza kestik" haberleri de gelirdi.

Kapalı mekanlarda sigara içme yasağı kalmış olmalı ki, artık haber merkezlerimize böyle bir haber düşmüyor.

Kapalı mekanlarda sigara içme yasağı kalmış olmalı ki, tüm eğlence mekanlarında, restoranlarda püfür püfür sigara içiliyor.

Gidin mekanlara, kapalı alanda dumandan ciğerleriniz isyan eder, kalkıp gidesiniz gelir.

Ben gitmeyeyim kolluk kuvvetleri gelsin derseniz, 'Yeşil Dedektör' uygulamasından şikayet etseniz, gelen yok giden yok.

Yine eskiden uygulama üzerinden şikâyet edince içerideki ajanlardan mekan sahiplerine haber gelir, tüm kül tablaları kaldırılır, polis gelmeden içerisi havalandırılırdı.

En azından polisi kandırmaca oyunlarını görür, 'Hiç olmazsa ihbarlarımıza değer verenler var' derdik.

Şimdilerde ise bu yasakların yerinde yeller değil, sigara dumanları esiyor.

'Hani ekonomik kriz var, yüklenmeyelim insanlara' mı diyorlar desem, araç sürücülerine leblebi gibi ceza kesiyorlar.

'Mekan sahiplerine kıyak geçiyorlar' desem bu suç.

Acaba merkezden, 'Dokunmayın vatandaşıma' talimatı mı geldi desem, o zaman yasayı ve yasakları neden çıkarsınlar.

İlk basın toplantısında Antalya Valisi Hulusi Şahin'e bu soruyu soracağım.

Acaba neden, yasak olan kapalı mekanlarda sigara içme yasağına tedbir getirmiyorlar, denetlemiyorlar, bunu öğrenmeye çalışacağım.

Sigara içenler korunuyor,

İşletmesinde para kazanan patronlar korunuyor,

Zehiri soluyan sigara içmeyenler cezalandırılıyor.

Antalya Valisi Hulusi Şahin'e basın toplantısından önce buradan sorayım...

Sayın Vali'm acaba yasak kalktı mı, yoksa esnetme payı mı kullanılıyor?

Bu konuda denetim yapmayacaksanız, ihbarlara dönüp bakmayacaksanız, verin bir talimat, restoranlar biz sigara içmeyenler için gaz maskesi servis etsin, sigarayı da millet rahatça içsin.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Geçtiğimiz günlerde Seyirci Kalma isimli canlı yayınıma katılan Genç Sağlık Sendikası Antalya Şube Başkanı Mervan Çalıştıran, sağlık çalışanları ile ilgili banka promosyon anlaşmalarını paylaştı.

Rakamlara bakıyorum, inanılır gibi değil.

Çalışan sayısı az olan kurumların bir kısmı kişi başı yüksek fiyata anlaşmış, kişi sayısı çok yüksek olan bazı kurumlar ise kişi başı çok düşük fiyatta kalmış.

Rakamlara bakalım mı!

Örnek olarak 7 bin Akdeniz Üniversitesi çalışanı için yapılan promosyon anlaşması ile başlayalım.

Anlaşma açılış beklentisi her ne kadar 3 yıllığına 150 bin lira olsa da, anlaşma yine makul bir rakamla, 121 lira ile özel bir bankada kaldı.

Alınan resmi olmayan bilgilere göre Sağlık Bakanlı, İl Sağlık Müdürlüğü, 850 bin personele 90 bin lira nakit ve 10 bin lira kişi başı promosyon anlaşması bir kamu bankası ile yapıldı.

Gençlik ve Spor Bakanlığı 85 bin personel ile kişi başı 113 bin lira promosyon alacak.

Emniyet Genel Müdürlüğü'nün 352 bin personeli kişi başı 100 bin lira promosyon alacak.

Harran Üniversitesi çalışanları 112 bin lira promosyon alacak.

Amasya'da 1300 personel, 100 bin lira kişi başı promosyon alacak.

Nevşehir Belediyesi'nde 238 personel, 83'er bin lira promosyon alacak. Rakamlara bakar mısınız.

Bir rakam diğerini tutmuyor.

Bu anlaşmalar neye göre, kime göre yapılıyor!

Toplam para, yatan miktar, süre vs. diyorsanız, hiç bir detay bu uçurumu oluşturamaz.

Bankalar elbet düşük bedel vermek ister de, buna yetkililer nasıl müsaade eder.

Sağlık Bakanlığı anlaşmasına baktığımızda bahsedilen rakam çok komik.

Üstelik 100 binlerce çalışandan bahsedilen bir kurumda nasıl olur da bu kadar düşük anlaşma yapılır.

İşte burada yapılan görüşmelerin kamuya açıklanması gerekiyor.

Örneğin Nevşehir Belediyesi 230 personel için 83 bin lira alırken, kişi başı bu rakamın altında kalan anlaşmalarda neler yaşandı da bu kadar büyük gelir kayıpları oldu.

Peki bu durum yasa ile çözülüp, arka kapılar arkasındaki olası pazarlıklar ve insanın aklına gelen kötü düşünceler ortadan kaldırılamaz mı!

Elbet kaldırılır, komisyon tarafından belirlenecek alt bir rakam ile emsal oluşturulabilir.

Pazarlık beli bir rakamdan başlatılabilir.

Hiç bir kurum, heybe yüküyle para kazanan bankaların mahkumu olmaz.

Bir sözüm de çalışanlara...

Örgütlenseniz, düşük promosyon veren bankanın hesap ve kartlarını iptal etseniz ne kadar kıymetli olacağınızın farkında mısınız?

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Şehrin üç girişi var!

Şehre gelen insanlar şehirde bir festival olduğunun farkında değiller.

Antalya'yı Altın Portakal Film Festivali havasına sokacak bir süsleme yapacak mısınız?

Muhittin Böcek cevap verdi.

"Göreceksin!"

Bir şey gördüm mü?

Tabi ki heykellerimizin dışında, bazı köprülü kavşaklarda, bazı bilboardlarda festivalin olduğunu anlatan afişler, tasarımlar gördüm.

Oysa benim bahsettiğim şehrin karnavala dönüşmesi, şehrin üç girişine Altın Portakal temalı özel tag yapılması, baktığın her noktada festivali anlatan süsleme ve temaların, şovların olmasıydı.

Aynı soruyu bu kez Başkan vekili Av. Büşra Özdemir'e sordum.

Aldığım cevap çokta farklı değildi, bir farklı yanı, "Bu talebinizi not ediyoruz" şeklindeydi.

Anlaşılan not etmemişler, şehirde yine festival coşkusunu anlatan süslemeler yok.

Brandaya basılmış görseller, biraz megalight veya bilboard.

Hadi Antalya'da yaşayanlar az çok biliyor festivali.

Şehre gelenler bilmiyor neyin nerede yaşandığını.

Seneye yine soracağım bu soruyu.

Amacım şehrin festivalinin festival havasında yaşaması.

Festival sadece festival alanlarında yaşanmamalı.

Festival, vatandaş kafasını her kaldırdığında, "Haydi filme gidelim, haydi etkinliğe katılalım" hatırlatmasını yaşatmalı.

Gelelim festival açılışına.

Sahne gerçekten janjanlı, dev ekranlarda görsel şölen heyecanlı.

Sanatçıların zihni dolmuş, kürsüye gelen, 'Yasakçı zihniyet, savaşçı anlayış' söylemi ile içindeki küskünlüğü döker hale gelmiş.

Bir festivalde sanatçılar artık haksızlıklara isyan ediyorsa, o ülkede oturup düşünülmesi gerekenler birikmiş demektir.

Savaşlara ve ölümlere nefret kusuyorsa, dünyada yanlışlar çoğalmış demektir.

Dönelim festival açılış gününe.

Festivalin açılış programına katılmak için gittiğimde bir yasak da beni karşıladı.

Festival canlı yayını başladığı için salona davetiyeli-davetiyesiz  kimsenin alınmayacağını görevli söyleyince şaşırdım.

Bir başka davetli ise 'Sadece 6 dakika gecikme nedeniyle mi giremeyeceğim' diyerek sitemini sıralamıştı.

Elbet görevli talimatları yerine getiriyor ancak bu talimat gerçekten de iç acıtıyor.

Canlı yayına nasıl engel olabilir bir davetli.

Kameranın önüne mi geçer endişesi?

Bu mümkün değil, kameralar ona göre konumlanıyor.

Gelenler en arkadaki boş alana geçiyor.

Hani yasakçı zihniyet diyoruz ya...

Davetiye gönderdiğini içeri almamakta neyin nesi.

Düşünüyorum da...

Bu ülkede kraldan çok kralcı var.

Yasak yerine, davetlini tedbirli şekilde alana sevk etmek yok.

Eksik şehir süslemesiyle,

Sahnedeki isyanlarıyla,

Canlı yayın firmasının yasak kararıyla,

Yağmur yağınca akan giriş-çıkış koridoruyla,

Her şeye rağmen bu festival bizim, bu festival şehrimizin.

Tek dileğim...

Her şeyin çok güzel olması.

Tek dileğim, halkın ağzında 'Kalkın, Altın Portakal geliyor.' havasının yaşanması.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Antalya Büyükşehir Belediyesi yeni etap raylı sistem inşaatına başlamak için Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'dan imza bekliyor.

Şehrin toplu taşıma ile ilgili kaderi Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın eline bakıyor.

Cumhurbaşkanı Erdoğan yeni etap raylı sistem projesini yatırım planına alması gerekiyor ama aylardır bir türlü imzayı atmıyor, neden atmadığını da kimse bilmiyor.

Amaç projenin bitirilemeyeceği endişesi mi?

Tasarruf tedbir kararları mı?

Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek'e engel çabası mı?

Halka, CHP'li Belediyeler hizmet edemiyor mesajının verilmesi mi?

Yoksa çok yoğun da vakit ayıramaması mı?

Bir kişi de çıkıp neden onaylamadığını sormuyor.

Kişiden kastım Antalya Valisi Hulusi Şahin,

Ak Parti Antalya İl Başkanı Ali Çetin,

Ak Partili Antalya Milletvekilleri,

MHP Antalya Milletvekilleri, yani Cumhurbaşkanı veya ilgili bakanlara ulaşabilen kişiler.

Aslında bu şehirde Cumhurbaşkanı Erdoğan'a en hızlı ulaşabilen ve projeyi kabul ettiren bir isim daha var.

Bence Antalya'nın ulaşım kaderi bu kişinin elinde, bu kişinin girişiminde.

Kim bu kişi diyeceksiniz.

Akdeniz Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Özlenen Özkan

Neden sayın Özkan?

Çünkü bu şehre kendinin söylemi ile bu kadar ekonomik daralmanın, bu kadar tasarruf tedbirlerinin olduğu yerde 900 yataklı hastane için onay aldı, bütçeyi çıkarttı.

Hatta bütçeyi kendisinin deyimi ile kopardı.

O zaman Özlenen Özkan halka bir armağan versin, Cumhurbaşkanı Erdoğan'dan raylı sistemin yatırım planına almasını sağlasın.

Baksanıza bu şehirde kimse taşın altına elini koymuyor, vatandaşa eziyeti reva görüyor.

Elbet bu kendisinin değil Büyükşehir Belediyesi'nin görevi olabilir ama üniversiteye otopark yapmakta belediyenin işi değildi.

Buna rağmen Başkan Böcek vatandaşın eziyetine cevap verdi, otoparkın maliyetine ortak oldu.

Bu şehirde kimin hangi makamda olduğunun bir önemi yok.

Önemli olan halka hizmet, makamın hakkını vermek.

Sahi Cumhurbaşkanı Erdoğan neden raylı sistemi yatırım programını almıyor?

Neden bunu Antalya Valisi Hulusi Şahin kendisine sormuyor.

Milletvekilleri onay için ısrar etmiyor.

İlla bu şehirde belediye başkanı mı olmak gerekiyor?

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın ise bu projeyi yatırım programını almamasını bu halk hiç anlamlaştıramıyor.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Talay Beyefendi, sanki ANFAŞ’ın kendisinin tapulu malıymış ya da evin en dağınık köşesini düzeltmeye çalışıyormuş gibi bir gayretle, aylardır atıp tutuyor, döktürüyor. Eminim ki kendi evinin işleri, musluk tamiri, faturaları bu denli istikrarlı bir mesai görmemiştir. Bu 'kamu yararına' (!?) çabanın sebebi ne ola ki? En yakın çevresinin bile "Mehmet Talay çıkarsız iş yapmaz" dediği bir ortamda, bu denli yoğun dumanın yükseldiği yerde bir mangal ateşi yanmıyor mudur?

Dedikodulara bakılırsa, o ateşin odunu gayet yakıcı. İddialar o ki, Talay’ın bu amansız ANFAŞ aşkı, malum şahsın düzenlediği fuar organizasyonundan alacağı iddia edilen bir "komisyona" dayanıyor. Rakamlar büyük olunca, çırpınışın seviyesi de doğal olarak tavan yapıyor. Hani, deveyi güden değil de, komisyonu düşünen bir eda...

Garip olan şu: Mehmet Talay aylardır yazıyor, konuşuyor, feryat ediyor... Ama onu takan yok. Yahu, bir kişi demez mi ki, "Dur bakalım Mehmet, bu kadar laf boşuna mıdır?" Demiyor. Boşluğa konuşuyor. Boşluğa sallıyor. Boşluğa...

Ve beklenen gün geldi: Genel Kurul. Talay yine sahne aldı, yine attı, yine tuttu. Ama hayat bazen en dramatik anlarda bile komediye döner ya... Genel Kurul yapıldı. Elinde topu topu yüzde 11 hissesi olan Ali Bıdı, üyelerin büyük çoğunluğunun güvenoyunu alarak, adeta Talay’ın omuzlarına basıp, yeniden başkanlık koltuğuna oturdu.

Şimdi Ali Bıdı’nın odasından gelen kahkaha seslerini duyar gibiyim. Sanki "Sen yazmaya devam et Mehmet, ben icraata bakarım" der gibi.

Benim de içimden şu an bir yerimle gülmek geliyor. Ama hangi yerimle güleyim ki, bu trajikomik durumu en iyi ifade etsin? Belki de en iyisi, bu gösteriye sadece gülücük emojisiyle eşlik etmek: ?

İyi ki varsın Mehmet Talay, biz sana güleriz... ANFAŞ yoluna bakar.

İki Belediye'de sözde yapılan yolsuzluklar, itirafçıların verdiği bilgiler insanda şok etkisi yaratacak içeriğe sahip.

Gönül elbette ister ki... Şehrimizi yöneten kişilerin bu tür alavere-dalavere işlere girmemiş olması.

İsimlerinin bile bu tür yolsuzluk ve rüşvet davasına karışmamış olması.

Halktan aldığı oyu, vatandaştan aldığı güveni, hizmet etme sevdasıyla kullanması.

Hep söylerim!

Bir kişi hukuk karşısında suçlu bulunmadığı sürece suçsuzdur.

Her ne kadar tüm deliller suçun oluştuğunu gösterse bile, masumiyet karinesi hukukun verdiği karara kadar geçerlidir.

Ancak insan kendine sormadan da edemiyor.

Antalya'da bilinen döviz firmasının hissedarı iş insanı Ali Y.’ın itiraflarını okuyorum, "Yok artık" diyorum.

İş adamı Emin H.'nin Kepez'de yapmak istediği akaryakıt istasyonunun ruhsatının da rüşvet karşılığı verildiğini anlatması, "Serkan T. ve Gökhan Böcek, ruhsatı çıkarabilmek için 1 milyon TL nakit istedi" demesi, insanın zihninde masumiyet karinesini yerlebir ediyor.

Bir yayın organın kestiği faturalar, çetrefilli işler, bunlara filan değinmeyeceğim, zaten cümle alem duydu, okudu.

Tutuklu bulunan Başkan Böcek, cezaevinden bu kadar itiraf ve itirafçıya rağmen 'Suçsuzum' diye adeta isyanını dile getiriyor.

İnsan kime ve neye inanacağını şaşırıyor.

Aslında çoğu insanda Muhittin Böcek'e toz kondurmuyor.

Böyle işlerin içinde olabileceğine ihtimal bile vermiyor.

Sorun şu ki ya itiraflar doğruysa?

Gerçekten bu suç işlenmişse!

İşte o zaman bu halk kime güvenip oy verecek?

Olası rüşvetlerin önüne geçecek sistemi kurmayan merkezi hükümete mi isyan edecek, yoksa mecburen "En az yiyen bizi yönetsin" anlayışına mı bürünecek.

Başkan Böcek tarafından bakarsak kurulan bir kumpas.

Anlatılanlara bakarsak, itirafçıları dinlersek, beyanatları incelersek, "Ateş olmayan yerden duman çıkmaz" cümlesini basitçe kurabiliyoruz.

Vatandaş tarafından bakarsak, onlar kime ve neye inanacağını bilemez duruma gelmiş.

Vatandaşın bazıları 'kumpas' derken, karşıtları 'yapmıştır' diyebiliyor.

Bir bölümü de 'Yemeyen var mı' diye kendince durumu genele ve alışkanlığa, sistemsizliğe vuruyor.

Gerçekten sorulacak soru şu.

İddialar ya gerçekse!

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Korkunun ecele faydası yok Talay. Sana senin gölgenden bile yakınım. Geçmişte yaşattıklarını yaşamadan gitmek yok öyle.

Ama niye yalan söyleyeyim. Yazdıkların hoşuma gitti. Çünkü, seninle oynamak için bana çok güzel bir pas attın. Acelem yok. Yazdıklarına her yazımda tek, tek, senin yazdığın gibi 1,2,3 diye cevap vereceğim.

Bir de yazında teşekkür ettiğin biri var. Onun için asıl ben sana teşekkür ederim. O ‘Çok Okumuş’u bana hatırlattığın için. Tozlu raflarda duran dosyalara üflediğin için teşekkürler. Onunla ilgili de bomba haberlerim var.  Bekle gör.

Şimdi ilk maddeden başlayalım.

Ne demiştin?

“Antalya Gazeteciler Cemiyetinin değil, uluslararası tanınırlığı ve kabulü olan “Küresel Gazeteciler Konseyi” üyesiyim…”

“Küresel Gazeteciler Konseyi üyesiyim” cümlesi, kulağa bir apolet gibi geliyor; sanki bir anda gazeteciyi uluslararası arenada bir yıldız haline getiriyormuş gibi. Ama durun bir dakika, bu Küresel Gazeteciler Konseyi (KGK) denen yapı gerçekten ne kadar “küresel”? Yoksa bu, yerel bir meslek örgütünün kendini cilalı bir ambalajla pazarlama numarasından mı ibaret? Hadi, bu iddianın maskesini biraz aralayalım ve gerçeği görelim.

Öncelikle, KGK’nın ne olduğunu anlamak için şu soruyu soralım: Bu konsey, dünya çapında gazetecilik mesleğinin hangi evrensel sorununa çözüm üretiyor? Basın özgürlüğü mü savunuyor? Gazetecilere yönelik küresel tehditlere karşı somut bir duruş mu sergiliyor? Yoksa sadece bir grup insanın bir araya gelip kartvizitlerine “küresel” kelimesini eklediği bir kulüp mü?

2019’da kurulan bu Türkiye merkezli oluşum, uluslararası tanınırlık iddiasında bulunuyor, ama bu iddia, ne yazık ki, kâğıt üzerinde parıldayan bir balondan öteye gitmiyor. Sınır Tanımayan Gazeteciler (RSF) veya Uluslararası Gazeteciler Federasyonu (IFJ) gibi köklü ve gerçek anlamda küresel otoritelerle kıyaslandığında, KGK’nın esamesi okunmuyor. Bu örgütler, yıllardır basın özgürlüğü ve gazetecilik etiği için mücadele ederken, KGK’nın faaliyetleri daha çok Türk dünyası ve diaspora odaklı birtakım etkinliklerle sınırlı. Azerbaycan’da bir toplantı, KKTC’de bir panel, Balkanlar’da bir ziyaret… Bunlar mı “küresel” yapıyor?

Güldürme.

KGK’nın üyelik süreci ise tam bir muamma. Kimler üye oluyor? Hangi kriterlerle? Gazetecilik etiğine bağlılık, mesleki bağımsızlık ya da kaliteli üretim mi aranıyor, yoksa “doğru bağlantılar” ve bir iki tanıdıkla iş bitiyor mu? Şeffaflık sıfır. Eğer bir meslek örgütü, üyelik dağıtımını bir liyakat sınavına değil de ağ ilişkilerine dayandırıyorsa, o üyelik kartının değeri, bir düğün davetiyesinden farksızdır.

“Uluslararası tanınırlık” diye şişirilen bu balon, işte bu yüzden hızla sönüyor. Gerçek bir küresel meslek örgütü, kapılarını açarken kimin neyi temsil ettiğini sorgular, meslek standartlarını korur ve dünyaya bir şey katar. KGK’nın böyle bir ağırlığı var mı?

Hayır.

Antalya Gazeteciler Cemiyeti gibi yerel bir yapıyla kıyaslandığında, KGK’nın “küresel” iddiası daha da gülünç hale geliyor. Yerel bir cemiyet, en azından kendi bölgesinde somut bir topluluğu temsil eder, gazeteciler arasında gerçek bir dayanışma sağlar. KGK ise ne sunuyor? Bir avuç etkinlik, birkaç süslü basın açıklaması ve bolca “uluslararası” lafı. Bu, olsa olsa bir PR çalışmasıdır; gerçek bir küresel etki yaratmaktan çok, birilerinin özgeçmişini parlatma çabası. Eğer KGK gerçekten küresel bir vizyon peşindeyse, önce şu sorulara cevap versin:

Hangi uluslararası medya kuruluşu sizi ciddiye alıyor? Hangi evrensel gazetecilik sorununa çözüm ürettiniz? Hangi bağımsız denetim, sizin “küresel” iddianızı doğruladı?

Sessizlik…

Sonuç olarak, “Küresel Gazeteciler Konseyi üyesiyim” demek, sadece kendini kandırmanın kibar bir yolu. Gazetecilik, böyle sahte unvanlarla değil, sahada gerçeğin peşinde koşarak, etik duruşla ve topluma katkıyla değer kazanır. KGK’nın bu içi boş iddialarla vakit kaybetmek yerine, önce kendi bahçesini temizlemesi gerek.

Gerçek bir gazeteci, ünvanın değil, yazdığının ve yaptığının ağırlığıyla konuşur. KGK’nın o ağırlığı taşımak için daha çok yolu var. Şimdilik, sadece şişirilmiş bir balon.

Mehmet Talay, sen önce bunun hesabını ver. Şehirde fuar yapılırken İzmir’de boy göstermek hangi vicdana, hangi ahlaka sığar?

Antalya’daki fuara davet gelmediğini yazmışsın. Yalan. Adalya Medya’ya 17 Eylül saat 09.39’da ANFAŞ’tan fuar açılışına davet maili gelmiş. Şöyle bir baktım, senin kurumun olan Akdeniz Manşet’in ve müdürünün hem mynet, hem de gmail adreslerine de mailler atılmış.

Geçmişte ANFAŞ’a saldırı üstüne saldırı yapan sen değil miydin? Şimdi de İzmir’de çekilen bir fotoğrafla gündeme geliyorsun. Adalya Medya’da Gölge Adam bunu yazdı diye hop oturup hop kalkıyorsun. Ne oldu Talay, eleştiriye tahammülün mü yok?

Kalkmışsın köşenden cevap veriyorsun:

“Basın mensubu olarak cevap verebileceğim biri misin, ona bakacağım.”

Pardon da sen kimsin?

Gazeteci misin? Değilsin.

Cemiyet üyesi misin? Değilsin.

Ama nedense gazetecilik kürsüsünden ahkâm kesiyorsun.

Üstüne bir de tehdide kalkışıyorsun:

“Beni iyi tanıyacaksın, uğraşmanın hayra alamet olmadığını bileceksin.”

Talay, o koltuktan tehdit savurmak kolay. Ama unutma, bu şehir kimin ne yaptığını, hangi gölgelerden beslendiğini unutmaz.

Hadi gel biraz nostalji yapalım.

2 Temmuz 1993…

Kültür Müdürüydün. Hangi festivalin komite başkanıydın, hatırladın mı? Banaz Köyü, o meşhur heykel hâlâ hafızalarda. Seni o makama getiren dönemin kültür bakanına bile “istihbaratçı” yakıştırması yapacak kadar pervasızdın. İşte senin gerçek yüzün orada saklı.

Daha “Kasırga Operasyonu”nu yazmadım.

Ben seni çok önce uyardım:

“Bildiğimi yazarsam, sokağa çıkacak yüzün kalmaz” dedim. Demek ki hâlâ anlamamışsın.

Mehmet Talay!

Senin gazetecilikle, basın ahlakıyla, Antalya sevgisiyle hiçbir alakan yok.

Sen sadece kendine çalışan, günü geldiğinde taraf değiştiren, menfaatine göre saf tutan birisin.

Unutma! Antalya’nın ekmeğini yiyip İzmir’de vitrin yapanların foyası er geç ortaya çıkar. Bu şehir, senin gibi isimleri çok gördü!

Bilmem anlatabildim mi?

Dün gece ortada dolaşan bir bilgi, Mehmet Talay’ın eleştirilerinin samimiyetini sorgulatan türden. Meğer Talay, ANFAŞ’ı eleştirdiği dönemde, aynı tarihlerde İzmir’de düzenlenecek fuarın yöneticileri ile temas halindeymiş. Antalya ve İzmir’de aynı tarihlerde fuar yapılırken, ekmeğini bu kentte kazanan Mehmet Talay, İzmir’deki fuara katılmış. Hem de bu fuarda boy boy fotoğraf çektirmiş! Evet, yanlış duymadınız. Antalya’nın fuarcılık sektöründeki en önemli markalarından biri olan ANFAŞ’ı karalamakla meşgulken, bir yandan da rakip bir organizasyonda gülmese de alenen poz vermiş.

Bu durum, akıllara şu soruları getiriyor: Mehmet Talay’ın ANFAŞ’a yönelik eleştirileri gerçekten kamu yararı için mi yazılıyor, yoksa başka bir amaca mı hizmet ediyor? İzmir’deki fuara katılımı ve orada çekilen fotoğraflar, acaba kimin çıkarlarını koruduğunu mu işaret ediyor? Antalya’nın fuarcılık sektöründeki gücünü gölgelemek isteyenlerin mi kalemşörü olmuş Talay?

Elbette bir köşe yazarının farklı organizasyonlara katılması, fikirlerini özgürce ifade etmesine engel değil. Ancak, aylardır ANFAŞ’ı hedef alan bir yazarın, aynı dönemde rakip bir fuarda boy göstermesi, en hafif tabirle bir çelişki değil mi? Eleştirilerinin tarafsızlığına gölge düşüren bu durum, Talay’ın yazılarındaki samimiyeti de sorgulatıyor.

Antalya kamuoyu, bu çelişkili tablo karşısında haklı olarak gerçeği öğrenmek istiyor. Mehmet Talay, ANFAŞ’a yönelik eleştirilerinin arkasında duruyor mu, yoksa bu yazılar birilerinin siparişi mi? Eldeki fotoğraf, sadece bir tesadüf mü, yoksa daha büyük bir planın parçası mı? Belgeler ortaya çıktı, şimdi sıra Talay’da. Kalemine güveniyorsa, bu soruları açıklığa kavuşturmalı. Bir de köşe yazdığı gazetenin sahipleri bu konuda ne düşünüyor?

Antalya’nın fuarcılık sektörü, bu tür gölgeli tartışmalardan zarar görmemeli. ANFAŞ, kentin ekonomisine ve turizmine katkı sağlayan önemli bir değer. Eleştiriler elbette olacak, ama bunların dürüst, şeffaf ve belgelere dayalı olması şart. Mehmet Talay’ın bu fotoğrafın hikayesini açıklaması, hem kendi kredibilitesi hem de Antalya’nın ortak menfaati için bir zorunluluk artık.

Kesinlikle basına karşı baskıyı iliklerinize kadar hissediyorsunuz.

Bunu hissettiren iktidarın veya yandaşların rahatsız olmadığı bir süreçte, gerçekleri kaleme almaya devam ediyorsunuz.

Ancak bazı gerçekleri de gerçekten olduğu gibi kaleme almanın, gerçek dışı yakıştırmaları da yapmadan vatandaşa sunmanın sorumluluğunu da taşımamız gerekiyor.

Son dönemlerde Kaleiçi'nde binlerce m2 arazinin, aynı zamanda kale surlarının Turizm Bakanlığı tarafından satışa çıkartıldığı, yeni inşaatların yapılacağı, rezidans veya 5 yıldızlı otellerin yapılacağı ile ilgili uç haberleri görüyorum.

Basına yapılan her türlü baskıya rağmen bazı gerçekleri de çarpıtmanın, aşırı uç yorumlamanın bir anlamı yok.

Size karşı dürüst olunmasa da, sindirme politikası her an aktif olsa da, bizim mesleğimiz intikam fitili değildir, gerçekleri yazma eğilimidir.

Antalya Kaleiçi’nde yüzlerce m2 alanın satıldığı ile ilgili bazı yorumlar gerçeği yansıtmıyor.

Surların satılığa çıkarıldığı ile ilgili haberlerin doğruluğu inandırıcı değil.

Evet, Turizm Bakanlığı Kaleiçi’nde bir kısım konak, pansiyon, otel, restoran gibi kendi uhdesinde olan alanların işletme hakkı ile ilgili tahsis sürecinde...

Hatta surların içindeki mekanları da bu kapsamda tahsise açtı.

1994 yılında Antalya'ya ilk geldiğimde, kale surlarının içinde otel, pansiyon ve kafelerin olduğunu bilmiyordum.

Evet yanlış duymadınız!

Surların içinde bildiğiniz otel, pansiyon ve restoranlar var.

Üstelik surları mekanların içinden geçerek gezebiliyor, adeta bir tarihi yolculuğa çıkabiliyorsunuz.

Bu mekanlar Turizm Bakanlığı'na ait. Tahsis süresi biten tesisleri de Bakanlık tekrar tahsise açıyor, sit alanı konumundaki bu tesislerde restorasyon hakkı tanıyarak turizme daha sağlıklı şekilde kazandırılması için çaba harcıyor.

Bu durumu "Surlar satıldı" yaygarası ile kamuoyuna duyurmak, mesleki açıdan yanlı bakmak demek.

Surların içinde turistik mekanlar olduğunu bilmemek, buna muhalefetlik etmek, önyargılı davranmak demek.

Körü körüne karşı gelmek, abartılı içerik üretmek, mesleğimizde tercih etmeyeceğimiz intikam duyguları olmalı.

İktidar basına karşı acımasız olsa da, mesleğimizin etik değerleri, intikam duygularına yenik düşmemeli.

Mesleğimiz, başkaları gibi olmayı kabul etmez.

Biz gerçeklerin ışığı olmadıkça, yalanların karanlığında kaybolamayız.

Kim yalan söylerse söylesin, gerçek biziz, biz gerçekleriz.

Gerçekleri karartanlara karşı aydınlatmaya devam edeceğiz.

Aydınlık yarınlar için, bu ülkenin geleceğiyiz!

Kaleiçi ve surları ile ilgili...

Burada takip edilmesi ve eleştirilecekse kaleme alınması gereken tahsis süresi ve tahsis ücreti.

Tahsis gerçekleşmediği, ihale bitmediği için o eleştiri hakkımız saklı.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Batuhan Ülker, Antalya Büyükşehir Belediyesi’nin sosyal medya hesaplarının yönetiminde önemli bir rol oynuyor. Kendisi, sosyal medyanın sivil katılım aracı olarak kullanılabileceğini sıkça vurguluyor. Gerçekten de Ülker’in açıklamalarına bakılırsa, sosyal medya belediyeler için farkındalık yaratma, vatandaşları bir araya getirme ve şeffaf bir iletişim kanalı sunma potansiyeline sahip. Ancak, söylemlerle uygulamalar arasında ciddi bir uçurum olduğu iddia ediliyor. Örneğin, belediyenin sosyal medya hesaplarının, halkın gerçek sorunlarını yansıtmaktan ziyade, daha çok belediye başkanının kişisel imajını güçlendirmeye odaklandığı eleştirileri var. Bu, sosyal medyanın “şeffaf bir geribildirim mekanizması” olarak tanımlanmasına gölge düşürüyor.

Daha da önemlisi, Ülker’in sosyal medya yönetiminde çalıştığı Panda Şirketi ve bu şirketin belediyeye kestiği yüksek faturalar kamuoyunda ciddi rahatsızlık yaratmış durumda. İddialara göre, belediye hizmet binasında bulunan bir çocuk kreşinin kapatılarak yerine Ülker’e ofis tahsis edilmesi, halkın tepkisini çeken bir başka konu. Bu durum, sosyal belediyecilik anlayışıyla bağdaşmayan bir önceliklendirme olarak görülüyor. Çocuk kreşi gibi halka doğrudan hizmet sunan bir alanın, sosyal medya uzmanına ofis yapmak için feda edilmesi, belediyenin sosyal medya stratejisinin halk odaklı olmaktan uzak olduğunu düşündürüyor.

Bir başka tartışma konusu ise Ülker’in geçmişteki siyasi bağlantıları. Daha önce AKP’li isimlerle çalışmış olması ve 2019 seçimlerinde Panda Şirketi üzerinden belediyede kadro aldığı iddiaları, tarafsızlık ve liyakat tartışmalarını alevlendiriyor. Antalya gibi farklı siyasi görüşlerin bir arada bulunduğu bir şehirde, sosyal medya yönetiminin tarafsız ve kapsayıcı olması beklenir. Ancak Ülker’in yönetiminde belediye hesaplarının bazı siyasi figürleri sansürlediği ya da belirli bir siyasi çizgiyi öne çıkardığı yönündeki eleştiriler, bu beklentiyi karşılamıyor.

Üstelik, belediyenin sosyal medya hesaplarının beğeni ve etkileşim sayılarında manipülasyon yapıldığına dair iddialar da cabası. Bu tür bir “beğeni hilesi” iddiası, sosyal medyanın güvenilirliğini zedeliyor ve halkın belediyeye olan güvenini sarsıyor. Eğer bir belediye, sosyal medya üzerinden sahte bir popülerlik algısı yaratmaya çalışıyorsa, bu durum halkla samimi bir iletişim kurma hedefinden uzaklaştığını gösterir.

Antalya Büyükşehir Belediyesi’nin sosyal medya yönetimi, şüphesiz ki modern yerel yönetim anlayışında önemli bir yer tutuyor. Ancak Batuhan Ülker’in liderliğindeki bu süreç, halkın beklentilerini karşılamaktan uzak görünüyor. Sosyal medya, sadece belediye başkanının başarılarını parlatmak için bir araç değil, halkın sesini duyurabileceği, sorunlarını iletebileceği ve çözüm bulabileceği bir platform olmalı. Ülker’in stratejileri, bu platformu daha kapsayıcı, şeffaf ve halk odaklı hale getirmek için yeniden gözden geçirilmeli. Antalya gibi bir şehir, sosyal medyada çok daha etkili, samimi ve halkla bütünleşen bir iletişim dilini hak ediyor.

Eleştiriler bir yana, Ülker’in sosyal medya aracılığıyla sivil katılımı artırma vizyonu doğru bir hedef. Ancak bu vizyon, halkın ihtiyaçlarını merkeze alan, şeffaf ve liyakate dayalı bir yönetim anlayışıyla desteklenmezse, sadece iyi niyetli bir söylem olarak kalır. Antalya’nın sosyal medya yönetimi, tartışmalardan uzak, gerçekten halkı kucaklayan bir yaklaşımla yeniden şekillendirilmeli. Çünkü bu şehir, sadece plajları ve tarihiyle değil, halkıyla da güzeldir.

Servisçiler Odası’nın önerdiği zam oranına göre, resmi okullarda 0-3 km mesafe için aylık ücret 2.700 TL olarak belirlenmiş. Bu, 9 aylık eğitim dönemi için toplam 24.300 TL’ye denk geliyor. Ancak, söz konusu velinin, okuluna sadece 2 km uzaklıkta olan evi için servis ücretinin 35.000 TL olarak talep edildiğini belirtmesi, durumun ciddiyetini gözler önüne seriyor. Bu rakam, resmi tarifenin %44 üzerinde! Peki, bu fahiş fiyatlar nasıl ortaya çıkıyor? Veliler, resmi tarifeler henüz onaylanmadan bu tür keyfi zamlarla nasıl başa çıkacak?

Resmi Tarifeler ve Gerçekler

Antalya Servisçiler Odası, %30’luk bir zam talebiyle meclise giderken, Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Daire Başkanlığı’nın %25’lik bir oran önerdiği biliniyor. UKOME’nin (Ulaşım Koordinasyon Merkezi) yetkisinin Danıştay tarafından iptal edilmesiyle, servis ücretleri artık belediye meclisleri tarafından belirleniyor. Bu süreçte, UKOME’nin belirlediği fiyatlar tavan ücret niteliğinde. Yani, bu rakamların üzerinde ücret talep edilmesi yasal değil. Velilere, bu tür durumlarla karşılaştıklarında haklarını aramaları için yazılı şikâyette bulunmaları öneriliyor.

Ancak sahada işler farklı yürüyor. Cengiz Topel İlköğretim Okulu örneğinde olduğu gibi, bazı servis işletmecileri, resmi tarifeler onaylanmadan fahiş fiyatlarla velileri köşeye sıkıştırıyor. 2 km’lik bir mesafe için 35.000 TL talep edilmesi, ya keyfi bir fiyatlandırma ya da “ek hizmet” bahanesiyle şişirilmiş faturalar anlamına geliyor. Veliler, çocuklarının güvenliği ve eğitimi için bu tür dayatmalara boyun eğmek zorunda kalıyor.

Veliler Ne Yapmalı?

Bu durum, sadece bir okul ya da bir veliyle sınırlı değil; Antalya genelinde benzer şikâyetler artıyor. Velilerin, bu tür keyfi uygulamalara karşı bilinçli hareket etmesi gerekiyor. Öncelikle, servis sözleşmelerini dikkatlice incelemeli, talep edilen ücretin resmi tarifelerle uyumlu olup olmadığını kontrol etmeliler. Fahiş fiyatlarla karşılaşan veliler, durumu önce servis işletmecisine yazılı olarak bildirmeli, ardından gerekirse Antalya Servisçiler Odası’na ya da Tüketici Hakem Heyeti’ne başvurmalı. Ayrıca, belediye meclisinin 8 Eylül’deki kararını takip etmek, resmi tarifelerin netleşmesi için kritik önem taşıyor.

Bir Çağrı: Şeffaflık ve Adalet

Eğitim, her çocuğun hakkı; ancak bu hak, fahiş servis ücretleriyle gölgelenmemeli. Antalya Servisçiler Odası ve Büyükşehir Belediyesi, bu tür keyfi uygulamalara karşı daha sıkı denetimler yapmalı. Velilerin sesine kulak verilmeli, servis işletmecilerinin “kendi tarifelerini” dayatmasının önüne geçilmeli. Eğitim-öğretim yılı başlarken, velilerin cebini yakan bu zam furyasına dur demek, hepimizin ortak sorumluluğu.

Antalya’da eğitim, çocuklarımızın geleceği için bir yatırım. Ancak bu yatırım, velilerin sırtına yüklenen keyfi faturalarla gölgelenmemeli. Yetkililere sesleniyorum: Şeffaf bir tarife sistemi, sıkı denetimler ve velilerin haklarını koruyan adımlar atılmalı. Çünkü eğitim, sadece çocukların değil, hepimizin geleceği!

ANFAŞ Başkanı 7 yıldır ‘3S’e direniyor. Son zamanlarda saldırı dozlarını arttıran bu 3S’ler kim? Biri besleyip büyüttüğü S.B diğerleri; S.Ç ve S.B

         •        S. B, Ali Bıdı’nın yakın akrabası.

S.B., Ali Bıdı’nın başkan olduğu ANFAŞ’a dava açıp, mahkeme kanalıyla anfaşın iflasını, kayyum atanmasını ve ortaklığın giderilmesini istiyor.

         •        S.Ç, 30 yılı aşkın süredir Bıdı ailesinin şirketlerinin mali müşavirliğini yapan dost. O da şirketi Ticaret Bakanlığı’na şikayet etti.

         •        Ve S.B… ANFAŞ’ın kurucularından biri.

S.B’ye ayrı bir parantez açmak istiyorum. B, ilk kez milletvekili aday adayı olduktan sonra, bazı ANSİAD  üyelerinin kendisine bağış yaptığını biliyorum. Tabii ki en büyük bağışı da Ali Bıdı yaptı. Besle kargayı oysun gözünü sözü de böylece hayat bulmuş oldu.

Şimdi işin vahim tarafı geliyor. ANFAŞ yönetiminden biri,  S.B ile birlikte 15 Eylül’de yapılacak genel kurul öncesinde, hissedar olan Büyükşehir Belediyesi’nin sermaye artırımına katılmaması için kapı kapı dolaştıkları konuşuluyor. Bu mudur Antalya’ya hizmet anlayışı?

Dahası, bu yöneticinin ANFAŞ’ı içeriden çökertmeye çalıştığı iddiaları ortada dolaşıyor. Hatta işi gücü bırakıp kurumu defterdarlığa şikâyet ettiği, üzerine müfettiş gönderildiği, fakat tek bir usulsüzlük bulunamadığı konuşuluyor.

Bu noktada biraz geçmişe bakmakta fayda var. Eskiden de ANFAŞ’la çok uğraşanlar oldu. Ancak zamanla kimlerle iş tuttuğu ortaya çıktı. Bugün ise yeni bir figür sahnede: Adını anmaya gerek yok, çünkü ileride zaten kalemini kime sattığı, kimden nemalandığı ortaya çıkacak.

Şimdi buradan soruyorum:

Antalya’nın en önemli kurumlarından birini hedef almak, hangi aklın, hangi vicdanın işidir? ANFAŞ çökerse, kaybeden sadece bir başkan veya yönetim kurulu değil, bütün Antalya olur. Turizmci kaybeder, esnaf kaybeder, üretici kaybeder, şehir kaybeder!

Geçmişte nice çok ortaklı büyük firmaların kapısına kilit vuruldu. Örneğin, Güçbirliği Holding, Antbirlik, Türkiye’nin en büyük 4’ncü fabrikası olan Antalya Yağ Sanayi Fabrikası gibi. Antalya o acıların izini hâlâ taşıyor. Bugün aynı senaryonun ANFAŞ üzerinden oynanmasına izin vermek, bu kente yapılacak en büyük ihanetlerden biri olacaktır.

Unutmayın: ANFAŞ’ı batırmak demek, Antalya’yı batırmak demektir.

Sırada kimler mi var?

Büyükşehir’de hemşehricilik yaparak iş alımlarına aracılık yapan L.

Patronu ihale alamadığı için iş insanına saldıran journalist writer

Belgeler elime ulaştı. Beni takip etmeye devam edin.

Bir de gazeteciler beni merak ediyormuş. Merak etmeyin, uzun yıllar sizlere masanın diğer tarafında çok röportaj vermişliğimiz var :)

'Sağlık çalışanlarına teşekkür etti.'

'Sağlık çalışanları darp edildi.'

'Sağlık çalışanı öldürüldü.'

Bu tip haberlere bolca konu olan meslek sahibi, sağlık çalışanları.

En kıymetli mesleklerin başında sağlık sektörü geliyor

Son günlerde mücadeleleri ile haber küpürlerinde yer alanlar yine bir kısım sağlık çalışanları.

Antalya'da, Öz Sağlık-İş Sendikası'nın temsil ettiği bir avuç insan.

Neden bir avuç?

Ülkemizin ucube gerçeklerinden biri olan 4D statüsü ve bu statüde ezilen sağlık çalışanları.

Yani “4D çalışanı” demek, kamuda sürekli işçi kadrosunda görev yapan kişi demek.

Hani şu meşhur başarısız ve binlerce kişiyi mağdur eden taşeron yasası vardı ya...

Hükümetin en başarısız olduğu yasalardan birinin doğurduğu 4D mağdurları.

Bir süredir Akdeniz Üniversitesi Hastanesi'nde görevli 4D'li sağlık çalışanlarının mücadelesini izliyoruz.

657 sayılı Kanun kapsamında 4/D statüsünde çalışan bu insanlar, toplu iş sözleşmesine tabi olarak görev yapıyor.

Toplu iş sözleşmesi hükümleri, hükümet ve yetkili sendikaların yürüttüğü müzakerelerle çalışanların özlük hakları ve zam oranları belirleniyor.

Diğer taraftan "Kamu Çerçeve Protokolü" denen, her iş kolu ve meslek grubunun sınıflandırmasını, çalışma şartlarını, özlük haklarını ve zam oranlarını belirleyerek emsal teşkil eden bir uygulama da var.

Gelelim bu insanları yollara döken, isyan etmelerini sağlayan gerçeklere.

Gelelim, "Sağlık çalışanları bizim kıymetlimiz" diyen, hatta demesi gereken anlayışın davranışına.

Bu anlayışın başındaki muhatap, Akdeniz Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Özlenen Özkan.

Öz Sağlık-İş Antalya Şube Başkanı Mehmet Savlı'nın açıklamalarına göre Rektör Özkan sendikaya randevu bile vermiyor, muhatap almıyor.

2024 Kasım ayında sona eren sözleşmeden bu yana, 2025 yılının dokuzuncu ayına girdiğimiz günde hala 4D'lilerin maaş zamları belirlemiyor.

Zam farkları enflasyon karşısında çöp oldu eridi, yönetimden kimse bu durumu iplemiyor.

4D'li çalışan; can kurtaran, hayat veren, insanların sağlık dertleriyle uğraşan, en önemlisi riskin altına elini koyan hemşirelerin yine aynı sektörde çalışan sekreterden daha az maaş almasını umursamıyor.

Sendika ile uzlaşıp anlaşma yerine, topu hakem heyetine bırakarak bir anlamda mecburiyetlere mahkum ediyor.

Bu kadar problemi çözmesi gereken Rektör Özlenen Özkan kim!

Sağlıkçılara en çok sahip çıkması gereken, özlük haklarını düzenlemesi, kayıplarını düzeltmesi gereken kişi.

Bu görmezden gelen tavrı ile yarın bir gün sağlıkçılara uygulanacak bir saldırıda sahiplenme içerikli açıklama yapması bile kendisinin inandırıcılığını sorgulatacak, popüler türde bir açıklama olarak anılacak.

Peki sendika ne istiyor!

İstekleri basit!

Muhatap alınıp randevu

verilmesi.

İsteklerinin not edilmesi, orta yol bulunması konusunda ılımlı hareket edilmesi.

Çalışanlar arasındaki statü, tecrübe ve görev risk gruplarına bakarak hak edişlerinin düzenlenmesi.

Yapılan müzakereler sonucunda herhangi bir kazanım elde edilemezse, Kamu Çerçeve Protokolü şartlarının yerine getirilmesi, sürecin hakem heyeti kararına mahkum edilmemesi.

Kendi iddialarına göre üst yönetimden habersiz biçimde hareket eden, mağduriyeti derinleştiren hastane yönetimine müdahale edilmesi.

Bu sorunu çözecek olan elbet Rektör Özlenen Özkan'dır. Sayın Özkan ise çözümü 'Hakem Heyetine' bırakıyor.

Zira sayın Özkan bu sorunu çözme ise...

Ülkemiz tarihinde, işçinin istediği şartlara yaklaşan zam oranını vermeyen hakem heyetinin vereceği karar, yüreklerde burukluk bırakacaktır.

Haksızlık hissiyatını artıracaktır.

Mesleğe olan sevgiyi azaltacaktır.

Motivasyonu düşürecek, itibarsızlık duygusu oluşturacaktır.

Hak dezelenmesini, zihinlerde artıracaktır.

Son sözüm de Öz Sağlık-İş Antalya Şube Başkanı Mehmet Savlı ve yönetimine olsun.

Cesaretli adım atarak hak aramanız dikkat çekiyor.

Kamuoyu oluşturma çabanız, üyelerinize umut aşılıyor.

Hakkın verilmediği ülkemizde hakkınızı almanız, alamasanız bile bu çabanız, sizin başarınız sizin alın akınız.

Yolunuz açık olsun.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Adama bak, bununla da kalmamış ANFAŞ’ın kapatılması için belediyeleri iş takipçisi gibi tek tek dolaşmış, bürokratları tehdit etmiş.  Reklamını aldığı fuar şirketinin sahibi ve avukatı ne derse hooop köşesinde.

Eminim köşe yazdığı, haber yaptığı medya sahiplerinin bundan haberi yoktur. Yoksa bu iş takipçiliği bile kovulmasına yeter. Tabi bu medya şirketi ile ilgili de bazı dedikodular dolaşıyor. Vay efendim neymiş, ANFAŞ’tan bir yakınları ihale alamadıkları için zat-ı muhteremi ‘tetikçi’ yapmışlar. İhale ile ilgili elimde belge olmadığı için bu dedikoduya itibar etmiyorum.

Bu kişinin yazdıklarına da zerre itibar edilmez. Zira camiada adı, geçmişte de şimdi de “kalemini satan çakma gazeteci” olarak anılır. Ne yazık ki yaşı ilerledikçe hafıza kaybına da uğramış görünüyor. Yıllar önce Kumbul’un danışmanının ağzından Mustafa Akaydın’a çamur atan bu zat, gazetecilikten çok mesleğin cinliğini, hinliğini kendine yol edinmiş. Kalemini doğruluktan yana oynatamıyor.

Ey zatı muhterem! Bu memlekette kimin kime siparişle yazı yazdırdığını herkes bilir. Hakkında bildiklerimi yazsam, inan Antalya sokaklarında rahatça dolaşamazsın. Para ile satın alınan, çıkar ilişkilerine sımsıkı bağlı bu satılık kalem, güçlünün yanında durup onun nüfuzundan faydalanıp kapılar açma konusunda tam bir uzman!

Sen değil misin, 16 yıl önce Menderes Türel’in yanında yer alıp seçimi kaybettiğinde bir anda Akaydın’cı kesilen? Türel belediye başkanıyken her şey tozpembe, kaybedince tu kaka! İşte bu satılık kalemin, Türel belediye başkanıyken Akaydın’a yazdığı yazılardan bazı başlıklar:

•  Akaydın’dan başkan olur mu?

•  Akaydın’ın anketinden Türel çıktı.

•  Hoca projede çuvalladı.

•  Akaydın Hoca, Türel’i tebrik etmeli.

•  Akaydın gerilim aktörüdür.

•  CHP Akaydın’la fırsat tepti.

En çarpıcısı ise Akaydın’ın yakasına astığı “Papik Nuri” benzetmesi. Acaba bu yakıştırma hâlâ Akaydın’ın yakasında mı, yoksa bu çakma gazeteciye iade mi edildi, bilemiyoruz; mahsen mahremdir…

Peki, bu zat yazdıklarından kendini kurtarmak için ne diyor?

“Ben Mustafa Akaydın’a hep muhalefet ettim, ama seçim sonrası süreç öyle ilginç işledi ki, Hocayı daha yakından tanıma fırsatı buldum. Bu süreçte, uğruna Hocaya muhalefet ettiğim kişilerin doğru sandığım birçok işleminin yanlış olduğu bana kanıtlandı.”

Kendi ağzıyla itiraf ediyor: Araştırmadan, doğruyu öğrenmeden, birilerinin isteğiyle saldırmış! Bu duruma düpedüz “tetikçilik” denmez mi?

Antalya’nın sokaklarında bu tür kalemlerin gölgesi dolaşırken, gerçek gazetecilik nerede kaldı?

Soruyorum: Bu şehir, satılık kalemlerin değil, hakikatin peşinde koşanların sesine muhtaç değil mi?

Sevgili okurlar,

Bugün bu köşede yeni bir başlangıç yapıyoruz.

Gölge Adam olarak, kalemimi yalnızca hakikat için oynatacağım. Burası, yazılmayanların yazıldığı, söylenmeyenlerin cesaretle dile getirildiği bir mecra olacak.

Kimsenin gölgesinde değil, gölgelerin ardındaki gerçekleri gün yüzüne çıkarmak için buradayım.

Medyanın kirli çarklarında dönen bir gerçek var: Kalemini satmış gazeteciler. Evet, isim isim deşifre edilecekler. Kimin kime hizmet ettiği, hangi kalemin hangi patronun cebinden beslendiği, kimin hangi yalanı cilaladığı burada açıkça yazılacak.

Bu, bir hesaplaşma değil; bir ayna tutma çabası. Okur olarak siz, gerçeği bilmeyi hak ediyorsunuz.

Peki, medya patronları ne yapacak? Satılmış kalemlerin ipliğini pazara çıkardığımızda, acaba bu isimleri işten mi kovacaklar, yoksa iyi polis-kötü polis oyununa mı soyunacaklar?

Gerçekten bağımsız bir medya mı savunacaklar, yoksa kirli düzenin bir parçası olmaya devam mı edecekler? Merak ediyorum, ama daha çok, bunu hep birlikte göreceğiz.

Bu köşede ne propaganda olacak ne de sansür. Sadece gerçekler, sadece cesaret. Gölge Adam, gölgelerden değil, ışıktan yana yazacak. Bana kulak verin, çünkü burada yazılanlar, sadece bir köşe yazısı değil; bir manifesto.

Görüşmek üzere,

Sektör adına oldukça faydalı buluşmalar gerçekleştiriyor, yine sektör adına oldukça faydalı konulara değiniyorlar.

Son toplantılarında değindiği konu ise oldukça önemliydi.

Konuya geçmeden önce...

Otelcilik sektöründe, profesyonelliği geliştirmek, sektör yöneticileri arasındaki yardımlaşma ve iletişimi kuvvetlendirmek, sektörün ve yöneticinin sorunlarına müşterek çözümler aramak, yöneticinin sektördeki gerçek rolünü ve yerini bulmasını sağlamak, ayrıca otel yöneticiliği mesleğine belli bir düzen getirmek amacıyla kurulan Profesyonel Otel Yöneticileri Derneği (POYD)

Yönetim Kurulu Başkanlığını Hakan Saatçioğlu yürütüyor.

Her ay aralıksız buluşuyorlar, oldukça cesaretli konuşmalar yapıyorlar.

Bir tebriği hak ediyorlar.

POYD'un son toplantısında yeni yangın yönetmeliği ve alınacak tedbirler konuşuldu. Çünkü oteller bu yönetmelikteki düzenlemelerden en çok nasibini alan sektör.

Buluşmada konusunda uzman konuklara mikrofon uzatıldı, bugüne kadar eksik kalan bölümlere dikkat çekildi, yeni yönetmekteki katı kuralların ne olduğu anlatıldı.

Toplantıda özellikle bir konu dikkatimi çekti.

Bu konu ise bir tesisin inşaatının tamamlandıktan sonra yangın ruhsatına başvurulması.

Hani hep deriz ya...

"Bizim neremiz doğru?"

Biz ülkece her zaman, göçü yolda düzeltmeyi severiz.

Göç düzelene kadar kaybettiğimiz canlılara ise ne şehit ne de gazi deriz.

Bir tür eğitim zahiyatı gibi görür geçeriz.

Otel, fabrika, AVM adına ne derseniz deyin!

İnşaat yapıldı, yangın ruhsatına başvuruldu.

Ruhsatlandırma birimi bir bakıyor, yangın kaçış yolları yok ya da eksik.

Acil durum asansörü yeterli değil.

Tesisin çoğu bölümünde olması zorunlu olan tavan sprinkleri için su altyapısı yok.

Yangın merdivenleri eksik ya da yönetmeliğe uygun değil.

Kapılar, pencereler, havalandırmalar, yönetmelik şartlarına uymuyor

Eksikleri sayalım da sayalım.

Neden eksik yapılmış?

Çünkü yangın ruhsatına uyumlu olabilecek her türlü yapı kontrolü inşaat bittikten sonra başlıyor.

Yani yangın altyapısı, inşaat yapım izni ruhsatı verilirken kontrol edilmiyor, ya da zorunlu koşulmuyor.

Zaten yönetmelikte bunu zaruri kılmıyor.

İnşaat bittikten sonra yangın ruhsatına başvurulduğu için, tüm eksikler tüm çıplaklığıyla denetçilerin karşısına çıkıyor.

Yapılan projede "Yangın ruhsatı için buralar eksik kalmış, yık yeniden yap" diyebilir misin.

Hangi delikanlı diyecek, hangi delikanlı yıktırabilecek?

Çünkü en başta istememişsin, en başta istemen gerekenleri en sona itivermişsin.

Sonrasında muhtemelen rüşvet vermeler, "aman bu sefer görmezden gelin" deyivermeler, belki de pek çok ahlaksız teklifler.

"Atın ölümü arpadan olsun." türünde düşünceler.

İşte bizim ülkemizin gerçeğinden biri de bu.

Çok şükür bu gerçek değişiyor.

Artık projeyi yaparken, yangın ruhsatına uygun altyapı da ruhsatlandırmadan önce projede zorunlu koşulacak.

Projede yangın ruhsatını almaya engel inşaat planı varsa, ruhsat verilmeyecek.

Bu yönetmelik çıktı yada çıkacak.

Bu yönetmeliğin çıkmasına neden olan acı gerçek ise muhtemelen Bursa'daki yanan canlar olacak.

Umarım yönetmelik eksiksiz ve en güvenli şekilde çıkar.

Bu yönetmeliği yıllarca olması gerektiği gibi  düzenlemeyen yöneticilere mi teşekkür edeceğiz, yönetmeliğin değişmesi gerektiğini hatırlatan, yanıp giden canlara mı üzüleceğiz.

Ülkemizdeki tüm yönetmelikler günün şartlarına ve teknolojik standartlara göre elden geçmeli.

"Hangi bir işi yapalım, yetişemiyoruz" diyorsanız, yapay zeka görevlendirilmeli.

Sahi aklıma geldi...

Bir ülkeyi insandan ziyade sadece yapay zeka denen bir başkanlık teknolojisi mi yönetse.

Buraya yazıyorum...

Gelecekte ülkeleri savaşa sürükleyen liderler değil, belkide felaketi önleyen mantık yüklenmiş yapay zekalar yönetecek.

Ya da teknolojik diktatörlük başa gelecek.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Proje çok geç kalmış, aslında yıllar önce tamamlanmalıymış, yapılırken neler yaşanmış, ihalesi şeffaf mıymış, hatta proje doğru bir proje miymiş? Açıklama yapılırken de bunlar asla gözetilmez.

Çünkü günübirlik düşünülür, fırsat ele geçti mi kullanılır.

Geçtiğimiz günlerde Antalya Büyükşehir Belediye eski Başkanı Menderes Türel'in Kepezüstü Köprülü Kavşağı üzerinde yaptığı açıklamayı izledik.

İlk izlediğimde dedim ki...

"Menderes Türel fırsatı buldu, lafı gediğine koydu. Koydu koymasına ama bunun inandırıcılığı ne boyuttaydı!"

Çünkü bu kavşak projelerinin bedelini ne Ak Parti Antalya İl Başkanlığı ne de Türel'in yer aldığı Ak Parti MKYK ödedi.

Bu proje geç kalırken ne Ak Parti Antalya İl Başkanlığı ne de Türel'in yer aldığı Ak Parti MKYK yollara dökülüp 'Hemen yapın' dedi.

Yıllarca bu köprülü kavşaklar Devletin Kurumu olan Karayolları ve CHP'li Belediyeyi yöneten Muhittin Böcek arasında tartışma konusu oldu.

Şimdi projenin bir kısmı bitti, siyaset başladı.

Güncel yolsuzluk ve rüşvet operasyonları ile açıklamalar süslendi, projenin yatırım bedeli ise imalı şekilde baklava kutusundaki rüşvet ile birleştirildi.

Siyaset olarak bunlar ülkemizde olağan açıklamalar.

Kim fırsatı buldu, değerlendiriyor, siyasi geleceğine yatırım yapıyor.

Yapıyor yapmasına da...

CHP'li olan Muhittin Böcek'e sorsanız...

"Ak Partili bir Belediye Başkanı olup, projeleri bütçe ve uzun süre imza sorunu olmadan mı yapmak istersiniz, yoksa muhalefet Belediye Başkanı olarak merkezi destekten uzak mı kalmak istersiniz?"

CHP'li olan Muhittin Böcek'e sorsanız...

"Ak Partili bir Belediye Başkanı olup, istediğiniz bakanın kapısını istediğiniz anda çalmak mı istersiniz, muhalefet Belediye Başkanı olarak dışlanmış bir hissiyatla başbaşa mı kalmak istersiniz?"

CHP'li olan Muhittin Böcek'e sorsanız...

"Ak Partili bir Belediye Başkanı olup, Cumhurbaşkanı Erdoğan'dan övgü mü almak istersiniz, muhalefet Belediye Başkanı olarak Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın eleştiri okunu bedenin her zerresinde hisseden başkan olarak mı anılmak istersiniz?"

CHP'li olan Muhittin Böcek'e sorsanız...

"Ak Partili bir Belediye Başkanı olup, eli sıcak sudan soğuk suya girmeyenler arasında mı olmak istersiniz, muhalefet Belediye Başkanı olarak elini kaynar su ile yıkayıp, dondurucu soğuk su ile mi durulamak istersiniz?"

"Muhittin Böcek Ak Parti'de mi yoksa muhalefette mi Belediye Başkanlığı yapmak ister" sorusunun cevabı aslında çok net!

VERECEĞI CEVAP!

"Kim istemez ki böyle bir rahatlığı, böyle bir konforu.

Kim istemez ki böyle bir avantajı, böyle bir şovu!"

Maalesef ülkemizde Belediye hizmeti için halkın desteği değil, hükümetin isteği ve desteği şart.

Kısaca eski ya da yeni bir Belediye Başkanı olarak hükümetin yaptığı yatırımın üstünde açıklama yapmak ve sahiplenmek, bir Türkiye gerçeği.

Muhalefet Belediye Başkanlarının böyle bir şansı yok, zaten öyle bir davranış sergilese, ya transfer dedikodusu başlar, ya yaranmak yakıştırması yapılır.

Benim güzel ülkemin enteresan gerçeği.

Sahi...

Muhittin Böcek Ak Parti de mi yoksa muhalefette mi Belediye Başkanlığı yapmak ister?

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Hükümet vatandaşının hayatını kolaylaştıracak yatırım yapsın diye vergi veriyoruz.

Yani yapılan yatırım vatandaşa bir lütuf değil, bir zorunluluktur.

Bu zorunluluklardan olan köprülü kavşaklar da tek tek tamamlanıyor.

'Kepezüstü Köprülü Kavşağı' beklenen sürede yapıldı ve hayata geçirildi.

Sanayi kavşağı da yakında açılacak.

'Kavşaklarda kutlamalı açılış neden yapılmadı?' derseniz...

Hepsi tamamlansın, şov o zaman yapılacak.

Ülkemizde gereksiz temel atma ve gereksiz açılış organizasyon şaşasına para, zamanı gelince akıtılacak.

Gelelim Antalya - Alanya arasında yapımına başlanan özel otoyola.

Antalya - Alanya arası yıllar boyu hep eziyet oldu.

Yıllarca tek gidiş tek geliş ile Antalya sıcağının yanında duble yolsuzluk vatandaşın çilesine dönüştü.

Yıllar süren duble yol inşaatından sonra bir süre rahatlayan trafiğin keyfini yaşadık.

Artan araç sayısı ve ilçelerdeki yapılaşma,

Turizm amaçlı Antalya-Alanya yolunun kullanımının artması; Serik, Side, Manavgat güzergahlarına köprülü kavşak yapımını zorunlu hale getirdi.

Alternatif yol yapmayınca, betona yatırım kaçınılmazdı.

Antalya - Alanya yolu her zaman ikinci bir alternatif istedi.

Mevcut yolu 4'er şeride çıkarmadığınız sürece yolun rahatlaması imkansız.

Aşırı maliyetli kamulaştırma nedeniyle bu da mümkün değil.

Geriye bir tek çare kalıyor, alternatif yol üretmek.

Hükümet alternatifi üretti,

Yap‑İşlet‑Devret modeliyle yeni otoban yapımına başlandı.

Dolayısıyla Antalya–Alanya Otoyolu ücretli olacak ve kullanıcılar kilometre başına ücretlendirme kapsamında ödeme yapacak.

Ülkemizde bu Yap İşlet Devret modeli hep tartışma konusu olmuştur.

Bakalım proje bittikten sonra yolun kullanımında nasıl bir fiyat bizi bekliyor.

Hükümet yolu devletin kendi kaynakları ile yapmış olsaydı tebriği hak edecekti.

(Y.İ.D) ile zaten yolun parasını biz cebimizden ödeyeceğiz.

Hatta yolun kullanım bedeli ciddi rakam olarak belirlenirse, kullanmaktan bile imtina edeceğiz.

Bu kez de belli sayıda geçiş parasını yükleniciye hükümet ödeyecek, bizden de daha fazla vergi isteyecek.

Bu gerçekler bir tarafa, yolun temel atma töreninde Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdülkadir Uraloğlu'nun söyledikleri dikkatimi çekti.

Bakan Uraloğlu, Antalya-Alanya arasındaki yaklaşık 2,5 saatlik yolculuk süresinin projenin tamamlanmasıyla birlikte 36 dakikaya düşeceğini söylemesi...

Projenin bölgeye yıllık 16,9 milyar lira zaman tasarrufu, 800 milyon lira yakıt tasarrufu olmak üzere toplamda 17,7 milyar lira ekonomik katkı sağlayacağını belirtmesi, aslında yaranın kangren olmuş hale geldiğini gösteriyor.

İnsana, " Bu güne kadar neredeydiniz?' sorusunu sordurtuyor.

Her yıl 17,7 milyar lira ekonomik zararı neden karşıladığımızı, ya da 17,7 milyarı neden kazanmadığımızı bizlere merak ettiriyor.

Bir projenin yapımı için zararın hat safhaya ulaşması mı gerekiyor!

1,5 saatte gidilmesi gereken Antalya - Alanya yol süresinin, 2,5 saate çıkması mı bekleniyor!

Ülkemizde şu, 'Yumurta ağıza gelince sorun çözülür!' alışkanlığın terk edilmesi gerekiyor.

Yazımın sonunda yapılan köprülü kavşakların yapım süresinin kısalığı, yapım esnasında trafiğin en akıcı şekilde sağlanması nedeniyle Antalya Karayolları 13. Bölge Müdürlüğü'nü kutluyorum.

Bu arada halk arasında Hilmi Beken kavşağı diye bilinen kavşağın yapımına da başlandı.

İnşaat aşamasından önce trafik ışıklarıyla yönetilen kavşakta şu an hiçbir ışık yok ve bu geçici hali, önceki trafik ışıkları ile kontrol edilen halinden daha akıcı.

Merak edenlere yazalım...

Yapımına başlanan bu kavşak, yonca şeklinde olacak.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Her yıl biraz daha artan bu felaketler, bitki örtüsünü yeşili, canlıları belki de en çok umutları da kül ediyor. Özellikle turizm sektörü, yangınların doğrudan etkilediği en kırılgan alanlardan biri haline geldi. Bu yazımda sizlere orman yangınlarının turizmi nasıl olumsuz etkilediğini üç ayrı çerçeveden değerlendirmek istedim.

İlk olarak son aylarda basında ve kamuoyunda dile gelen güvenlik kaygısı ve rezervasyon İptallerinden bahsedelim. Orman yangınlarının çoğalması doğanın dengesini de bozduğu gibi turizm imajını da tehdit ediyor. Yangın haberlerinin medyada sıkça yer alması, yerli ve yabancı turistlerin o bölgeye olan güvenini ister istemez sarsıyor. Tatilciler alternatif ve daha “güvenli” olarak algılanan destinasyonlara yönelirken, otellerdeki iptaller de çoğalmakta. Turizmin göz bebeğimiz olduğunu düşünürsek sezonun ortasındayken bu durum ciddi gelir kayıplarına yol açar.

İkinci olarak orman yangınlarıyla doğal güzelliklerin yok oluşunu izlemek hepimizin yüreğinde büyük yaralar inşa ederken felakete turizm çerçevesinden bakıldığında doğal peyzaj ve doğal güzellikler temel cazibe unsurlarından biriyken yok olmaları en büyük ekonomik zararı yine turizme vermekte. Düşünsenize kızılçam ormanlarıyla çevrili koylar, yürüyüş parkurları, ekoturizm alanları orman yangınlarıyla birlikte haritadan silinebilir. Bu durum, özellikle doğa ve macera turizmine dayanan tesislerin cazibesini yitirip uzun vadede müşteri kaybetmesine neden olacak. Yeniden toparlanmak da maalesef yıllar alabilir.

Yıllardır konuşulur ben de bir kez daha tekrarlayayım: “Turizm sadece otelden ibaret değildir; restoranlar, yöresel ürün satıcıları, tekne turları, rehberler, ulaşım sektörü… Hepsi bu büyük zincirin halkalarıdır.”  Yangınlar nedeniyle turizm akışının durması, bölgedeki birçok mikro işletmenin de faaliyetini askıya almasına veya tamamen kapatmasına neden olabilir. Bu da kıyı ekonomisinde derin yaralar açar.

Ez cümle televizyonlarda çoğu zaman da sosyal medyada gördüğümüz tüm vatandaşlarımızın canhıraş bir şekilde orman yangınlarıyla mücadele etmesi yeterli değil.  Mücadeleyi yalnızca yangın anında değil, yıl boyu yapılacak önleyici çalışmalarla devam ettirmek zorundayız. Doğa dostu turizm anlayışını benimsemek, yerel yönetimlerin koruma öncelikli planlamaları ve bilinçli ziyaretçi politikalarıyla bu döngüyü kırmak elimizde. Aksi takdirde, her yaz aynı ateşin gölgesinde tatil düşlemek zorunda kalacağız.

Denetim yetkisi ve yönetim yetkisi verilmemiş muhalefeti mi sürekli eleştirelim.

Ne yapalım?

Asıl görevi "Ülkeyi refaha taşımak, milli gelir yukarı çıkarmak, sınır güvenliğini sağlamak, dış politikada bizi başka ülkelerin esareti yapmayacak adımlar atacak, hukukun üstünlüğünü sağlayıp kendi başına bir hukuk olmayacak, liyakatli kadroları yönetim kademesine taşıyacak, kişiye bağlı değil, sistemin çarklarının tıkır tıkır işlediği bir yönetim sistemini oluşturacak" diye seçilen hükümeti değil de, sadece muhalefeti mi eleştirelim!

Ne yapalım!

İktidarın kendilerine kelime kısıtlaması koymadan, acımasız şekilde kişi, kurum ve kendine yakın olmayanlara karşı eleştirel hakkını kullandığı dönemde, biz her yazacağımızı on kez düşünüp, her düşüncemizi korkuyla mı söyleyelim.

Bu mu istenen!

Ya sinmiş bir gazeteci, ya da iktidar öven bir basın mensubu mu olalım.

Ülkemizde biraz sert ve net dil kullanan gazetecilerin tutuklanmasını sıkça izler olduk.

Gazeteci Fatih Altaylı'nın tutuklanma gerekçesini okuduğumda çok şaşırdım.

Cumhurbaşkanı'na hakaret suçunu anladım da, Cumhurbaşkanı'nı tehdit suçunu anlamlaştıramadım.

Bir kişiyi tehdit etmek için "Yakarım, yıkarım, öldürürüm" gibi en direkt karşı tarafı korkutacak ve sindirecek cümleler kullanmak gerek.

Evet, suçun oluşması için tehdit edilen kişinin gerçekten korkmuş olması gerekmez, korkutma amacı da yeterlidir.

Evet, dolaylı veya ima yoluyla da tehdit oluşabileceğine hükmedilmiş örnekler var.

Ancak bu örnekler de tarihten alıntı yapılarak tehdit içerdiği düşünülen örnekler değil, daha "Fiiliyata, eyleme dökerim'  türünde söylemler.

Bu tutuklanmadan sonra artık gazeteciler tarihten örnekler veremez...

Gazeteciler geçmişten benzetmeler yapamaz...

Gazeteciler olasılıkları yazamaz...

Bilinç altına bu mu yerleştirilmek isteniyor.

Gazetecilik eleştirel bir meslektir.

Yorumlayan bir meslektir.

Fikir beyan eden bir meslektir.

Olması gerekeni anlatan, olmaması gerekeni de aktaran bir meslektir.

'Acaba birileri yanlış anlayacak mı, birileri tehditmiş gibi algılayacak mı' diye düşünürsek nasıl özgür basın olacağız!

Nasıl düşüncelerimizi aktaracağız!

Bizden istenen şey gönderilen bültenleri yayınlayan bir aracı olmak mı?

Mesleğimizi yorumlamaya kapatıp, siyasetçinin konuştuklarını onların istediği gibi kitlelere ulaştırmak mı?

Fatih Altaylı'nın kullandığı dil dönem dönem ağır eleştiri dili.

Ama bunun da kanunda yeri var.

Topluma mal olmuş kişiler bu eleştirilere maruz kalabilir, hukuk nezdinde bunu göğüslemek zorundadır.

Nasıl gazetecilere eleştirel hak yasalarca tanınıyorsa, topluma mal olmuş sanatçı, siyasetçi gibi kişilere de bu eleştirilere göğüs gerecek dayanma sorumluluğu yükleniyor.

Benzetmelerin ve kıyaslamaların tehdit olduğu kanısı ve tanısıyla gazetecilik mesleğini icra etmek ne kadar mümkün.

Bir ülkede vatandaşın dilinde pelesenk olmuş "Silivri soğuktur." cümlesi ne kadar normal?

Gerçekte sorulması gereken soru şu.

Fatih Altaylı, konuşmasındaki tarihsel örneklemeyi muhalefetten birine yapsaydı, 'Muhalefeti tehdit' diye olmayan bir suç gerekçesiyle tutuklanır mıydı?

Yazımın sonunda gazeteci Engin Korkmaz'a uygulanan çirkin davranışa da değineyim.

Bir AVM'nin güvenlik görevlisi, kendine yüklediği haddini aşan uyarı, engelleme, hakaret davranışını meslektaşımız Engin Korkmaz’a uyguladı.

Gazetecilere mobing sadece siyasetçiden değil, toplumun her alanından geliyor.

Yeter ki bir parazit, kendinde bu hakkı görsün.

İş adamını haber yap,

Açık alanda foto çek,

Birinin illegalliğini köşene taşı,

Veya esnafın ayağına bas yeter.

Demediklerini bırakmazlar.

Ne satılmışlığımız, ne yandaşlığımız, ne de teröristliğimiz kalır.

"Sana mı kaldı düzeltmek" diye de cümle noktalaştırır.

Oysaki düşünmezler...

Olmaması gerekenleri kaleme alanlar olmasa, karanlık çöker hayatın her alanına.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Operasyon elbet sadece bu kadarla sınırlı kalmayacak.

Derinleştikçe derinleşecek, olası mağdurlarla temasa geçilecek, suçlular tespit edilecek.

İşte bu kapsamda polis, Antalya'nın Altıntaş bölgesinde pek çok müteahhit ile temasa geçti.

Antalya Büyükşehir Belediyesi'ndeki kişilerin, kendilerinden 'rüşvet isteyip istemediği' soruldu.

"Ruhsat ve iskâna karşılık sizden rüşvet istendi mi, kim istedi ve kime ne kadar rüşvet verdiniz?"

Bu arada Altıntaş demişken...

Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek ve Aksu Belediye Başkanı İsa Yıldırım'ı karşı karşıya getiren, milyarlarca lira paranın döndüğü, müteahhitlerin milyarlarca lira para gömdüğü, Belediye ve birileri için ciddi getirisi olan bir bölge.

Yani tam bir rant kapısı.

Tam bir para musluğu.

Rüşvetinin en babasının alınabileceği bir yapılaşma bölgesi.

Bu bölgede hangi müteahhite sorarsanız sorun, hepsinin ortak şikâyeti ruhsat ve iskan aşamasının çok yavaş işlemesi, hatta isteklerin hiç bitmemesi.

Maalesef bu ülkede bir şeyleri hızlandırmak istiyorsanız, para bu işi hızlıca çözer duruma gelmiş.

Bir kuruma gebeysiniz, karşıdakinin taleplerine karşılamak zaruret halini almış.

Bunlar pek çok sohbet ortamında konuşulan şeyler.

'Neden itiraz etmiyorsunuz, neden şikayet etmiyorsunuz?' dediğimizde ise anlatılan hep klasikleşen mazeretler.

Kimse kimseyi karşısına almak istemiyor.

Zira para, her şeyi çözer hale geliyor.

Buradan net söyleyeyim.

Parti fark etmeksizin bütün belediyelerin imar komisyonundaki ve ruhsatlandırma bölümündeki kişiler yakın radara alansın.

Müteahhitler ihbar kanalı olarak kullanılsın.

İmara açılan arazileri kimler toplamış incelensin.

Kimlere ayrıcalık tanınmış tespit edilsin.

Ruhsat ve iskan almayı hızlandırmanın bedeli neymiş öğrenilsin.

Sonuçta herkes her şeyi biliyor.

Avantajlı konumda olanlar kendisi yapmasa bile, dıdının dıdısına değerli arazileri çevirttiriveriyor.

Kısaca kısa yoldan sebepsiz zenginleşmeyi kılıfına uyduruyor.

Kim bu duruma dur diyecek?

Vergiyi verenler mi, vergiyi toplayanlar mı.

Altıntaş'a değer katanlar mı, Altıntaş'ın değerinden faydalananlar mı?

Bu arada işini yaptırmak için rüşvet verenler bir tarafa, defolarının görmezden gelinmesini isteyenler, kısaca bazı rüşvet verenler de hiç masum değil.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Belediye Başkanı Niyazi Nefi Kara'dan sonra 7 meclis üyesi tutuklandı.

Tutuklamalar sonucunda meclisteki bütün dengeler değişti.

CHP'nin 21,

Ak Parti'nin 10,

MHP'nin 6 meclis üyesine sahip olduğuna bakarsak, başkanlık seçimi için ya transfere ya da tutuklamalara ihtiyaç vardı.

İktidar partisinin sıkıntılı olduğu şu dönemlerde, meclis üyesi transferiyle durumu değiştirmek pek mümkün gözükmez.

Çünkü herkes yerinden memnun, zaten yerelde de iktidar konumunda.

Neden muhalefete düşüp etkisiz eleman olsun ki.

Ama hiç hesap olmayan bu operasyon ve tutuklanan 7 meclis üyesi nedeniyle meclis aritmetiği bir anda değişti.

Cumhur İttifakı'na bir anlamda şans doğdu.

Tutuklamalardan sonra şu an 14 meclis üye sayısına düşen CHP ve 16 meclis üye sayısına sahip Cumhur İttifakı var.

CHP yöneticileri bu durumu önceden görüp, tutuklanan 7 meclis üyesinden beşinin istifasını alarak işleme koydu.

Bu konuda oldukça hızlı davrandı, Belediye Başkanlığının tekrar CHP'de kalması için yerinde bir hamle yaptı.

CHP'nin içindeki pek çok kişi tutuklanan meclis üyeleriyle görüştürülmedikleri için istifa yazlarını alamadıklarını, bunun kendilerine karşı bir taktik olduğunu düşünürken, yönetim tarafından istifaların tutuklanmadan önce alınması akıllıca bir düşünce.

CHP açısından tehlike geçti mi, hayır.

Çünkü istifaları Yüksek Seçim Kurulu'nun onaylaması ve yedeklerden gelecek beş yeni meclis üyesini tasdiklemesi gerekiyor.

CHP'lilerdeki şimdiki endişe ise iktidar tarafından YSK'ya baskı yapılması, istifaların onayının geciktirilmesi veya istifaların meclis kararı ile onaylanması gibi emsali olmayan bir karar alınma olasılığı.

CHP'liler her ne kadar TBMM'de vekil istifalarında meclis onayının gerektiğini, meclis üye istifasında böyle bir onaya gerek olmadığını söylese de, yine de içlerinde bir endişe hakim.

İktidar taraftarlarından böyle bir hamle olur mu göreceğiz.

Zira, istifa eden meclis üyelerinin yerine yenileri mecliste görev başlarsa, bu durum CHP Antalya İl ve İlçe yönetiminin başarısı demektir.

Manavgat'ta Belediye Başkanlığı için ismi geçenlere gelince...

Manavgat'ın etkili isimlerinden gazeteci Sedat Manav CHP'de Hüseyin Sırcan, Ak Parti'de Süleyman Öz, MHP'de ise Mücahit Tatar isminin adaylar arasında konuşulduğunu söyledi.

Bölgenin hakimi gazeteciden kulis almak ve hakkını da vermek gerekir.

Tüm bunlar bir tarafa, kim seçilse seçilsin, önce belediyedeki rüşvet çarkındaki pislikleri temizlesin.

.............................

Antalya Büyükşehir Belediyesi meclisinde ise CHP açısından durum rahat.

Zaten ezici bir üstünlük söz konusu.

CHP İl Yönetimi el çektirilen Belediye Başkanı Muhittin Böcek ile görüşecek, yerine geçecek başkanı belirleyecek.

Sonuçta burada Muhittin Böcek, kim isterse o olacak.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

"Haraç mı?

Rüşvet mi?

Olabilir, CHP'li Belediye Başkanı değil mi yapar!

Bal tutan parmağını yalar.

Sanki Ak Partili Belediye Başkanları yapmıyor mu?"

Toplumda normalleşen, herkesin kendi tarafından baktığı ve zihninde oluşturduğu söylem.

Vatandaşta bir başka klasikleşen söylem de...

"CHP'li olunca operasyon,

Ak Partili olunca Recep Tayyip Erdoğan tarafından sadece görevden el çektirilme, dava bile açılmama.

Ak Partili Belediyelerdeki rüşvet ve haraç gerçeklerinin sümen altı edilmesi, şikayet konusu bile olmaması."

Operasyonlara bakılırsa kamu adeta rüşvet ve haraçhane haline gelmiş, bunun sorumlusu da sadece C-H-P harfleri ile başlayan parti.

Ben partinin ismine cismine  bakmam.

Yılardır hangi partiden olursa olsun müteahhitlerden duyduğum şu!

"Ruhsat almak için vermediğim para kalmadı.

Vermezsem ruhsatı keyfi bekletiyor, projem başlamadığı için zarar ediyorum, para vermek zorunda kalıyorum."

Otel sahiplerinden ya da genel müdürlerinden çeşitli masa konuşmalarında duyduğum şu!

"Ruhsata aykırı biraz taşma olmuş, bir şeyler vermezsek otel kapısının önü Belediye tarafından kazılıyor, otele giriş imkansız hale geliyor, parayı verene kadar kapatılmıyor. Belediye Başkanı'nın yakınlarını otelde bedava konaklatıyoruz. İskan alacağız, iş hızlanacaksa para vermeden onaylanmıyor."

Bunları basın meslek camiamızdan hangimiz duymamıştır!

Bu gerçekleri hangi siyasetçi bilmiyor!

Herkes her şeyi biliyor, sus-pus olmuş şimdi bu operasyonları konuşuyor.

Gelelim Manavgat Belediyesi'ne...

MASTOB Başkan Yardımcısı Zafer Süral'in söyledikleri öyle yenilir yutulur sözler değil.

Bu kişi aynı zamanda MANAVGAT – SİDE TURİSTİK OTELCİLER BİRLİĞİ DERNEĞİ (MASTOB) Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı

Bu dernek, aylardır yaşanan bu rüşvete, haraca nasıl göz yumar.

Mağdur olan dernek üyeleri ve dahası Başkan Yardımcısı...

Neden gereken şikayeti birimlere iletmez?

Neden kurumsal olarak haykırmaz?

Acaba herkesin Belediye ile işi, açık bir tarafı mı var, mahkumiyeti mi var?

Hayretler içerisinde bırakan diğer bir  gerçek de Manavgat Belediye Başkanı Niyazi Nefi Kara ve adını yazmaya bile gerek duymadığım , belli ki baklavayı çok seven Başkan Yardımcısı.

Başkan Nefi Kara'nın suçu henüz sabit olmadığı için lafımı sonraya saklıyorum.

CHP'nin ön seçiminde Deniz Baykal'ın önünde Antalya'dan birinci çıkmış birinin, bir doktorun bu yaptıkları gerçekse...

Artık hukuk çerçevesinde söylenecek hiç bir kelime esirgenemez.

Diğer taraftan nereden buluyorsunuz böyle Başkan Yardımcılarını?

Belediye hizmet yeri mi, haraçhane mi?

Bu pisliği makama kadar taşımak hangi düşüncenin mimarı.

Böyle bir hakkı kendinde görmek, hangi zihniyetin cesareti.

Gelelim hükümete...

Sanki siz bilmiyor musunuz otellerin çoğunun her yeri açık dolu, ihlal dolu olduğunu!

İmara aykırı, yönetmeliklere aykırılıkların paçalardan aktığını!

Hangi partiden olursa olsun aykırılıkların, görmezden gelmelerin rüşvetle döndüğünü!

Bunun en bariz gerçeği, yangın denetimlerinde otellerin sınıfta kalması.

Hükümet olarak denetimi sadece Belediyeye bırakmayın!

Rüşvet, haraç, tehdit çarkının önüne geçecek sistem ve ceza hukukunu getirin.

Rüşvet ile işini gördürenlerin, rüşvet ile cebini dolduranların sorumluluğu eksik denetim, uygulanmayan yasalar, birbirini kontrol etmeyen yapısal bozukluklardır.

SORUMLULUK HÜKÜMETTE!

Milletvekillerinin yaptığı aracılıkları...

Belediye Başkan ve yardımcılarının usulü zorlayan istekleri...

Meclis üyelerinin (özellikle imar komisyonu) her hareketi...

Kamuda imza yetkisi olan herkesin kontrolü ve sorumluluğu, ya hükümette ya da sistemde.

Sistem yok ise kuracak olan, kurmaz ise sistem gibi denetleyecek olan da yine hükümettir.

Biz ne hırsız, arsız, yüzsüz görmek istiyoruz...

Ne de hırsızı, arsızı, yüzsüzü seçmek istiyoruz.

Suçlu kimden olursa olsun bulunsun, en ağır cezası verilsin.

Bütün hırsızlık gerçeği, öyle bir partinin içindeki parazitlere yüklenerek 'arındık' cümlesi kurulmasın.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Ben bu tanımı doğru bulmuyorum!..

Çünkü ülkemizde her şeye rağmen iyi bir muhalefet olduğunu düşünenlerdenim.

Muhalefetin meclise getirdiği gündem maddelerinin, hükümeti destekleyen iktidar olarak seçilememiş başka partilerin oyları ile reddedildiğini görüyorum.

Muhalefetin soru önergeleri ve gündem tekliflerinin dikkate bile alınmadığını seyrediyorum.

Muhalefetin adım attığı ancak ihanetle suçlandığı, iktidarın aynı konuda adım attığı ve adına 'devlet aklı' dendiği ilginç adımları takip ediyorum.

"Muhalefet yok" denilen ülkede asgari ücretin üst seviyede verilmesine neden olan muhalefettir.

Bayramlarda emekliye ikramiyeyi seçim vaadi yaparak iktidara zorla çıkarttıran bu muhalefettir.

EYT'lilere "İktidar yapın, yasayı çıkartacağım" diyerek iktidarı mecbur bırakan muhalefettir.

İktidarın Anayasa'ya aykırı yasa maddelerini mahkemeye taşıyıp iptal ettiren, iyi bir denetim sistemi olan bu muhalefettir.

Mülteci konusunda çığırtkanlık yaparak daha fazla mülteci girişini engelleyen muhalefettir.

Bir taraftan da muhalefet doğru bile yapsa yanlış, iktidar ise yanlış bile yapsa doğru anlatıldığı günlerde yaşam mücadelesi veriyor.

Öyle bir sistem, öyle bir medya, öyle bir yönetim var ki, muhalefetin yaşamasına olanak sağlamıyor.

Öyle bir hükümet var ki, kendine ciddi rakip gördüğünü ya bünyesine alıp sindirim sisteminde eritiyor, ya da bünyesine alamayacaklarını sistemin dışına bir bir itekliyor.

Muhalefet ülke gündemiyle mi uğraşsın, sistemin içinde kalma mücadelesiyle yaşamaya mı çalışsın.

Haydi gelin şöyle bir çözüm üretelim.

Düne kadar ülkemize oldukça iyi hizmetler yapan,  son yıllarda ise faiz indiriminde ısrarcı tavırları sonucu ülkeyi enflasyon ve daha uzun süreli faiz sarmalına sokan Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'dan bir istekte bulunalım.

Kendisi bu ülkede muhalefet olmadığını söylüyor.

Muhalefetin iktidarı zorlayamadığını dillendiriyor.

Ben şayet hiç muhalefet olmamış bir partiden nasıl ülke yönetildiğini gördüm.

"Bu ülkede muhalefet yok" diyen iktidardan ise nasıl bir muhalefet olacağını da görmek isterim.

Kısaca Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın bize bu ülkede nasıl muhalefet yapılacağını göstermesini beklerim.

Zira, ülkenin sorunlarından birinin muhalefet olduğunu söyleyen kendisi.

İyi bir muhalefet nasıl yapılır gösterecek olan da kendisi.

AK Parti muhalefete düşse, ülkenin özlediği muhalefet görevini üstlenir mi?

Muhalefetin nasıl olması gerektiğini siyaset camiasına öğretir mi?

Siyaseti sindirmeye çalışan bir iktidar karşısında neler yapılacağını atacağı adımlarla bize gösterir mi?

İşin doğrusu ben çok merak ediyorum!..

Ak Parti muhalefeti bu ülkeye nasıl bir kazanç sağlar, iktidardan ziyade muhalefet göreviyle ülkeyi daha mı ileriye atar?

Muhalefet olmanın her partiye katacağı düşünce zenginliğini, yönetimde empati yeteneğinin gelişmesini anlatmaya gerek yok.

Düşünsenize...

Muhalefetin nasıl olması gerektiğini muhalefette olan bir Ak Parti bize göstersin.

İktidar olduğun sürece muhalefeti sindirmek, reddetmek, vasıfsız ilan etmek kolay.

Ya muhalefet olunca bu dediklerin karşısında mücadele etmek nasıl bir his?

İşte o zaman gerçekten ülkeyi sevmek, ülkeye hizmet etmek olay.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Bin TL giriş ücreti alınan, Bodrum fiyat tarifesini Antalya'ya taşıyan meşhur plajımız.

Tepkiler gelince geri adım atılan, önce kapatılan, sonra giriş ücreti '500 TL'ye inecek' denilen Mermerli plajımız.

Yoğun tepki sonrası valilikten açıklama geldi. Açıklamada kısaca, kamu zarardan kâra geçti dendi.

Aslında 'kamunun ve firmanın kâr yükünü vatandaşın sırtına sardık' demek istendi.

Ne denmişti açıklamada?

Mermerli Plajı Kaleiçi’nde, Devletin tasarrufu altında bulunan 1.077,70 metrekarelik bir alan olup, 30 yılı aşkın bir süre boyunca, ecrimisil ödenmek suretiyle, alkollü bir restoranın plaj işletmesi olarak halkın hizmetinde olmuştur. Yıllık (2025) ecrimisil bedeli 720.000 TL ve kira bedeli 400 TL  (Birim Fiyat) olan yaklaşık 300’ün üzerinde şezlong ile hizmet veren uygulamaya son verilmiştir.

Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü ile Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı arasında, ilk yıl için 2.700.000 TL maktu kira bedeli olmak üzere, 10 (on) yıl süre ile kiralanmıştır.

Kiralama işlemlerinin hemen ardından, Valiliğimiz Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı tarafından, Mermerli Restoran ve üzerine konumlandığı sur duvarlarında yapılan teknik inceleme sonucunda, Mermerli Parkını kapsayacak şekilde yapılan Mermerli Plajı Restorasyon ve Onarım Projesi kapsamında, Antalya İli, Muratpaşa İlçesi, Mermerli Sur Duvarları Onarımı İşi Korunması Gerekli Kültür Varlıklarının Onarımları ve Restorasyonları ile Çevre Düzenlemesine İlişkin Mal ve Hizmet Alımlarına Dair Usul ve Esaslar Kapsamında, Nelli İstekliler Arasında ihale yöntemi ile ihale edilmiştir.

Söz konusu ihaleye 5 istekli teklif sunmuş olup ekonomik açıdan en uygun teklif sahibi Akçaylar Restorasyon Şirketine ihale bırakılmıştır. Mermerli Restoranın onarım çalışmaları ise Valiliğimiz şirketi AYDAŞ Yatırım İnşaat Turizm A.Ş. tarafından gerçekleştirilmiş olup, şirket kamu ihale kurumu mevzuatına tabi değildir.

Sur duvarlarının restorasyonu için 28 Milyon 778 Bin 964 TL; restoran ve çevre düzenlemesi için 36.000.000 TL harcanmak suretiyle, toplamda 64 Milyon 778 Bin 964 TL’ye Mermerli Plaj ve Restorasyon işi tamamlanmıştır.

 Geçmiş yıllarda plaj ve restoran alkollü işletme belgeli olarak birlikte işletilmiş ancak, turistik bir mekân olduğu için plaj ile restoran işletmesi ayrılmış, restoran bölümünün AYDAŞ tarafından alkolsüz olarak işletilmesi planlanmış, plaj işletmesi ise, alkollü olarak işletilebilecek şartlarda kiraya verilmiştir.

Plaj işletmesi için pazarlık usulü ile alınan 6.000.000 – 8.000.000 ve 15.000.000 TL’lik teklifler arasında, 15.000.000 + KDV bedel ile en yüksek teklifi veren firmaya kiralama işlemi gerçekleştirilmiş; kiralama protokolünde hiçbir sınırlamaya tabi olmaksızın halka açık bir işletme olacağı kayıt altına alınmıştır.

Sonuç olarak, 2025 yılı itibariyle, ecrimisil bedeli yıllık 720 bin TL olan plaj ve restoran yerine, sadece plajdan yıllık 15.000.000 TL+KDV ile kamu yararına gelir sağlanmıştır.

Açıklama bu!

Yapılan basın açıklamasında kamu kazanıyor, kiralayan işletme kazanıyor, tek kaybeden vatandaş.

Sanılıyor mu ihaleyi alan işletme verdiği paranın mislini vatandaştan çıkarmasın, girişi bin TL yapmasın.

Hadi girişi 500 TL'ye indirdi ki o bile bu ekonomide ciddi miktar!..

Sanılıyor mu firmanın vazgeçtiği 500 TL diğer hizmetlere yansıtılmayacak!..

Belli ki sözleşmede kâr oranı miktarı, fiyat çizelgesi, zam oranları belirlenmemiş, serbest piyasa ekonomisinde fiyatları firma kendisi belirlemiş.

Buna da ilgili kamu kurumları müsaade etmiş.

Kamu dahil birileri kazanacak, bedeli vatandaşın cebinden çıkacak.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

"Öğrenciler mezuniyet töreninde hükümete karşı karşıt söylemde bulunabilir, bu da Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ı çok kızdırabilir. Rektör Özlenen Özkan'ın neden o makamla durduğu tartışılabilir"

Bu sorunun ilk olarak akla gelmesi son derece doğal.

Zira ülkemiz, büyük bir sınavdan geçiyor.

Mevcut hükümet de elbet, gençlerin tepki içerikli söylemlerinin kendilerine yönelmesini ve yeni bir Pikachu vakası hareketi ile karşılaşılmasını istemiyor.

Karar böyle anlaşılabilir, bir tedbir alma talimatı olarak düşünülebilir.

Görevde olduğu sürece rektör Özlenen Özkan'a "Mezuniyet töreni neden yapılmadı?" sorusu sürekli sorulacak.

Özlenen Özkan gençlerin zihninde mezuniyet törenine iptal eder rektör olarak kalacak.

Sonuçta karar merci kendisi.

Ancak üniversite tarafından yapılan her harcama, kamuoyu tarafından mercek altına alınacak.

Sürekli olarak, tasarruf tedbirlerinin dışına başka harcama kalemlerinde çıkılıp çıkılmadığına bakılacak.

Aslında üniversitenin mali tablosunun iyi olmadığı bilgileri kulağıma geliyor. Ancak mali tablonun mezuniyet törenini iptal ettirecek kadar kötü bir seviyede kötü olduğuna da düşünmüyorum.

İstense çeşitli sponsorlarla maliyet sorunu çözülebilir.

Peki, başka kurum sponsor olursa mezuniyet töreni yaptırılır mı?

Esas sorulması gereken soru bu!

Örneğin, Akdeniz Üniversitesi Hastanesi'nin kapalı otopark inşaatını, temelinden betonuna kadar Antalya Büyükşehir Belediyesi yaptı.

Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek belediye olarak gençlerin mezuniyet törenine sponsor olsa, rektör Özkan yapılmasına izin verir mi?

Tören iptali sonrası ilk akla gelen sorunun cevabı da burada gizli.

Kişi veya kurum sponsor olur, tören gerçekleşirse, işte o zaman gerçekten tasarruf tedbirleri kapsamında törenin iptal edildiği ispatlanmış olur.

Aksi halde bu iptal kararı zihinlerde, "Olası protesto korkusu nedeniyle alındı!" olarak kalır.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Seçmenler de mecburen, o denetim kuruluna "evet" desin.

Örneğin meslek odaları;

örneğin dernekler,

örneğin sendikalar,

örneğin siyasi partiler.

Ne enteresan değil mi!

Bu kurumları denetleyecek denetim kurulunun kim olduğuna, seçilecek başkan karar veriyor.

Yani bir diğer anlamda... Denetleyecek kişiyi, denetlenecek kişi seçiyor. Bu durum ise adeta ülkemizde çarpık yapılaşma dediğimiz, ucube gerçeği hatırlatıyor.

Yani yönetim kurulundaki kötü niyetli olanlar her türlü alavereyi dalavereyi çevirebilir, bunu da seçtirdikleri denetim kurulu görmezden gelebilir.

Doğru mu?

Seç beni, olması gerektiği gibi denetlemeyeyim seni.

Farkında mısınız?

Bu durumdan kimse rahatsız değil.

Bu ülkede kimse denetlenmeyi istemiyor, kimse kendine karşı denetimi sevmiyor.

Lafa gelince de, "Neden denetlemiyorsunuz?" diye feryat ediyor.

Yürekli bir babayiğit çıkıp da, "Tüm seçimlerde denetleyecek kişi dışarıdan, bağımsız kurumdan atansın, denetim kurulunu başkan belirlemesin" demiyor.

Yasa çıkartma gücü olan partiler ise kılını bile kıpırdatmıyor.

Yerli otomobil üretilmesi için babayiğit arayan siyasi irade, böylesi bir yanlışı düzeltmekten, babayiğitlik yapmaktan geri duruyor.

Neden bu ucube sisteme göz yumulduğunu anlamıyorum.

Ucube heykelden bile rahatsız olanların, bu durumdan memnun kalmasını yadırgıyorum.

Böyle ucube bir sistem olur mu, buna göz yumulur mu?

Denetim denilen en önemli yapı, yandaşlarca doldurulur mu?

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Bu gelişmeyi duyduğumda o kadar sevindim ki...

Çünkü hem gazetecilik mesleği, hem rahmetli Kubilay bu ayrıcalığı hak ediyor.

Aslında işini layıkıyla yapan, toplumun aynası olan, belli bir taraf olmayan, tek doğrusu gazetecilik etik değerleri olan her gazetecinin ismi bir yerlerde yaşatılmalı, anlamlaştırılmalı.

Bir gün gelecek, bu düşünce mi fiiliyata dökecek adımlar atacağım, meslektaşlarımızın ismini yaşatmaya çalışacağım.

Mesleğimiz bunu fazlasıyla hak ediyor.

Gelecek bir tarafa bugüne dönecek olursak, Kepez Belediyesi Kubilay Eldemirci'nin ismini Çankaya Mahallesi, Şehit Uzman Çavuş Erdoğan Sönmez Caddesi ile 6448 Sokak arasındaki parka verdi.

Öncelikle bu güzel düşünceyi teklif olarak başkana götüren gazeteci, aynı zamanda Kepez Belediyesi Basın Danışmanı olan Erdoğan Kahya'yı tebrik ediyorum. Kendisini telefon ile arayarak özellikle de teşekkür ettim.

Bir diğer teşekkür de, Erdoğan abinin teklifini "İyi düşünmüşsün" diyerek öneriyi meclise getirten Kepez Belediye Başkanı Mesut Kocagöz'e.

Bir gazetecinin geride bırakabileceği en güzel miras, ismi olur.

En büyük isteği de muhakkak, isminin yaşatılması olurdu.

İsmi verildi ama park da bence mesleğe göre düzenlenmeli, Kubilay Eldemirci'nin haberlerini içeren gazete küpürleri, fotoğraf makinesi, gazetecilik mesleğini andıran objeler parka eklenmeli, park daha dikkat çekici hale getirilmeli.

Parka gelen gençler gazetecilik mesleğini tanımalı ve mesleğin önemini görmeli. Park, meslek ve isim ile özdeşleşmeli.

Benimki bir fikir ve teklif.

Daha anlamlı olması için bir öneri.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Tarihin en büyük depreminde Kahramanmaraş'a gittiğimde gördüğüm manzara, dün gibi gözlerimin önünde.

Şehir adeta yer çekimine mahkum olmuş, toprak ana adeta binaları içine çekmiş, acılar çığlık olmuş, her yerde hummalı bir kurtarma çalışması.

Yakılan ateşin bile ısıtamadığı çıldırtan soğuk, bir canı kurtarma kararlılığını engelleyememiş.

Tüm bunlar bir tarafa bir gazeteci olarak enkaz bölgesine girmek istiyorsun, izin vermiyorlar. Bir şeyler yapmak istiyorsun "dur bakalım" diyorlar.

Yani arama kurtarma denince, herkesi işin içine bulaştırmıyorlar.

İşte orada anladım ki bir başka görev tanımı, bir başka kural silsilesi, bir başka disiplin, arama kurtarma ekipleri tarafından kullanılıyor.

Sonra dedim ki kendime, "Murat, bence sen de canlara dokunmalısın, hayat kurtaracak altyapıya sahip olmalısın.

O gün bugündür üyesi olduğum Suda Arama Kurtarma Derneği (SKUT)'ta pek çok eğitimden sonra tatbikatlar yaptık, AFAD'a akredite bir dernek haline geldik, hepimiz kollarımıza peç (Patch) taktık.

“Bir kalbi yeniden atmaya ikna etmek, sessiz bir mucizeye ortak olmaktır.”

DÜŞÜNÜN!

Öncelikle olası doğal afet, arama ve kurtarma gerektiren her türlü ihtiyaç anı için her gün iki kişinin nöbet tuttuğu bir dernek düşünün.

Çağrı zinciriyle haberleşme ağını en üst seviyede tutan bir dernek düşünün.

30 kişinin üzerinde, arama kurtarmaya hazır tam teçhizatlı ve eğitimli bir gönüllü ordusunu düşünün.

Ceplerinden para harcayarak, en kıymetli zamanlarını kurtarma sevdasına ayırarak bir yaraya merhem olma gayesiyle, insanlığa faydalı olma düşüncesiyle hareket eden minik bir topluluk düşünün.

Kurtarıcı sayısı yüzlerce olmayan ama binlerce kişiyi kurtarabilecek eğitim ve birikime sahip bir ekip düşünün.

Her yaştan insanın olduğu, emir komuta zincirine bağlı hareket etme disipline sahip bir grup düşünün.

İşte bu ekibin, grubun, topluluğun adı Suda Arama Kurtarma Derneği (SKUT)

Başkanlığını Mustafa Bilyaz'ın yürüttüğü SKUT, Antalya merkezde AFAD tarafından akredite edilmiş ilk ve tek Arama Kurtarma Derneği.

Yani herhangi bir arama kurtarma ihtiyacında, AFAD tarafından göreve davet edilebilen akredite dernek.

Kentsel arama kurtarmada eğitimlerini tamamlayan dernek üyelerinin bir özelliği de, dalgıçlardan oluşması.

Su üstü ve su altı kurtarmada da ihtiyaç halinde başvurululabilecek isimlerin yer alması.

Dernek şu aralar, suda arama kurtarma akredite eğitimi için ön hazırlıklarını yapıyor, katılımcılarını belirliyor. Kurtarma denince tüm deneyimi, eğitimi almak için can atıyor.

“Kurtardığın her hayat, hayata olan inancını da kurtarır.”

HER BAĞIŞ, CAN KURTARMAYA EŞİT!

Dernek, arama kurtarmada ihtiyaç duyulan araç ve gereç ne ise bunların tamamına yakınını kendi öz kaynakları ve bağışlar ile satın aldı. Üyelerinin desteği, yönetimin özverisi gerçekten alkışı hak ediyor.

Yeter mi? Yetmez!

Firmalar, kurumlar SKUT'un bu özverisine destek olmalı.

Hayat kurtaracak ekibin ihtiyaçlarına sponsor olmalı.

Fiilen hayat kurtarmayabilirsin ama desteğinle hayat kurtaranlara destek olabilirsin.

Başkan Mustafa Bilyaz önderliğinde, benim de içinde bulunduğum tüm ekibi kutluyorum.

Hayati bir öneme sahip derneği kuranları da tebrik ediyorum.

Ben bu derneği, binlerce derneğin içinde ayrı tutuyorum.

SKUT üyeleri bugüne kadar çok hayat kurtardı, kaybolanları aradı, hayatını kaybetmiş olanları da aramalarda bularak görevini layığıyla tamamladı.

Suda Arama Kurtarma Derneği (SKUT) olarak sesleniyoruz.

"Sesimi duyan var mı?"

"Gel, sen de bu en insani davranışa üye ol!"

"Haydi, sen de bu hayati önem taşıyan derneğe bağışlarınla katkı sun.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Tüm görüş ayrılıklarına rağmen en kötü senaryo gerçekleşmedi.

Tarih boyunca;

Kıbrıs sorunu,

Ege Denizi sorunları,

Kıta Sahanlığı,

12 Mil Karasuları sorunu,

10 Mil Hava Sahası sorunları,

Adaların silahlandırılması,

Kardak krizi,

Doğu Akdeniz ve Enerji Kaynakları sorunu,

Münhasır Ekonomik Bölge (MEB) anlaşmazlıkları,

Azınlık Hakları ve Fener Rum Patrikhanesi sorunu,

Göçmen krizi,

NATO ve askerî gerilim,

Şimdilerde ise Amerika'nın Türkiye'yi tekrar F-35 programına alma olasılığı, komşu Yunanistan ile yaşadığımız sorunlardan bazıları.

Tüm bunlara rağmen geçmişte Yunanistan ile yakınlaşmamızı sağlayan anlaşmalar yapıldı, adımlar atıldı.

Örneğin;

Atatürk – Venizelos Dönemi 1930 Ankara Anlaşmaları,

Venizelos'un 1934’te Atatürk’ü Nobel Barış Ödülü’ne aday göstermesi,

1999 “Deprem Diplomasisi”

Türkiye (Gölcük), ardından Yunanistan (Atina) büyük depremlerindeki yakınlaşma,

Ekonomik ve kültürel anlaşmalar,

Vize kolaylıkları,

Turizm işbirliği,

Ulaştırma anlaşmaları, Yüksek Düzeyli İşbirliği anlaşmaları,

Azınlıklar konusunda pozitif adımlar,

Spor ve kültür işbirlikleri iki ülkeyi birbirine yaklaştırdı.

Manavgat Belediyesi'nin ev sahipliğinde Side'den Girit'e Kültür ve Lezzet Festivali ise yakınlaşmanın en son ve somut adımı.

Tüm ayrışmalara rağmen halkların büyük bölümünün birbirine nefretle yaklaşmaması, et-tırnak olması, bu tür festivallerin tadını da artırıyor.

Özelikle Giritlilerin Antalya'da yaygın şekilde yaşaması, bu festivali daha da anlamlaştırıyor.

Etkinliğin içeriğinde eksikler olsa da, ilki için oldukça başarılı bir organizasyon.

Antalya'nın dışında farklı şehirlerden gazeteciler ve içerik üreticilerinin getirildiği etkinlik, kamuoyunda yer alması için önemli.

3 gün olarak planlanan etkinlik, bugün sonra erdi.

İlk gün hava muhalefetine rağmen organizasyonlarda içerik iptalleri olsa da, ikinci günden itibaren etkinlikler ardı ardına gerçekleşti.

Düzenlenen sempozyumlarda tarihe yer verildi.

Ülkemizde giderek artan demokrasi dışı gelişmeler ve yurt dışındaki bakış açısının negatife dönmesi bu tip organizasyonlar ile bir nebze kırılabilir, dostluk köprülerinin sağlamlaşmasına vesile olabilir. Daha da önemlisi, ülkemize karşı oluşan ters algının az da olsa kırılmasına katkı sağlayabilir.

Manavgat Belediye Başkanı Niyazi Nefi Kara'nın yaptığı da bu anlamda kıymetli.

Zira ayrışmanın ve kavganın kazananı olmaz.

3 günlük dünyada kültürler de, lezzetler de buluşmalı, buluşturmak isteyenlere de destek olunmalı.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Kime bağlı bu kurum!

Tabii ki Antalya Büyükşehir Belediyesi'ne.

Peki, en bilinen tabir ile nedir bu kurum?

Kendileri, bizim evimize, iş yerimize, ihtiyaç olan noktalara suyu ulaştıran kurum.

Kendileri, aynı zamanda su ve atıksu ile ilgili altyapı çalışmalarını yürüten kurum.

Ve ayrıca kendileri, kazdıkları ve sonrasında kapattıkları yerlere aylarca asfalt dökmeyen ve insanların sinir uçlarıyla oynayan bir kurum.

Ve yine kendileri ayrıca, "Asfalt dökmeme nedenimiz, toprağın oturmasını bekliyoruz..."

"Asfalt dökmeme nedenimiz, ihaleye çıkılacak bekliyoruz..."

"Asfalt dökmeme nedenimiz, 'yan yattı, çamura battı' gerekçelerimiz..."

"Asfalt dökmeme nedenimiz, biz istediğimiz zaman dökeriz..." Anlayışını benimsemiş kurum.

Benim bildiğim bir iş, bir tamirat, bir yenileme yapılır...

Yapıldıktan sonra kazılan yer kapanır, asfaltla yamanır.

Peki bizim ülkemizde ve Antalya'da böyle mi?

Örneğin Döşemealtı ilçesinde altyapı çalışması yapılıyor. Zaten bir bölgeye yerleşim ruhsatı verilmeden neden önce altyapılar yapılıp tamamlanmaz bunu hiç anlamış değilim.

Yetkiyse yetki;

Paraysa para.

Yetkiyi vatandaş veriyor, parayı da vatandaş veriyor.

O zaman neden vatandaşa eziyet ediliyor?

Neden günlerce açılan çukurlar kapatılmıyor; kapatıldıktan sonra asfalt dökülmüyor, toz ve çamur çilesi insanlara çektiriliyor?

Bana bugüne kadar bu sorunun cevabını doyurucu ve haklı bir gerekçeyle anlatabilen hiç çıkmadı.

Sürekli mazeret, sürekli planlama hatası...

Sürekli topu taca atma, tacı da elinden geldiği kadar geç kullanma kararlılığı.

Gözünüzü seveyim vatandaşa eziyet çektirmeyin.

Bana, "Bir yeri kazdıktan sonra toprağın oturması gerekiyor, üstünden süre geçmesi gerekiyor" mazeretleriyle de cevap vermeyin.

Tek istediğimiz biraz koordinasyon, daha az toz yutmak, daha az araçlarımızı yıpratmak, camlarımızı toz nedeniyle kapatmak zorunda kalmamak, daha az sinir olmak.

Tek istediğimiz, herkesin işini biraz daha iyi yapması.

Gerçekten bana haklı ve doyurucu bir yazıyla neden geç yaptığınızı iletirseniz... "Noktasına virgülüne" dokunmadan okurlarıma aktaracağım.

Konu su parası tahsil etmeye gelirken muhteşemsiniz;

Konu, atıksu parasını çatır çatır alırken muhteşemsiniz;

Konu, su faturasını geç ödeyene ceza (Geç ödeme faizi) keserken, ödeyemeyenin ise suyunu keserken muhteşemsiniz.

Peki, halka eziyet etme cezasını neden yaşam faturamıza yüklersiniz?

Gördüğümüz kadarıyla bu konuda tek ceza kesen kurum sizsiniz.

Faturasını ödemeyene ceza kesebilirsiniz...

Ancak doğru hizmetle çukurları zamanında kapatarak, üzerine asfaltı zamanında dökerek vatandaşı da ödüllendirebilirsiniz.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Uzun bir aradan sonra bir kez daha hatırlatmak istedim.

Ama bu kez yazımı bir teşekkür ile süsledim.

Belediye başkanlarının şehrin girişine fotoğraflarını asması, farklı noktalarda pozlarını gözümüze sokması yıllardır terk edilemeyen alışkanlıklar.

Üstelik yasalar ve mahkeme kararları bu uygulamayı kısıtlasa bile, dinleyen kim!

Kendi görselini halkın önüne sürekli asma alışkanlığını terk eden kim!

Uzun yıllar sonra bu alışkanlıklara ters, kanunlara uyan, mahkeme kararlarını uygulayan bir belediye başkanımız var. Her ne kadar aynı partiden olan önceki belediye başkanının bıraktığı borçları belediye binasına asıp, partisince eleştirilse de, her ne kadar makamında ‘Kral Çıplak’ pozlarını basına yansıtıp, çulsuz, batak bir belediye portresi kurumsal duruşa ters gelse de, benim benimsediğim bir yönetim tarzı benden tam puanı aldı.

Bildiniz, bahsettiğim kişi Döşemealtı Belediye Başkanı Menderes Dal.

Döşemealtı’na geldiğinizde dikkat edin.

Hoş geldin toteminde kendi fotoğrafı mı var, kentin önemli tarihi görseli mi var!

Şehrin merkezinde kendi görselleri mi var, Belediyeye gelir elde etmek için firma reklamları mı var!

Başınızı kaldırdığınız her noktada Menderes Dal fotoğrafları mı var, bu alanda kanunlara uyarak belediyeye tasarruf ettiren bir anlayış mı var!

Gazeteci olarak siyasetçiyi, belediye başkanını övmek en son yaptığım eylemdir.

Çünkü hizmet etmek zaten onların görevidir.

Ancak bu konuda Menderes Dal’ı ellerim çatlayana kadar alkışlıyorum.

Halkın parasını kendi tanıtımına harcamadığı için kutluyorum.

Şehrin girişine kendi fotoğrafı yerine kentin tarihi noktasını astığı için iki kez tebrik ediyorum.

Artık fotoğraf asma alışkanlığının tepeden tırnağa değişmesi gerekiyor.

Bu iş önce Cumhurbaşkanı Erdoğan'dan başlamalı, alışkanlık yaygınlaşmalı.

Karayolları'nın zaten yapmak zorunda olduğu Kepez üstü köprülü kavşağa, 'Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın Antalya'ya armağanı' şeklinde fotoğrafının kaplanması, daha bizim çok israf yapacağımızın kanıtı.

Balık başta taze kalacak ki, diğer kurumlar da örnek alsın.

Gereksiz fotoğraf asma alışkanlığı yok olacak ki, halkın parası halka harcansın.

Menderes Dal!

Bu öncülüğü sen yaptın, umarım senin bu harika davranışın gibi Cumhurbaşkanı dahil diğer Belediye Başkanları da karar alır, bizim paramız ile kendi tanıtımlarını yapmaktan uzaklaşır.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

1994 yılında Antalya’ya gelmiş biri olarak, her yaz kalbim biraz daha kırılıyor. Çünkü şehir her geçen yıl biraz daha bize yabancılaşıyor.

Antalya, dışarıdan bakıldığında canlı, hareketli bir tatil cenneti. Ama içeriden bakınca, Antalya sessizce tükeniyor.

Turizm elbette önemli. Şehrin ekonomisi büyük ölçüde ona dayanıyor. Ancak her güzel şeyin bir bedeli var ve biz bu bedeli ödüyor, dezavantajlarını çok net hissediyoruz.

Antalya'nın doğasıyla birlikte kültürü de yıpranıyor. Her şey dahil sistemi sayesinde turist otelden dışarı adım atmadan tatilini tamamlıyor. Bu durum, mahalle bakkalını, esnaf lokantasını, el emeği göz nuru ürünleri satan kadın üreticiyi bitiriyor. Yani turizm büyürken, yerel küçülüyor.

Otelden çıkıp şehrin surlarını aşmayan turistler, tarihi miraslardan da yoksun kalıyor.

Ya turizm işçiliği...

Şehir nüfusunun, gençlerin ciddi bir kısmı, geçici ve güvencesiz turizm işlerinde çalışıyor. Yazın gece gündüz mesai yapan bu insanlar, kış geldiğinde işsizlik yükünü sırtlanıyor.

Yükselen kira fiyatları, artan yaşam maliyeti ise kent merkezinde yaşamayı her geçen gün daha da imkansız hale getiriyor.

Antalya, sadece turistlerin değil, burada doğan, sonradan dolan insanların da şehri. Ve biz bu şehirde yaşamak istiyoruz.

Nefes alarak, doğayı koruyarak, kültürümüzü yaşatarak, şehrin dokusuna sahip çıkmak istiyoruz.

Bunun yolu, turizmi ranta değil, sürdürülebilirliğe dayandırmaktan geçiyor.

Antalya, yalnızca kartpostallık bir manzara değil.

Antalya, sıcak bir yuva...

Bir cennet...

Adeta bir döviz bürosu.

Burası bizim evimiz. Ve bu evi korumak hepimizin sorumluluğu.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Öncelikle dernekler, üyelerine hizmet etmenin yanında, derneğe de katkı sağlayacak bu tür projeleri hayata geçirmeli, tarihi miraslara sahip çıkmalı, gördüklerini de topluma anlatmalı. Korkuteli gezisi de biz AGC üyeleri için bir anlamda böyle bir geziydi.

Gazeteciler, bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olamaz.

Özellikle anlatılanları değil, gördüklerini yazmak, yorumlamak, biz gazetecilerin tercih ettiği bir birikimdir.

Korkuteli gezimizde mantarın bölge için, bölge ekonomisi için ne kadar önemli olduğunu yerinde görerek daha fazla öğrendik.

Mantar yatırımcılarının ve üreticilerinin sorunlarını, taleplerini dinledik. Sorun ve taleplere, ekonomik verilere gazetemizin dünkü sayısında geniş şekilde yer verdik. Bu nedenle Korkuteli'nde mantarın ne kadar üretildiğine değil, Korkuteli'nin mantarla ne kadar yaşadığına dikkat çekmek istiyorum.

Korkuteli için mantar, yüzyıllar öncesinden bugüne üretilen bir sebze değil. Anlatılana göre, bir dönem üretimin merkezi olan Burdur'dan zamanla Korkuteli'ne gelen bir sebze.

Bu süreçte mantar üretim ivmesi o kadar hızlı yükseliyor ki, ülkemizin mantar üretiminin yarısından fazlası Korkuteli'nde üretiliyor, Korkuteli denince akla ilk gelen mantar oluyor.

Bu detaylar bir yana, gördüğüm kadarıyla mantar kentin kimliğine yansımamış, çeşitli objelerde yaşatılmamış.

Mantar sadece üretim tesislerinde kalmış, mantara sadece bir ekonomik girdi, istihdam avantajı olarak bakılmış. Kentin kimliğine kazınmamış.

Bu konuda Korkuteli Belediye Başkanı Saniye Caran'a büyük iş düşüyor. Madem böyle bir değer var, bu değerin ilçenin her zerresinde hissedilmesi gerekiyor.

Mantar evleri,

Mantar satış noktaları,

Mantar lezzet durakları,

Mantardan banklar,

Mantar şeklinde çatılar,

Mantar şeklinde gölgelikler,

Mantar kulesi,

Mantar müzesi,

Mantar giriş tagları gibi daha aklımıza gelebilecek pek çok detay kente entegre edilebilir.

Korkuteli adeta bir Mantareli ilçesine dönüşebilir. Belediye Başkanı Saniye Caran'ın bahsettiği Korkuteli’ni daha fazla tanıtma fikrine, bu yöntemle daha hızlı katkı yapılabilir.

Korkuteli, film platoları gibi estetik bir mantar ilçesine dönüşebilir.

Yatırımcı mantardan kazanç sağlasın,

Ülkemiz mantardan döviz kazansın,

Korkuteli de mantarın ekonomik katkısının yanında, fiziki görünümünden de maksimum bu şekilde faydalansın.

Benimki bir öneri, ilçeye farklı bir kimlik kazandırma hevesi.

Bu öneriden sonra gelelim cemiyetimizin “Yerel Değerlerimize Sahip Çıkıyoruz” projesine.

Bu projeyi, bir dönem kurucusu olduğum Keşif Ekibi Derneği'mizin yapmış olduğu tarihi destinasyonları tanıtma gezilerine benzettim. O projemizde de gazeteci meslektaşlarımız, iş insanları ve siyasetçiler gezilerimize katılıp, Antalya'nın hatta ülkemizin pek çok noktasındaki antik kentleri gezme, görme ve tanıtma imkanı bulmuştu. Verilen her emek çok değerlidir. Antalya Gazeteciler Cemiyeti'mizin yapmış olduğu bu proje de tarihi miraslar, yerel lezzetler açısından çok kıymetlidir.

Bu proje nedeniyle AGC Başkanı sevgili İdris Taş'ı ve Yönetim Kurulunu

kutluyorum. Projeye destek verin STK'ları da tebrik ediyorum.

Hayata tarihi miraslara Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Tüm bunlar bir tarafa, kurultay kararı alınıyor.

Sırat köprüsünden geçen partinin tek adaylı seçime gitmesi gerekirken, eski başkan Kemal Kılıçdaroğlu'nun aday olup olmayacağı günlerce medyaya konu oluyor.

İktidar yanlısı medya ise bu adaylık olasılığını adeta, gerçek bir kindarlığa ve öç alma yarışına dönüştürüyor.

Kemal Kılıçdaroğlu ise günlerce aday olmayacağını, partiyi bu süreçte böyle bir tartışmaya sürüklemeyeceğini açıklamıyor, kurultaya üç gün kala CHP’yi “iç çekişmelere sevk etmemek, dikkatleri mücadele alanından başka alanlara çekmemek” gerekçesiyle aday olmayacağını ilan ediyor.

Anlaşılan o ki Kılıçdaroğlu hala siyaseti öğrenememiş, özellikle Ak Parti'nin yıpratma politikasının karşısında neler yapması gerektiği dersine hiç çalışmamış. Geçmişte en büyük rakibi olan iktidar partisine, sürekli olarak konuşulacak malzeme vermeye devam etmiş.

Daha ilk günden aday değilim dese, liderlik sınavından başarıyla geçecekti.

Kılıçdaroğlu gerçeğe bir tarafa, bir diğer potansiyel aday Antalya Muratpaşa Belediye Başkanı Ümit Uysal'ın adaylığını açıklaması da ayrı bir garip görüntü.

Uysal için bu kurultay, ismini parti içinde duyurmak açısından oldukça uygun bir fırsat diyebiliriz. Ancak CHP'nin içinde bulunduğu şuan ki durum, hiçbir fırsatın kullanılmaması gerektiği bir dönem.

Uysal bunu geç hatırlamış olacak ki, "Partimi yıpratmamak için adaylık iddiamı sürdürmeme kararı aldım" diyerek adaylıktan çekildi.

Kendisinin aday olmasıyla, partisinin daha çok yıpranacağını ise daha önceden bilmeliydi.

İstanbul eski milletvekili Berhan Şimşek'in de sadece kendi tanıtımını yapmak için aday olduğu aşikar.

Yani en koyu CHP'liler bir CHP'li gibi davranmıyor, en küçük fırsatta kendi tanıtımını düşünüyor. Bu durum ise yaygın medyanın büyük bölümüne hakim olan rakibi Ak Parti'ye malzeme veriyor. CHP'deki başkanlık yarışı görüntüsü, günlerce yapay gündem olarak ekranlara taşınıyor, gerçek gündem unutturuluyor.

Sonuçta genel başkanlık yarışı değil, bir tazelenme ve hukuki yönden kendini temizleme girişimi olan bu kurultay CHP'ye birlik ve beraberlik getireceğine, parti daha fazla tartışılan bir konuma sürükleniyor.

Bu sürüklenmeyi de yine parti içindeki isimler tetikliyor.

CHP'nin ihtiyacı olan bir yarış değil, geçmişin topyekûn unutulduğu bir barış.

CHP'nin içinde bulunduğu durumda, aday ne zaman olunur? demokratik yarış ne zaman yapılır? sorusuna cevap bulmayanlar, bu güncel siyaseti öğrenememiş demektir.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Reklam kurulunun doğruluğunu ispatlamak için bir yöntem olmadığı tezi ile getirdiği Google yorum yasağı tüketiciler nezlinde ‘kurunun yanında yaşında yanması’ şeklinde karşılık buldu. Müşterinin bir mal veya hizmet satın alırken çoğu zaman tek referansı konumundaki bu yorumlara ulaşamamasının manipülasyonu engellemeye çalışırken alışveriş sirkülasyonunu da sekteye uğratacağını tahmin etmek güç değil.

Tüketicinin bir alışveriş sitesinde gördüğü ürünü veya hizmeti satın alırken evvela fiyata sonra fotoğraflara ve ardından yorumlara baktığını biliriz. Kendimden örnek vermem gerekirse ben fazlaca yorum olup olmadığına bakarım ve buradan bilhassa olumsuz yorumları seçer okurum. Eğer yüzlerce olumlu yorum arasından birkaç olumsuz yorumu baz alarak ürünü satın almaktan vazgeçiyorsam o işletmeye ve memnun kalanlara haksızlık etmiş olurum. Olumsuz yorum yapan kişilere ulaşıp ‘bunu ispatla’ demem de mümkün değil. İşletmenin olumsuz yorumları yorumları spam olarak işaretleyerek bunların görünmesini engellediği de bilinen bir gerçek.

İşin en vahim tarafı işletmenin veya mal üreticisinin ürünü kullananların rolüne bürünmesi olabilir. Fake hesaplar üzerinden malı veya hizmeti övücü yorumlar yaptırarak bir nevi oltalama tuzağını kurup müşterileri avlama yolunu seçiyorlar. Bilinçli tüketici bunun farkına varsa da ucuzluğuna ve ihtiyacın hasıl olmasına bağlı olarak bu yemi yutan çok sayıda tüketici olabilir. Peki bunun önüne geçmek için başka yöntemler geliştirilemez miydi? Konaklama hizmeti veren tesiste hiç kalmayan birinin burası ile ilgili kötüleyici ve aşağılayıcı yorumlarını ispatlaması için bir denetim mekanizması oluşturulamaz mıydı? Yorumları ve puanlamayı kapatmak mıydı yani çözüm? Yasaklayarak ve cezalar yazarak sorunun çözüleceğinin garantisi var mı? Sürecin bundan sonra nasıl işleyeceğini tahmin edebiliyor musunuz? Ben bir tahminde bulunayım. İşletme cezayı yemekten korkup ticari kurnazlığına devam etmeyebilir, müşteri yorumsuz bir ürünü veya hizmeti deneme yanılma yoluyla satın alabilir veya internet alışverişini kesip mağazadan görerek seçerek satın almayı tercih edebilir. İnternetten yorum ve puanlamadan bihaber kredi kartıyla ödemeyi onaylayan tüketici devamında mağduriyetler yaşanırsa bunu şikayet yöntemi ile ilgili mercilerden telafi etmeye çalışabilir. Mağduriyetler her alışverişinde tekrardan zuhur edebilir. Oradaki haksız rekabeti bitireceğiz derken alışveriş zincirini sekteye uğratırsınız. Siber suçların tavan yaptığı günümüzde ceza ve yasak koyarak çözüm bulmak yerine suçu ve manipülasyonu önleyici başka yöntemler üzerinde kafa yorulsa daha iyi olmaz mıydı? İşini hakkıyla yapan, dürüst esnafın malını pazarlaması için elinde bulunan yegane argümanın yok sayılması kime ne fayda sağlayacak? Suçlu olan cezasını çekecek elbette ama vatandaş site site dolaşıp sadece fiyat kıyaslaması yaparak mı ihtiyacını karşılayacak ya da otele ön ziyarette bulunup ondan sonra mı tatilini satın alacak? 

Yaşanılan afet sonrası çocuklarda farklı ruhsal tepkiler görülebilir. Peki bu tepkiler nedir? Duygusal, Fiziksel ve Bilişsel olarak ayırabiliriz. Her çocuğun verdiği tepki yaş düzeyine ve gelişimine bağlı olarak değerlendirme konusudur. Çocuklar Duygu düzenleme Becerilerini ebeveynlerinden öğrenirler. Bu yüzden burada ebeveynin rol model olma açısından duygularını iyi kontrol etmesi önemlidir. Hissettiği kaygı ve korku halini davranışlarıyla ne kadar az belli ederse çocuk bir o kadar kendini güvende hisseder. Özellikle yaşanılan afet sonrası bir belirsizlik yaşanıyor ise çocuk yaşanan bu belirsizlikten kaynaklı stres altında hisseder ve soru sorma halinde artış görülebilir. Böyle durumlarda ebeveynlerin sakin ve sabırlı bir şekilde sorulara yine yaş ve gelişimime göre cevaplaması çok önemlidir.

Okul öncesi dönemde stresle beraber verilen tepkileri şöyle sınıflandırabiliriz.

• Ebeveynlerin ayrılmak istemem
• Aynı oyunu tekrarlayarak oynama
• Uyku problemleri
• Öfke nöbetleri
• Yeme problemleri
• Regresif davranışlar yani geriye dönüş (alt ıslatma, parmak emme (vb)

Okul dönemi çocuklarında ise;

• Odaklanmada zorluk
• Ebeveynlere karşı düşkünlük
• Okula gitmek istememe
• Akademik performansında düşme
• Öfke nöbetleri
• Korku gibi belirtilere rastlayabiliyoruz.

Ergenlik döneminde ise;

• Yalnız kalma isteği
• Korku
• Aile ve arkadaşlarıyla iletişimde azalma

Yukarı bahsettiğim belirtileri yaşıyor ya da çocuğunuz da gözlemliyorsanız mutlaka bir uzmadan destek almalısınız.

78 can gitmiş, ne yapacaktık?

Buna kader mi diyecektik?

Kaderci olan toplumumuza, kader yalanına mı inanın diyecektik?

Manavgat'ta tarihin en büyük orman yangınlarından biri çıkar, biz yangın helikopterini, yangın söndürme uçağını sonra alırız...

Madenlerde yüzlerce işçi göçük altında kalır, biz yönetmeliklerdeki eksiği öyle hatırlarız...

Tarihin en büyük depremini yaşarız, fırsatçı simsarlar gibi vatandaşa faydalandırılan, hükümete kaynak sağlayan imar barışının hatasını tartışırız...

Pandemi dünyayı kasıp kavururken, biz sınırlarımızı ardına kadar açık tutarız...

Her haltı yiyen caniler halkın yüreğinde isyana dönüştükten sonra ceza oranlarını artırırız...

Bolu'da 78 vatandaşın yangında ölmesi sonrası, şimdi eksikliğimizi tamamlamaya çalışırız.

Daha yazayım mı?

Neremiz doğruyu, hangi emsaller ile aktarayım?

Bolu yangını ile ilgili Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy canlı yayına çıktı.

Dedi ki..!

Büyükşehirlerde ruhsatı belediye, Büyükşehir kapsamı dışındaki şehirlerde ise İl Özel İdare'ler ruhsatı verir.

Bolu Büyükşehir olmadığı için, İl Özel İdaresi ruhsat verme ile yetkili.

Kimler var bu İl Özel İdare'sinde?

Vali ve seçtiği birim amirleri, İl Genel Meclisi Üyeleri, Genel Sekreter.

İşin daha komiği...

1978 yılında faaliyete başlayan otele ruhsatı kimin verdiği konusu bu ülkede açıklanamadı.

Dönemin, 54. hükümetin Turizm Bakanı Bahattin Yücel, 1997'deki ruhsatı kendisinin verip vermediği sorusuna... "Otel 1978'te faaliyete başlamış. Daha sonra bir takım değişiklikler ve eklemeler yapılmış. Devamında da 2007 ya da 2008'de ruhsata bağlanmış ve devam etmiş." diyor.

Yani ruhsatın kimin verdiğini o bile söyleyemiyor.

Bu ülkenin arşivi bile soruya  cevap bulamıyor.

Dönelim Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy'un dediklerine.

Ersoy, "Firma ruhsat için başvurur, aralarında Bolu İtfaiyesi'ninde olduğu pek çok kurumdan belgeleri toplar, İl Özel İdaresi de belgeler uygun ise ruhsatı verir. Burada yangın tertibatı eksikliklerinden sorumlu Bolu Belediye İtfaiyesidir. Bakanlık ruhsat vermez, Turizm İşletme Belgesi verir."

Bakan Ersoy'a sorulur. Otel sahibi "Gelin yangın eksiklerimize bakın" diye başvuru yapar. Bolu İtfaiyesi 8 kritik eksiği raporlar ve tamamlayın" der.

Sonra firma başvurusunu çeker. Peki bu otel nasıl hizmet vermeye devam eder?

Bakanın verdiği cevap ilginç.

Bolu İtfaiyesi Bakanlığa veya İl Özel İdaresi'ne eksiklikler ile ilgili ihbarda bulunması gerekiyordu.

Yani Bakan topu taca, Belediye auta atıyor.

İl Özel İdaresi ise sus pus orada oturuyor.

Bakan bir de "Bu güne kadar binin üzerinde oteli Bakanlık olarak kapattık" diyor, bu oteli neden kapatmadığının cevabını ise veremiyor. Kendisini yetkisizlikle savunuyor ama ne hikmetse kapatma yetkisini ise böbürlenerek anlatıyor.

Denetim yetkiniz yok ise nasıl kapatıyorsunuz?

Bir diğer eksiğimiz...

Düşünün, 21. Yüzyıl teknolojisinin olduğu dönemde 8 ölümcül eksik itfaiye tarafından raporlanıyor, bu rapor ne İl Özel İdare, ne de Bakanlığın online sistemine düşüyor.

İtibardan tasarruf olmaz ama böyle bir teknolojiyi kurmaktan tasarruf olur.

Kişilerin etki altında kalmasını, keyfi davranış sergilemesini, birilerinden korkmasını engelleyecek bir online uyarı sistemini kurmak, Bakan aracının 1 haftalık yakıt maliyeti değil.

Günümüzde polis bile kişinin TC kimlik numarasını tablete girdiğinde tüm seceresini görürken, bu kadar kritik bir hatayı ilgili kurumların görmemesi bizi yönetenlerin ayıbı.

Bakanın topu bir kişinin inisiyatifine bırakması, 'ihbar etmeliydi' demesi, daha çok ölümleri göreceğimizin kaydı.

Vatandaşa, 'Gittiğiniz otelin yangın tedbirlerini kontrol edin diyen' turizm acentalarının, yanan otele müşterilerini göndermesi ise bu ülkenin düşünce zayıflığı.

Bakan Ersoy'un 'Biz göreve geldiğimizde kapattığımız otel sayısı bin küsür' demesi, ne kadar ayıplı bir ülke olduğumuzun kanıtı.

Ayıplı oteli açtırmamayı değil, kapatmayı marifet sayan yöneticilerimizin olduğu bir ülkede yaşamak, gerçekten bizim en taktir edilecek yanımız.

Kimsenin işini düzgün yapmadığı,

Topu başkasına attığı,

Öngörüsüz davrandığı bu ülkede, daha biz çok köşe yazar, çok canların arkasında rahmet okumaya başlarız.

Önerim: Kişinin değil, kişilerin zorunlu denetim zincirine bağlanması.

Tesislerin keyfi zamanlarda değil, kategorisine göre belirli periyotlarda denetlenmesi.

Eksiği olan tesisin eksiğini tamamlayana kadar açılmaması.

Kurumların tek görevi sadece belgeyi incelemek değil, denetlenecek yeri de incele zorunluluğunun olması.

Hataya yer bırakmayacak yönetmeliklerin çıkartılması.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Bir otel, sadece bir bina değildir. O dört duvarın içinde hayatlar, hayaller, anılar birikir. İnsanlar aileleriyle birlikte güzel anlar yaşamak için gelir. Ama ne yazık ki, ihmalin soğuk yüzü, bu hayalleri yıkmaya yetiyor. Grand Kartal Otel’deki yangın, yalnızca bir tesisin değil, aynı zamanda insan canının ne kadar ucuz görüldüğünün sessiz bir çığlığı oldu.

İhmal…

Belki düzgün çalışmayan bir yangın alarmı, belki de yangın merdiveninin geçit vermeyen kapısı… Kim bilir, belki de yıllardır kontrol edilmeyen elektrik tesisatı. Bir yangın felaketi, asla sadece bir “kaza” değildir. Her felaket, ardında ihmaller zinciri taşır. O ihmaller ki, göz ardı edilmiş denetimler, ucuza kaçılmış malzemeler ve alınmayan önlemlerden oluşur. Bu zincirin her halkasında, hayatını kaybeden bir insanın anısı yankılanır.

Peki, biz neden insan canını bu kadar ucuz görüyoruz? Neden bir yangın çıkmadan önce değil, çıktıktan sonra önlem almayı düşünüyoruz?

Bu olayda sadece otelin değil, hepimizin sorumluluğu var. Sorgulayan, uyaran bir toplum olmayı unuttuk. Tatil planlarımızı yaparken, “Bu otel güvenli mi?” diye sormayı bile ihmal ediyoruz. Oysa insan hayatının korunması bir öncelik değil, zorunluluk olmalı.

Grand Kartal Otel’de yaşanan bu acı olay, umarız ki bize bir ders olur. Umuyoruz ki bir daha hiçbir otelde, hiçbir evde, hiçbir iş yerinde yangın çıktığında “Neden önceden önlem almadık?” demek zorunda kalmayız. İnsan hayatı, bir otelin dekorasyonundan, bir işletmenin maliyet hesaplarından daha değerlidir. Bunu unutmamalıyız.

Yangında hayatını kaybedenlere rahmet, yakınlarına sabır diliyoruz. Onların acısını paylaşmak, hepimizin görevidir. Ama daha da önemlisi, bu acıların tekrarlanmaması için harekete geçmek zorundayız. İnsan hayatını korumayı, her şeyden önce öğrenmeliyiz.

Çünkü her kayıp, insanlıktan bir parçanın eksilmesidir. Bir kıvılcım belki binlerce ateşi yakar, ama ihmallerle dolu bir sistem, o ateşi aslas öndüremez.

Serası zarar gören bir kadın çiftçinin feryadı yürekleri burktu. Şenay Rüzgar isimli mağdur çiftçi kredi çekerek yani borçlanarak yaptırdığı seraların paramparça olması nedeniyle 30 milyon zararı olduğunu haykırdı. Böyle bir beyanatın ardından kadın çiftçinin zarara uğradım demesi tarım sigortası yaptırmadığı anlamına geliyordu. Toprakla haşır neşir olanların çoğunun bileceği TARSİM devlet destekli tarım sigortasıdır. TARSİM'in açılımı “Tarım Sigortaları Havuzu”dur. 14/06/2005 tarihli 5363 sayılı "Tarım Sigortaları Kanunu" kapsamında kurulan Tarım Sigortaları Havuz İşletmesi A.Ş. çiftçilerin ürünlerini oluşabilecek hasarlara karşı güvence alınmasını amaçlar. Yani çiftçiye doğal afette ben senin yanındayım diyor. Tarım ve Orman Bakanlığı, İl ve İlçe Müdürlükleri her platformda özellikle sel, deprem, hortum, yangın vs. riski olan bölgelerde bu sigortadan çiftçilik yapan vatandaşların yararlanması yönünde çağrıda bulunuyor.

Tarımsal üretimin barındırdığı riskler ve son yıllarda iklim değişikliğine bağlı olarak gerçekleşen ekstrem doğa olayları üreticilerin tarım sigortası yaptırmasını zorunlu kılıyor. Tarım alanlarında kötü koşullara karşı sigortalama önemli önlemlerden birisini oluşturuyor. Bazı çiftçilerimiz hala sigorta yaptırmıyorlar. Halbuki üreticilerimiz birçok sigorta firmasına başvurarak üretim alanını sigortalatabiliyor ve TARSİM ürün kapsamını her geçen yıl artırıyor. En son yaşanan felaketi düşününce sel, dolu, yağış, hortum hepsi sigorta kapsamında yer alıyor. Sadece üreticilerimizin daha duyarlı olması gerekiyor.

Tarım sigortası yaptırmayan üreticiler için; 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanununun 17 nci maddesinde belirtilen; "Bu Kanun kapsamında, uygulama yılında yer alan riskler için tarım sigortası yaptırmayan üreticiler, 20/06/1977 tarihli ve 2090 sayılı Kanundan yararlanamaz." hükmü uygulanıyor. Yani madem riski göze alıyorsun afet anında oluşan zararını biz karşılamayız deniliyor.

Tarım ve Orman Bakanlığının açıkladığı verilere göre 2023'te TARSİM kapsamında 3,1 milyon poliçe düzenlendi. 9,2 milyar lira devlet prim desteği ve 8 milyar lira hasar tazminatı ödemesi yapıldı. Uygulamanın başladığı 1 Haziran 2006'dan 2024 yılına kadar toplam 23,7 milyon poliçe, 24 milyar lira devlet prim desteği ve 21 milyar lira hasar tazminatı ödemesi yapıldı.  Özetle son yıllarda iklim değişikliğinin neden olduğu afet zararları ciddi oranda arttığı için çiftçi de sigorta tercihine yönelerek zarardan kurtulmuş oluyor. Çiftçi zarardan kurtulmuş olurken aslında vatandaş da bundan olumlu yönde etkileniyor.

Karşımıza yine domino etkisi çıkıyor. Çiftçi sigorta yaptırmaz ise afet ile birlikte oluşan zararın yükü vatandaşın omzuna yüklenir. Pazar yerinde fiyatlar el yakar. Nitekim yağışın, hortumun üzerinden 24 saat bile geçmeden Pazarlardaki etiketlere afetin faturası yansıdı. Peki burada kim suçlu? Sigortasını yaptırmayan çiftçi mi? Kış günü ucuz sebze-meyve almak isteyen vatandaş mı? Çiftçinin sigorta yaptırmasına yeterince teşvik sağlayamayan devlet mi? Yağmur mu, sel mi, hortum mu suçlu? Afetler geçmişte oldu, gelecekte de devam edecek. Afet olmadan önce sarı, turuncu, kırmızı diye uyarı yapmak yeterli değil. Buna hazır mıyız, hazır olmayanlar niye hazır değil? Geçmişten ders almadıktan sonra her yeni afette yeni Şenay Rüzgarlar yine rüzgar ile fırtına ile mağdur olacak.  

Öncelikle belirtelim ki, gençler hiç kimseye IBAN bilgilerini ya da kredi kartı verip hesaplarına gelen paraları kimselerle paylaşmasın. IBAN ya da Banka Hesabı Kiralama Suçu, Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle gerçekleştiğinden Türk Ceza Kanun’un 158/1-F maddesini gündeme getirecektir. Türk Ceza Kanun’un 158. maddesi nitelikli dolandırıcılık suçunu düzenler. TCK Madde 158/1-F’e göre, dolandırıcılık suçunun; “Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle,” işlenmesi halinde, üç yıldan on yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. Banka hesabı kiralama suçu, nitelikli dolandırıcılık suçu ile iç içe geçer. Yasa dışı para transferleri ve dolandırıcılık faaliyetlerinde kullanılan kiralık banka hesapları, nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarını taşır ve cezai yaptırımlara neden olur.

YASADIŞI SANAL BAHİS DE MAĞDURLARI DA GİDEREK ARTIYOR

Yasadışı sanal bahis sitelerinin her mahallede mutlaka bir temsilcileri var. Bu temsilciler bazen bir galeri, bir market ya da Avm’lere takılan birileri olabiliyor. Yasadışı bahis siteleri özellikle koronavirüs döneminden sonra çoğaldılar. Bu çeteler, terör örgütlü çeteleri gibi  uyuşturucuya nasıl önce ücretsiz veriyorlar ve kandırıyorlarsa sanal ortamda oynanan bahislerde de önce 200-300 lira hesaba yatırıyorlar ama parayı kullandırtmıyor bloke koyuyorlar. Gençler de hesaplarına sürekli para eklenince iştahlanmaya başlıyor. Bu defa annenin, babanın kredi kartını onlardan habersiz kullanarak işlem yapmaya başlıyor. Bu kredi kartı ve kişisel bilgiler de onların eline geçtiği zaman o çeteler bu kartları boşaltıyor.

Ancak kanunda bunun suç olduğunu bilmemek mazeret sayılmaz. Bilişim sistemlerinin gelişmesi ile beraber sanal ortamda oynanan kumar ve terörün finansına kaynak aktarmak isteyen organize suç örgütleri masum insanları kullanarak kara para aklıyor.

Masak tarafından Yasa dışı bahis oynatma suçuyla ilgili 137 analiz dosyası sonuçlandırılırken, 16 bin 363 kişi hakkında istihbarat toplama ve analiz çalışmaları yürütüldü. Bu çalışmalar sonucunda hazırlanan raporlar, yasa dışı bahis oynatma suçlarının tespitinde yararlanılmak üzere ilgili savcılıklar ile Emniyet Genel Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığına gönderildi. Yapılan analiz ve değerlendirme çalışmaları sonucunda, 421 kişi hakkında suç duyurusunda bulunuldu.

MASAK, suç gelirlerinin aklanması ve terörizmin finansmanının önlenmesi kapsamında veri toplama, toplanan verileri analiz etme, değerlendirme, araştırma ve inceleme yapma, elde edilen bilgi ve sonuçları ilgili makamlara iletme görevlerini yürütüyor. Masak’ın radarına giren sayılar giderek yükseliyor. MASAK'a geçen yıl 1 milyon 141 bin 441 kişi hakkında 615 bin 63 bildirim gönderildi. Söz konusu bildirimlerin 601 bin 555'ini şüpheli işlem, 12 bin 904'ünü adli-kolluk araştırma talepleri, 604'ünü ise diğer ihbarlar oluşturdu.

1.MAĞDUR

Siber ortamın bilinmezliğini ve gizemini kullanan vurguncular her gün yeni yöntem ve taktiklerle vatandaşları mağdur etmeye devam ediyorlar. Krizleri fırsata dönüştüren dolandırıcıların şimdi de hedeflerinde ekonomik kriz yaşayan vatandaşlar ile Üniversite öğrencileri var. Maddi kriz yaşayan ve kredi kartının asgari ödemesini yapamayan vatandaşlara aracılarla ulaşan ve güven telkin eden vurguncular ‘ Kredi kartınızı bize verin, asgari ödemenizi yapalım, hem kara listeye girmeyin, hem de düzenli ödeme ile kredi puanlarınızı yükseltelim’ diyerek güven telkin ediyorlar. İlk zamanlarda halk arasında ‘ Kredi kartına takla attırma’ tabir edilen ödeme ile mağdurları ikna edip başka mağdur getirterek kredi kartlarını internet ve sosyal medyada sahte ilan vererek gayrimenkul, araç ve araç kiralama yöntemleri ile milyonlarca vurgun yapıyorlar. Mağdurlardan Mehmet Doyuk 6 Şubat Kahramanmaraş depreminde evi yıkılınca işini de kaybetti. Kredi kartlarını ödemede güçlük çekince memleketinden tanıdığı Ahmet Çakır’ a kredi kartını verdi. Çakır: ‘ Kredi kartlarını bana ver, aylık asgari ödemesini yapalım, hem kredi kartının kara listeye girmesini engellerim, hem de icradan kurtulmuş olursun.’ dedi. Depremde maddi ve manevi yıkım yaşayan Mehmet Doyuk kredi kartlarını verdikten bir süre sonra bankalardan gelen mesajlarla hayatının şokunu yaşadı. Kartlarına bloke konulmuş ve hakkında dolandırıcılıktan davalar açılmıştı. Soluğu Avcılar Polis merkezinde alan Doyuk ifade vererek kartlarını kullanan ve kendisini zor durumda bırakan kişiden davacı ve şikayetçi oldu. Psikolojisi bozulan ve Polisten gelen çağrılarla iş hayatı allak bullak olan ve haftada iki gün ifade vermekten işini kaybetmekle karşı karşıya. İki çocuğuna bakmak zorunda olduğunu belirten Doyuk adalete güvendiğini belirterek masum olduğunu ve mağduriyetinin giderileceğini sözlerine ekliyor

2.MAĞDUR

Yurt dışında üslenen yasadışı bahis sitelerinin topladığı kara parayı ülkemize sokmaya çalışan siber vurguncuların hedefinde gençler ve üniversite öğrencileri var. Organize suç çeteleri bilişim medya okuryazarlığı olmayan ya da bu alanda farkındalığa erişememiş öğrencileri ve gençleri hedef alıyorlar. Suç organizasyonları arkadaş aracılığı ile maddi sıkıntı yaşayan ya da kredi kartının borcu nedeniyle sorun yaşayanlara uzağa çekerek hedeflerine adım adım yaklaşıyorlar. Kurban olarak seçilenlerin kredi kartları ya da IBAN bilgilerine erişerek yurtdışında bulunan yasadışı bahis sitelerinin paralarını bu hesaplara aktarıyorlar. Mağdurlardan Cemal S ‘ Polis olmak için gittiğim dersanede bir arkadaşla tanıştım. Bana herhangi bir bankadan bankkart alırsam kredi limitimin yükseleceğini, ileride finans alanında sorun yaşamayacağımı ve banka itibarımın yükseleceğini beyan etti. Nasıl olsa içinde limit olmayan bir kartın ödeme sorunu olmayacağını, sadece para girişi olduğundan maddi ya da manevi problem yaşamayacağımı düşünerek bankkart kartımı arkadaşıma tereddüt etmeden verdim. Bir ay sonra Polis merkezinden bir memur cep telefonumu arayarak ifade vermem gerektiğini belirtti. Büyük bir yıkım yaşadım. Ben Polis olmak için kursa yazılmıştım ve benim iyi niyetimi kullanan dersane arkadaşım adli sicilimin belki de bozulacağını bilerek benim hayatımla oynamaya çalıştı. Kuşkusuz bunda benim bilişim medya okuryazarlığımın olmayışı da büyük bir etken. Arkadaşlarımdan ve gençlerden ricam kesinlikle kredi kartlarını ya da IBAN bilgilerini hiç kimseyle paylaşmasınlar. İleride sorun yaşamak istemiyorlarsa arkadaşlarına dikkat etsinler. Masak sanal kumar oynayanları er ya da geç tespit ediyor. Sakın bu tür sahte kumar sitelerine bulaşmasınlar. Bu bana hayatımın dersi oldu’ dedi.

Köşe yazısı kaynak : gunhaber.com.tr

Ülkede konuşulacak o kadar şey vardır ki, Fenerbahçe-Galatasaray derbisinde hangi oyuncunun nasıl oynadığı, teknik direktörlerin performansı, sosyal medyadan derbiye yönelik yapılan paylaşımlar her şeyin önüne geçer. Ülkede zaman durur, vatandaş pür dikkat ekran başında ezeli rekabete odaklanır. Maç biter maçtan sonra eskiden görmediğimiz manzaralar ortaya çıkar. En enteresan olanına da Antalya caddelerinde şahit olduk. Fenerbahçe’nin kartondan tabutu bir  Galatasaraylı taraftarın omuzlarında kalabalığın arasında gezdiriliyordu. Ahlaken doğru bir durum değil belki ama olaya mizahi açıdan bakmak lazım zaferin coşkusu ile kitlelerin dikkatini çekmek için yapılan kareografi ülkedeki tüm cep telefonlarına ulaşmış olabilir. İzleyenlerin bir çoğunun tebessüm ettiğini tahmin edebiliriz.

Kesinlikle bir tarafın kabahatini gün yüzüne çıkarma niyetinde değilim. Bunu her iki tarafta yapıyor. Geri dönüşü olmayacak reaksiyonlar göstermek yerine sevinen tarafın sevincine nezaket göstermek, kaybeden tarafın da psikolojisini olumsuz etkileyecek, sınırı aşan eylemlerden kaçınmak gerekir. Mesela maç sonunda Galatasaraylı oyuncuların kendi taraftarı ile buluştuğu anlar dikkat çekiciydi. Fenerbahçe taraftarını çileden çıkaracak bir eylemde de bulunulmadı. Oyuncuların saha içinde ıslıklanmadığını, üzerlerine bir şey atılmadığını görmek ileriye dair umut verici bir görüntüydü. Umarız doğru hakem kararları ile seyircinin tahammül seviyesinin yüksek olduğu, kazananı alkışlamayı alışkanlık edindiği müsabakalar seyretmeye devam ederiz. İyi niyetli temennilerden sonra maçı mercek altına alabiliriz.

Maçın tamamını izleme fırsatı bulduğumu belirtirken, önceki seneye göre gerçek anlamda kıran kırana, heyecanın üst seviyede olduğu, temponun çok nadir düştüğü bir derbi izlediğimi söyleyebilirim. Maçtan önce 4,1 saniyede biletlerinin tükendiğini öğrendiğimiz maçta Galatasaray ardı ardına attığı gollerle 2-0’ı bulunca Kadıköy’de bir sessizlik hakim oldu. Galatasaray her hücumunda skor tabelasını değiştirdi diyebiliriz. Fenerbahçeli oyuncuların hücumu organize bir şekilde gerçekleştiremeyip fırsatları harcamaları Galatasaray’ın skoru korurken yeni yeni pozisyonlar bulmasını da sağladı. İkinci yarıda sarı lacivertli tribünler skorda dengeyi yakalamayı, ardından öne geçmeyi umut ederken Galatasaray 3’üncü golü buldu.

Bu gol sonrası Fenerbahçeli futbolcularda motivasyon kaybı yaşanırken bir Fenerbahçe hücumunda hakem Atilla Karaoğlan verdiği penaltı kararı ile tribünlerin meraklı ve endişeli halinden sıyrılıp umutlanmasını sağladı. Fenerbahçe skoru 3-1’e getirdikten sonra pozisyonlar bulsa da bunları değerlendiremedi. Galatasaray 3 puanı hanesine yazdırarak Fenerbahçe ile arasındaki puan farkını 5’e yükseltti. Fenerbahçe kanadında maçın hakemine veryansın edilecek bir durum yoktu. Çünkü hakemin skora etki eden öyle bariz bir hatası yoktu. Ali Koç, oyuncular ve Teknik direktör Jose Mourinho hedefteki isimlerdi. Jose Mourinho’nun basın açıklamasına çıkmaması şaşkınlık yarattı. Fenerbahçe Kulübü Asbaşkanı Acun Ilıcalı, Fenerbahçe’nin kötü oynamadığını, kaybedilmiş bir şeyin olmadığını, hatalardan ders çıkararak yollarına devam edeceklerini söyleyerek taraftarına umut dağıttı.

Kazananı tebrik etmek, kaybeden açısından kazandığı zaman tebrik edilmeyi hak etmek demektir. Bu nedenle camiaların birbirine düşman edecek söylemlerden uzak durmak, ezeli rekabetin tatlı bir şekilde sürdürülmesine önayak olmak sorumlu bir yöneticilik eylemidir.

Öte yandan derbide ağır yara alan Fenerbahçe hafta sonu Antalya’ya uçacak. Antalyaspor ile ligin 7.hafta müsabakasında karşılaşacak olan Fenerbahçe’nin Alex de Souzalı Antalyaspor karşısında nasıl bir oyun ortaya koyacağı, Alex’in yıllarca kaptanlığını yaptığı, formasını terlettiği heykelini diken Fenerbahçe’ye karşı nasıl bir taktikle sahada yer alacağı merak ediliyor. Şimdiden söylemek gerek Alex de Souza puan veya puanlar çıkardığı taktirde psikolojik anlamda bir baskıya muhtemel bir sosyal medya linçine maruz bırakılmamalıdır. Ankaragücü’nün Fenerbahçe’yi kupadan elediği maç sonrası Emre Belözoğlu’nun Fenerbahçeli taraftarlardan büyük tepki aldığı biliniyor. 

İpin pervaneye takılması vs. bunlar milyonda bir ihtimal gelebilir ama o ihtimal gerçek oldu. Bu esnada pervaneye temas eden Başkan Bahar’ın vücudunda derin kesikler oluştu. Kanlar içinde kalan Bahar hastanede yapılan müdahalelere rağmen yaşama gözlerini yumdu. Ali Bahar’ın ölüm haberini bir arkadaşımdan aldım. Ali Bahar’ı yakından tanıyan bir isimdi. Kendisi bana telefonda heyecanlı bir şekilde, “Ali Bahar başkan tekne kazası geçirmiş. Ölmüş diyorlar şu an Kemer’de bir hastanede yatıyor’ deyince şok oldum. Hemen Organize Sanayi Bölgesi Basın Danışmanı Can Yücel’i aradım. Telefonu açar açmaz ‘arkadaşım birazdan bilgilendirme yapacağım’ deyince olayın vehametini anladım. Can keşke ‘böyle bir şey yok biraderim ufak bir kaza oldu o kadar’ deyip yalanlasa diye de umut ettim. Olayın netleşmesi ile birlikte sosyal medyadan Ali Bahar’ın ölümü ardı ardına paylaşılmaya başlanmıştı.

Ali Bahar’a Allahtan rahmet yakınlarına başsağlığı dilerken onun ile ilgili övgü dolu sözcükler kullanmaya başlamak istiyorum. Çünkü bu adam teknede tatil modundaydı belki ama o anlarda bile M.S.Ç’ye şunu yapacağım bunu bitirmeme az kaldı, sence bunu böyle yapsam nasıl olur? tarzında fikir alışverişinde olduğuna eminim. Çok istediği ATSO Başkanlığını 2022 yılında kazanan Ali Bahar, OSB Başkanlığının yanına ATSO gibi 60 bin üyeli bir Sivil Toplum Kuruluşunu da ekleyerek omuzlarındaki yükü ağırlaştırmıştı. Nedenini ise: “Biz Organize Sanayi Bölgesi’nde tek kanatlı meleğiz. Ticaret ve Sanayi Odası’nı da aldığımızda çift kanatlı melek olacağız ve bu, Antalya’yı çok daha hızlı uçurabileceğimiz bir duruma sokacak bizi. Tek kanatla uçamazsınız, biz Antalya’yı iki kanatla uçuracağız” sözleri ile açıklamıştı. Başkan Çift Kanatlı ünvanını almıştı 2 senede kanatlar çırpılmaya başlamıştı, kanatların uyumu da sağlanmış gibiydi ama temelini attığı projelerin nihayetini göremeden Çift Kanatlı Başkan melek olup kanatlandı.

Ben buradan ATSO Meclis Üyelerine seslenmek istiyorum. Ali Bahar’ı seven vardır sevmeyen vardır. Kendisi meclis toplantılarına 117 kişinin de katılıp memleket meselelerinin konuşulmasını, eleştirilerin dile getirilmesini isterdi. Ona tepki gösterenler sürekli oldu. Meclise gelmeyen  meclis üyeleri vardı. Kırmızı-mavi diye ayırt etmeksizin tüm meclis üyelerinin onu onurlandırması gerekir. Antalya’yı seviyorsak Antalya için bir şey yapmak istiyorsak, kin ve öfkenin rafa kaldırılması, hoşgörü ortamında iş dünyasının ayağa kaldırılması adına çorbada tuzumuz olsun dememiz gerekir. Antalya’nın başı sağolsun. Merhumun mekanı cennet olsun. Güle güle projeci ve vizyoner başkan….

Bu rötarların nedeni ise havalimanında hava trafik kontrolürlerinin yaptığı iş yavaşlatma eylemi olarak biliniyor.

Ancak hakikat iş yavaşlatma değil, inisiyatif almadan çalışma diye özetleniyor.

Detaylara inmeden önce...

Antalya'da yaşayanlar olarak farkında olmadığımız bir hava trafiği, tepemizde dolaşıyor.

Bu trafik, basitçe bahsedilecek bir trafik değil.

Uçaklar iniş yapabilmek için dakikalarca Antalya semalarında uçuyor, iniş izni bekliyor.

Aslında farkında olmadığımız bir hava yoğunluğu, gökyüzünü kaplıyor.

Konuyu derinlemesine incelediğimde karşıma ilginç notlar ve gerçekler çıktı.

Konunun uzmanları ve sendika yetkilileri ile temasa geçtiğimde öğrendim ki, bu konu uzun süre öncesine ve "Ulaştırma Torba Yasa" sürecine dayanıyor.

Yani tek sorun maaş değil. Bütün mesele, hava trafik kontrolör mesleğinin, uçak pilotluğu gibi itibarlı ve özlük hakları yüksek bir meslek olması için çaba gösterilmesi.

Konunun bilinmesi açısından biraz daha geçmişe gidersek...

DHMİ Yönetim Kurulu Başkanı ve Genel Müdürü Dr. Hüseyin Keskin, Türkiye'deki hava trafik kontrolörlerinin tamamına yakınını bünyesinde bulunduran sendika olan Hava Trafik Kontrolörleri ve Diğer Ulaştırma Çalışanları Sendikası (HTKSEN) yetkililerine bir söz verir. Bu söz, mecliste olan "Ulaştırma Torba Yasa" tasarısı içeriğinde bu meslekteki kişilerin özlük haklarının iade edilmesi, ek havacılık tazminatının karşılanması sözüdür.

Ancak burada verilen sözlerin büyük bölümü tutulmaz, ilgili bakanlığa bu konuda bir tavsiyede, görüşte, baskıda bulunulmaz, bulunulsa bile üzerinde durulmaz.

Keskin daha sonra da böyle bir sözün verilmediğini söyler, bir anlamda geri adım atar.

Ancak bu kez konuya müdahil dernekler ortaya çıkar.

Türk Ulaşım-Sen,

Ulaştırma Memur-Sen,

Birleşik Taşımacılık-Sen dahil, hava trafik kontrolürlerinin büyük bölümünün üye olmadığı, ancak yer ekibi çalışanlarının üye olduğu 11 dernek, 'İş yavaşlatma eylemi' adı altında açıklamalar yapar.

Bu açıklamalar ise Bakanlık ve DHMİ tarafından tepkiyle karşılanır, kendilerine karşı bir eylem kanısını ortaya koyar.

Diğer derneklerin yaptığı bu karar HTKSEN yönetimi tarafından popülizm adımı olarak algılanır, hakların alınmasının önüne set çekilen bir eylem olarak adlandırılır.

Çünkü eyleme konu olan çalışanların tamamına yakını HTKSEN üyesidir.

Yani açıklamaya imza koyan sendikalar aslında direkt değil, dolaylı taraftır.

GERÇEKTEN BİR EYLEM VAR MI?

Aslında 11 derneğin bahsettiği gibi bir iş yavaşlatma eylemi yok.

Eylemin adı, 'İnisiyatif almadan çalışma faaliyeti.'

Türkiye'de 2 bin, Antalya'da 105 hava trafik kontrolörünün yaptığı bu tanıma uygun eylem ne anlama geliyor derseniz..?

İNİSİYATİF ALMADAN ÇALIŞMA (“İAÇ”) NEDİR?

Hava trafiği kurallarının direkt uygulanması veya inisiyatif alınarak esnetilmesi çalışanların elinde.

Kural ve olması gereken, hava trafik kontrolörünün kuralı direkt uygulaması; istisna ise trafik ve diğer faktörlerin izin vermesi halinde, uçuş sırasında hava trafik kontrolörü tarafından uçağa verilen dosyalanmış uçuş planından, inisiyatif alınarak sapma olmasıdır.

EUROCONTROL’ün de hava trafik kontrolörlerine tavsiyeleri arasında, hava trafiği kontrolü nedenleriyle gerekli olmadıkça shortcut/ kestirme verilmemesi.

Aksi durumun, bir radar açısından veya bir varış havaalanında zaman dalgalanmasına ve öngörülebilirlik kaybına neden olacağı ve her şeyin ötesinde hava ulaşımının emniyetine ve güvenliğine ihlal oluşturma ihtimalinin yüksek oranda olma ihtimalinin bulunmasıdır.

Bir hava trafik kontrolörünün bireysel inisiyatif almadan çalışması, aslında kuralı birebir uygulaması demektir.

İnisiyatif almama eyleminde ayrıca..:

Mesleki açıdan zorunluluk teşkil etmediği durumlarda iş yükü ve sorumluluklarını arttırma pahasına yapılan direkt rota verme uygulamasının askıya alınmasına...

Meydan AIP’lerinde var olan standart push-back, motor çalıştırma ve taksi usullerine inisiyatif kullanmaksızın, harfiyen riayet edilmesine...

Bu uygulamalar dışında, kamu yararı gözetilerek hizmetin gerekleri ve görev tanımın kapsamındaki tüm iş ve işlemlerin eksiksiz ve layıkıyla ifasına devam edilmesine...

İlaveten, VIP ve ambulans uçaklar, askeri uçuşlar ve İHA/SİHA’lar, havacılık kuralları çerçevesinde acil durum deklare eden trafikler için öncelikli iniş kalkış, direkt rota verme ve diğer her türlü inisiyatif dahilindeki uygulamaların sürdürülmesine de karar verilmekte.

Sözün özü, her şeyi kuralına göre yapma kararlılığı, şu anki eylemin adı.

Düşünün..!

Hava trafik kontrolürlük mesleğinde prosedür çöplüğünü risksiz şekilde işin hızlı yürümesi için yapanların, sadece bu prosedürleri harfiyen yerine getirmesi ile oluşturduğu manzara ciddi aksama olarak gündemde.

Bu da işin yavaşlatıldığı kanısını oluşturuyor, yapılan eylem kararı bu algıyı tetikliyor.

Hava Trafik Kontrolörleri ve Diğer Ulaştırma Çalışanları Sendikası (HTKSEN)'in üye meslek haklarını koruma isteği, son derece haklı gerekçe.

Bizim ülkemizde kaç meslek gurubu hakkını alıyorki!

Kaç meslek itibarlaştırılıyorki!

En basiti gazetecilik mesleği.

Bizim mesleğimiz bile her defasında itibar suikastine maruz kalıyor.

Antalya'nın turizm şehri olması nedeniyle, sadece inisiyatifsiz çalışma performansı bile eziyetin ciddi oranda hissedilmesine neden oluyor.

Yetkililer bu sorunu derhal çözmeli.

Aylar sonra mecburen çözecekleri sorun için vatandaşa eziyet edilmemeli.

İnisiyatif almadan çalışan bu mesleğin ne kadar itibarlı bir meslek olduğunu, özlük haklarını ne kadar hak ettiklerini Antalya iliklerine kadar hissetti.

Hissetmeyen kurumlar ise Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile DHMİ yönetimi.

İnisiyatif alma zamanı şimdi bu kurumlarda.

Göreviniz bu eziyete son vermek, krizi bitirmek.

Göreviniz mesleğin itibarını iade etmek, özlük haklarını yükseltmek.

Bunu yapmadığınız her gün Antalya kaybedecek, turizm etkilenecek, iş dünyasının sinirleri gerilecek, vatandaş üzülecek.

O zaman bu soruna Seyirci kalmayın, çözüm arayın.

***

Antalya, zengin doğal güzellikleri, tarihi zenginlikleri ve geniş turistik altyapısıyla dünya çapında bir turizm merkezi konumunda. 2023 yılı itibarıyla şehir, yaklaşık 20 milyon ziyaretçi ağırlayarak bir önceki yıla göre %10'luk bir artış sağladı. Bu artış, hem yurt içinden hem de yurt dışından gelen ziyaretçilerde kaydedilen rekor düzeyde bir büyümeyi yansıtıyor.

***

Antalya'da turizm sektörü, son yıllarda yatak kapasitesini artırmak için önemli yatırımlar yaptı. Yeni otel ve konaklama tesisleriyle şehir, ziyaretçi sayısındaki artışı karşılamak ve talebi karşılamak için hazır hale getirildi. Özellikle ultra her şey dahil konseptli otellerin sayısındaki artış, lüks konaklama seçeneklerini arayan ziyaretçilerin tercihlerini karşılıyor.

***

Antalya, sadece güneş ve deniz turizmiyle değil, aynızamanda kültürel turlar, doğa turizmi ve spor turizmi gibi farklı alanlarda da çeşitlendirilmiş bir turizm deneyimi sunuyor. Özellikle yılın farklı dönemlerinde düzenlenen kültürel etkinlikler ve festivaller, şehrin turizm takvimine çeşitlilik katıyor ve turistlerin ziyaret sürelerini uzatmalarını sağlıyor.

***

Antalya'nın turizmdeki başarısının arkasındaki en önemli faktörlerden biri, sürekli gelişen altyapı ve yatırım ortamıdır. Şehir, uluslararası standartlarda havalimanları, modern limanlar ve ulaşım olanakları ile donatılmış durumda. Bu altyapı iyileştirmeleri, ziyaretçilerin seyahatlerini kolaylaştırırken, şehrin turizm potansiyelini artırıyor.

***

Antalya'nın turizmdeki bu hızlı büyümesi, gelecek için umut verici sinyaller veriyor. Şehir, sürdürülebilir turizm yönetimi ve kaliteli hizmet anlayışıyla hem yerli hem de yabancı turistlerin ilgisini çekmeye devam ediyor. Gelecekte, doğal ve kültürel zenginlikleriyle Antalya'nın turizmdeki önemi ve etkisi daha da artacak gibi görünüyor.

***

Antalya, turizmdeki bu başarılarıyla sadece Türkiye için değil, uluslararası platformlarda da adından söz ettiren bir destinasyon olmaya devam ediyor. Şehir, sunduğu geniş olanaklar ve misafirperverliğiyle her geçen gün daha da büyüyor ve gelişiyor.

***

Babalarımızın hayatımızdaki yeri, sadece maddi katkılarıyla sınırlı değildir. Onlar, sabırla dinleyen, cesaret veren, bizi hayatın zorluklarına karşı hazırlayan gerçek kahramanlardır. Birçoğumuzun ilk adımlarını atarken ellerimizden tutan, düştüğümüzde kaldıran, hatalarımızdan ders almamızı sağlayan ve her daim doğru yolu gösteren babalarımızdır. Babalarımızın hayatımızda oynadığı bu eşsiz rol, onların değerini ve önemini her geçen gün daha da artırır.

***

Babalarımızın sevgisi ve şefkati, bizler için en güvenli limandır. Hayatın fırtınalı denizlerinde, onların güven veren varlığı bize her zaman güç ve umut verir. Babalarımızın öğretileri, sadece söyledikleri sözlerle değil, davranışlarıyla ve örnek olmalarıyla da bize ışık tutar. Onların hayattaki duruşları, bizler için yol gösterici olur ve onların izinden gitmek, bizi daha iyi bir insan yapar.

***

Babalar Günü, onlara olan sevgimizi ve minnettarlığımızı ifade etmek için güzel bir vesiledir. Ancak, babalarımıza olan hürmetimiz ve sevgimiz sadece bu özel günle sınırlı kalmamalıdır. Hayatımızın her anında, onlara duyduğumuz saygıyı ve sevgiyi hissettirmek, onların değerini her daim hatırlamak önemlidir. Babalarımıza teşekkür etmek, onlara sevgi dolu sözler söylemek ve birlikte güzel zaman geçirmek, bu özel günü daha anlamlı kılar.

***

Babalar Günü'nün en güzel yanı, onlara minnetimizi ifade ederken, aynı zamanda birlikte geçirdiğimiz anların kıymetini bir kez daha fark etmemiz demektir. Babalarımızla paylaştığımız anılar, birlikte gülüp eğlendiğimiz zamanlar, yaşadığımız zorlukları birlikte aşmak, hayatımızın en değerli anılarıdır. Bu anılar, hayatımız boyunca bizimle kalır ve bize babalarımızın ne kadar özel ve önemli olduğunu hatırlatır.

***

Babalarımıza olan minnettarlığımızı ifade ederken, onlara olan sevgimizi göstermek için küçük ama anlamlı jestler yapabiliriz. Birlikte vakit geçirmek, onlara duygusal bir mektup yazmak, sevdiği bir yemeği hazırlamak veya sadece sarılmak, onların kalbini ısıtacaktır. Babalarımızın yüzündeki bir gülümseme, bizim için dünyalara bedeldir.

***

Bu Babalar Günü'nde, babalarımıza olan sevgimizi ve minnettarlığımızı ifade ederken, onlara olan bağlılığımızı ve saygımızı da göstermeliyiz. Babalarımızın hayatımızda oynadığı bu önemli rolü ve onların bizim için ne kadar değerli olduğunu unutmamalı, her daim hatırlamalıyız. Babalarımız, hayatımızın en kıymetli hazinelerindendir ve onlara olan sevgimiz, her geçen gün daha da büyür.

***

SON SÖZ

Babalar Günü'nün tüm babalar için mutlu, huzurlu ve sevgi dolu geçmesini diliyorum. Babalarımızın değerini her daim bilmek ve onlara hak ettikleri sevgiyi ve saygıyı göstermek, hayatımızın en güzel görevlerinden biridir. Babalarımıza minnettarız ve onları çok seviyoruz.

Bu genelge açıklanır açıklanmaz kentimizdeki zaten borç batağındaki belediyeler gazeteleri tek tek arayarak gazete aboneliklerinin iptal edildiğini marifetmiş gibi tebliğ etti. Gazetelerin abonelik desteğinin kesilmesi kimilerine göre kapanmayı da beraberinde getirecekti. Basın İlan Kurumu’ndan elde edilen gelirin gazetelerin maliyetlerini karşılamadığı gerçeği ortadayken böyle bir kararın altına imza atılmasına tüm yurtta tepkiler yükseldi. İşte böyle bir krizin ortasında Ödül töreni dertlerin dile gelmesi için bir fırsattı. İçimize atacak değildik. Bu zamana kadar haberlerini yayınlatmak için kırk takla atan kurumlar, festivallere para saçan, itibardan tasarruf etmeyen kuruluşlar genelgenin arkasına sığınmışlardı. Gazete sahipleri oluşan zararın kapatılması adına bir orta yol bulunması için çaba harcarken bürokrasi olağanca katı tutumuyla kestirip atmıştı mevzuyu. Dördüncü güç diye lanse edilen basının kolu kanadı kırılmıştı. Törenin davetlilerinden meslektaşımız Türkiye Gazeteciler Konfederasyonu Adayı ve Konya Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Sefa Özdemir adeta sessiz çoğunluğun sesi oldu.

‘Yerel basın bir şehrin havası gibidir nefes alamadığınız zaman değeri anlaşılır’ diyen Özdemir, halka yaptıkları işleri duyuran başta belediyeler olmak üzere tüm kamu kurumlarına isyan bayrağı açtı. Davetlilerin gözlerinin içine bakarak gözlerini kırpmadan yüksek tondan konuşarak festivallere para ayıran, hizmet adı altında bütçeyi hoyratça savuran anlayışa isyan eden Özdemir, ‘tasarruf edin’ çağrısından sonra ilk tasarrufun basının gelirlerinden yapılmasının manidar olduğunu söyledi. Giresun Üniversitesi basın müşavirliğinin genelge sonrası tutumunu eleştiren ve örneklendiren Özdemir, şu ifadelerle yaşanan olayı anlattı: “Giresun Üniversitesi basın müşaviri gazeteleri arayıp diyor ki gazete aboneliklerini iptal ediyoruz diyor. Bunun üzerine Giresun Üniversitesi’nin bir satır haberi internette yayınlanmayacaktır diye gazete sahipleri karar alıyor. Rektör başta olmak üzere akademisyenler bu nasıl olur? siz bize şantaj yapıyorsunuz, vatandaşın haber alma özgürlüğünü engelliyorsunuz diye suçluyor. Peki sizin yaptıklarınız ne? Siz benim gazetemi okumayacaksınız, ilan vermeyeceksiniz, tasarruf tedbirleri genelgesinin arkasına sığınacaksınız. İhale yasasının arkasına sığınacaksınız sonra da vatandaşın haber alma özgürlüğü diyeceksiniz, tarafsız basın olun, bizim haberlerimizi yayınlayın diyeceksiniz. Yapamıyoruz arkadaşlar, bittik, bittik” sözleri ile salondan büyük alkış aldı.

"İNSANLARI HAYVANLARDAN KORUYALIM"

Son günlerde Sokak hayvanları ile ilgili yasal düzenleme hayli tartışma konusu oldu. Sahipsiz hayvanların insanlara zarar verdiği gerekçesi ile uyutulmalarını öngören yasal düzenlemeye tepkiler çığ gibi büyürken önümüzdeki günlerde nasıl bir yasanın yürürlüğe gireceğini merakla bekliyoruz. Konuyu sulandırmak için değil ama hayvanların korunmasının yanında insanların da bazı hayvanlardan duyduğu rahatsızlığa çözüm bulunması adına bir şeyler söylemek gerekiyor. Yaz ayları ile gecelerimizi kabusa çeviren sivrisineklere yönelik birileri sanki yine işlerini zamanında ve yeterince yapmamış gibi görünüyor. Öyle olmasaydı şu sıralar evlerimizde hatrı sayılır sayıda sivrisinek misafir etmiyor olurduk. Şu sıralar daireye çökmüş çıkmak bilmeyen kiracı gibi evi istila etmiş sivrisineklerin ilaçlanması gibi kutsal bir görevi yürütmesi gereken Antalya Büyükşehir Belediyesi; insanların kanını emen, yaralara yol açan, uyku uyutmayan bu haşereleri üzmek istemiyor gibi. Geçtiğimiz yıl larva döneminde yapılan ilaçlamanın aşırı yağmurlardan dolayı etkisiz kaldığı mazeretini üreten belediye yetkilileri bu sene için acaba yerel seçimi mi bahane edecekler bilmiyorum. Çünkü sivrisinekler daha kanatlanmadan imha edilmedikleri taktirde doğaya intihar komandosu gibi yayılıyor. Eğer zamanında ilaçlama yapılmadıysa periyodik olarak ilaçlamanın sürdürülmesi gerekiyor. Aslında zamanında kurutulmayan bataklığın sonradan kurutulması hayli maliyetli oluyor. Vatandaş orasını bilmez. Evinin camını balkonunu açamayan vatandaş, gündüz saatlerinde evlere yerleşerek geceleri mesaiye başlayan sivrisineklere karşı yastıkla, sivrisinek kovucu ile mücadele veriyor. Konutlarda durum böyle bunun bir de turizm boyutunu düşünmek gerekiyor. Kente gelen turistin odasında sivrisineklerle boğuşması kadar kötü bir reklam olamaz. Bilmem anlatabildim mi?

"SAĞLIKSIZ BİR SAĞLIĞIN VAHİM SONUCU"

Bugün eski bir bürokrat ve bir siyasetçi gözyaşları içinde ebediyete uğurlandı. Saadet Partisi Antalya İdare Amiri 82 yaşında hayata veda eden İsmet İzci, Pazartesi günü havanın 43 derece olduğu anlarda diş hastanesindeki randevusuna yetişmek için nefes nefese kaldı. Bir anda fenalaşan İzci’nin kalp krizi geçirdiği anlaşılınca Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne sevk edildi. Orada entübe edilen ancak son nefesini veren İzci’nin şeker hastalığı dışında bir rahatsızlığı bulunmuyordu. Antalya’da veya ülkemizin herhangi bir yerinde diş randevusu almak kolay iş değildir. 82 yaşındaki adam randevuyu almayı başarmışken; randevu sırasını kaybetme korkusu veya randevu alıp da randevusuna gitmeyenler için getirilen kısıtlama yüzünden ‘randevuya gelmedi’ diye damgalanmamak için acele etmişti. Koştura koştura hastaneye yetişmeye çalışan bu insan kalp krizi geçirdi ve ‘ECELİ GELDİ ÖLDÜ’ denilerek sonsuzluğa uğurlandı. Emekli olmuş kalan ömründe huzurlu bir yaşam geçirmek isteyenlerin omuzlarından yükü aldığımız zaman biz gerçekten kıskanılacak ülke oluruz. Sağlıcakla kalın

Ezberci eğitim sistemleri, öğrencileri bilgiye ulaşma aracı olarak değil, bilgiyi depolama aracı olarak görüyor. Bu yaklaşım, öğrencilerin sadece bilgiyi tekrar etmelerini sağlayarak onların gerçek dünya problemleri karşısında bağımsız düşünme ve çözüm üretme yeteneklerini zayıflatıyor. 21. yüzyılda, bilginin parmaklarımızın ucunda olduğu bir dönemde, ezberlemenin ötesinde, bilgiyi nasıl kullanacağımızı öğrenmek çok daha mühim hale gelmiştir.

Birçok ülke, eğitim sistemlerini yaratıcılığı ve eleştirel düşünmeyi teşvik edecek şekilde yeniden yapılandırırken, Türkiye’de halen daha geleneksel metodlar ön planda. Oysa ki, Finlandiya gibi eğitimde başarılı ülkeler, öğrencilere bilgiyi nasıl eleştirel bir şekilde sorgulayacaklarını ve nasıl yaratıcı çözümler üreteceklerini öğretmekte. Öğrenciler gerçek hayattaki problemlerle başa çıkmayı öğrenirken, aynı zamanda bilgiyi keşfetme ve uygulama fırsatı buluyorlar.

Peki, Türkiye’de bu durumu nasıl değiştirebiliriz? İlk adım, müfredatın gözden geçirilmesi ve öğrenme hedeflerinin güncellenmesi olmalıdır. Öğretmenlerin, bilgiyi aktarmak yerine, öğrencilerin bilgiyi keşfetmelerine yardımcı olacak şekilde eğitilmeleri gerekiyor. Ayrıca, sınıf içi etkinliklerin ve değerlendirme yöntemlerinin de bu yeni yaklaşıma uygun hale getirilmesi şart.

Toplum olarak, eğitimdeki bu paradigma değişikliğine destek vermek ve talep etmek zorundayız. Eğitimciler, veliler ve politika yapıcılar, öğrencilerin sadece bilgiyi ezberlemek yerine, onu nasıl kullanacaklarını öğrenmelerini sağlayacak bir sistem için birlikte çalışmalıdır.

Ezberci eğitim, öğrencileri sınavlara hazırlayabilir, ancak hayata hazırlayamaz. Gerçek dünya, ezberlenmiş bilgiler değil, problemler ve bu problemlere yaratıcı çözümler sunabilen bireylerle doludur. Eğitim sistemimizi, öğrencilerimizin bu becerileri kazanmalarını sağlayacak şekilde dönüştürmek, geleceğimizin de dönüşümü anlamına gelecektir.

KEPEZ KÜÇÜK TÜRKİYE GİBİ

Antalya’nın 600 bini aşkın nüfusu en kalabalık ilçesi olan Kepez’de ortalama  400 bin civarında geçerli oy çıkması bekleniyor. Bunun kağıt üzerinde 200 binini alan kazanır diyemiyoruz çünkü çok sayıda aday var. Geçmiş seçim sonuçlarına bakıldığında Kepez adeta küçük Türkiye pozisyonunda görünüyor. Kepez nüfusu sahil kesimindeki ilçelere nazaran aile bütçesi biraz daha aşağıda vatandaşlardan oluşuyor. Bu kozmopolit ilçede halka hizmet etmeye gönüllü isimlerin hepsine değinmek yerine öne çıkan isimlere baktığımızda Cumhur İttifakı adayı Rıza Sümer, CHP adayı Mesut Kocagöz, İYİ Parti adayı Aykut Yılmaz ve Büyük Birlik Partisi(BBP) adayı İbrahim Ömer Reyhan diğer adaylara göre önde görünüyor. DEVA Partisi’nin adayı gazetecilik yapmış genç bir isim olan Emre Karaşin çarşı Pazar gezerek vatandaşların nabzını tutup projelerini anlatmaya devam ederken ‘ben de buradayım’ mesajı verdi. Keza bir başka genç isim olan ve esnaflık yapan BBP adayı da takip edilmesi gereken isimler arasında yer aldı. Öte yandan her seçimde yaşandığı gibi başkan aday adayı olan isimler meclis üyeleri arasına isimlerini yazdırdı. Eski CHP’liler AK Parti saflarından yarışa girdi aynı şekilde AK Parti’li isimler CHP’de üst sıralarda kendine yer buldu. Eskisi gibi kırmızı çizgi filan kalmadı artık. ANAP adayı Alihan Kansu Rıza Sümer’i desteklediğini açıklarken, DEVA Partisi Eski Kepez İlçe Başkanı Mehmet Siyahkoç da bu furyaya katıldı artık herkes Pazar günü gerçekleşecek seçim öncesi konumunu aldı. Burada en merak edilen husus, Büyükşehir Belediye Başkan Adayı olan Hakan Tütüncü’nün Kepez’de aldığı oy oranlarına ulaşılıp ulaşılamayacağı konusu oldu. Hakan Tütüncü 2019’da yüzde 50 oy oranı ile 150 bin oy almıştı. CHP’nin adayı Murat Dinç ise ittifaklı girilen seçimde 133 bin oy ile ikinci sırada kalmıştı. CHP’nin 14 Mayıs 2023’te aldığı oyun 100 bin civarında olduğu düşünüldüğünde aradaki farkın kapanması dış oylara bağlı görünüyor. İYİ Parti’den kopup gelenlerin, kararsızların ve küskün AK Parti seçmeninin kararı kağıt üstünde 50 bin farkın kapanıp kapanmayacağını gösterecek.

MURATPAŞA’DA TABAN İTTİFAKI VAR

Gelelim Muratpaşa’ya. 515 bin nüfuslu Muratpaşa ilçesinde 2019 seçimlerinde aday olan Av. Ümit Uysal, Büyükşehir Belediye Başkan adaylığı için ikinci kez ısrarcı olsa da yine Muratpaşa’da kalması yönünde alınan kararla seçim çalışmalarına başladı. Geçtiğimiz günlerde İYİ Partili isimlerin yanısıra, Yeniden Refah Partisi’nden, Adalet Partisi’nden, Demokrat Parti’den önemli isimlerin belediyenin iftarında buluşmasına yönelik taban ittifakı birarada söylemleri geliştirildi. Sayın Uysal’ın önceki seçimlere nazaran bu kez Büyükşehir Belediye Başkan adayı Muhittin Böcek’in mitinglerinde de yer alması taban ittifak yanında iç ittifakın da sağlandığını gösterdi. Önceki yıllara göre oy oranlarını yükselterek son yerel seçimde ittifakın desteği ile yüzde 64 oy oranına ulaşan Ümit Uysal’ın 2014’te ilk kez seçildiği 30 Mart seçimlerinde yüzde 46 ile 128 bin oy aldığı biliniyor. 184 bin oya ulaştığı 2019 seçimlerinde oyları pig yapan Ümit Uysal’ın 64 oranını geçmesi Cumhur İttifakı adayı iç mimar Özdemir Manavoğlu’nun kaybedeceği oylarla mümkün görünüyor. Aslına bakarsanız Muratpaşa’da ne uzar ne kısalırız durumu var. Muratpaşa’nın ilk belediye başkanı Mehmet Manavoğlu’nun oğlu olan Özdemir Manavoğlu’nun son seçimde yüzde 33 olan oy oranını yükseltmesi adına yeterli bir çalışmaya imza atıp atmadığı bilinmezken, projelerini bazı medya kuruluşları dışında paylaşmaması tepki topladı. Sonuçta bir adayın hizmetlerinin geniş kitlelere duyurulması seçim adetlerindendir. Sayın Manavoğlu’nun bir bildiği vardır diyerek konuyu uzatmamak lazım. 2 adayın yarışına sahne olacak Muratpaşa’da kimin kazanacağından çok kimin ne kadar oy alacağı konuşulacak gibi duruyor.

KONYAALTI’NDA HERKES UMUTLU

Antalya’nın en gözde ilçelerinden 200 bin nüfuslu Konyaaltı’nda Muratpaşa’daki oy oranlarına yakın bir tabloya 2019 yılında şahit olmuştuk. Mevcut belediye başkanı Semih Esen’in aday yapılmamasının ardından, CHP’nin 21 aday adayının arasından sıyrılarak aday yapılan Cem Kotan’ın örgütün içinden gelmesine ve meclis üyeliği yapmış bir isim olmasına karşın gerek parti içinde gerekse  rakiplerinin gözünde koltuğa uygun  olmadığı yönünde eleştirildiğini ilk günden bugüne kadar hep işittik. Kotan’ın gezi olaylarına karıştığı, hakkında süren davalar olduğu, zengin bir aday olmadığı söylemleri de gündeme geldi. Yüksek Seçim Kurulu’nun başvurusunu kabul ettiği bilinirken kendisine yönelik bu şekilde saldırılmasına ‘Sandıkta onlara gereken cevabı vereceğim’ karşılığını veren Kotan’ın karşısında Cumhur İttifakı Adayı Durali Kolpak, İYİ Parti adayı Meryem Gökay Balkıç ve eski İlçe Başkanı Memleket Partisi Adayı Onur Duruk gibi isimler yer aldı. Kolpak’ın yaptığı son basın toplantısında böyle birini buraya nasıl aday gösterirler? Belediyede işçilerin alacaklarını ancak biz kapatabiliriz tarzındaki söylemlerinin altında ‘Zaten kazanacak ama Konyaaltı’na bu adamı mı layık gördünüz? mesajı yatıyordu. Elbetteki kimse yenileceğim diye yarışa girmez ama Konyaaltı’ndaki seçmen kitlesinin yönünü değiştirmek çok zor iş. İYİ Parti adayı Meryem hanım bölgenin çocuğu ve ilçenin sokaklarını karış karış gezerek projelerini anlatmaya büyük gayret gösteriyor. İYİ Parti’de yaşanan yaprak dökümüne inat son kale gibi sahip çıkıyor Konyaaltı’na. Bu seçimde yağmasam da gürlerim diyerek erkek adaylığının hegemonyasını kırmak ve ipi göğüslemek istiyor. Kotan’ın CHP’den aday yapılmasından dolayı CHP’den istifa ederek Memleket Partisi adayı olarak seçime girecek olan Onur Duruk ise kendi oy potansiyeli ile yarışta belirleyici olmayı hedefliyor görünüyor. Özetle Konyaaltı’nda CHP’nin alacağı oy oranının ittifak da olmadığından son seçimdeki gibi yüzde 64’ün üstüne çıkması sürpriz görülüyor.

AKSU’DA ŞAHİN-YILDIRIM SAVAŞI

Aksu ilçesindeki seçim iki adayın düellosu şeklinde geçiyor. Eski Başkanlardan CHP Adayı İsa Yıldırım ile Cumhur İttifakı Adayı Av. Durmuş Kaan Şahin birbirlerine göndermeler yaparak, tatlı-sert bir yarış sergiliyor. Herkesin mevcut belediye başkanı Halil Şahin-İsa Yıldırım düellosunu beklerken AK Parti’nin bu hamlesi ile avantaj sağladığı öne sürülen İsa Yıldırım’ın mahallelerde topladığı kalabalık dikkat çekiyor. CHP Adayı İsa Yıldırım, milli seferberlik adı altında Aksu’daki iş insanlarından para toplayarak, hizmet üreteceğini dile getirirken, Cumhur İttifakı Adayı Durmuş Kaan Şahin ise, oluşturdukları projelerle, yeni iş sahaları açarak hem üretip, hem de kazanacaklarını ifade ediyor. Şahin’in iş adamları üzerinden yaptığı eleştirinin yanında ‘İsa Yıldırım milletin evini yıkacak’ şeklinde söylemlerde bulunması sonrası iyiden iyiye seçime kilitlenen Yıldırım, bu iddiaların karalama politikası olduğunu belirterek isim vermeden Şahin’e ‘Zengin çocuk’ benzetmesi yaptı. Söylemlerin etkisi halkın nazarında nasıl değerlendirilir bilinmez ancak siyaset matematiğine dönecek olursak 31 Mart 2019 seçimlerinde DSP’den aday olan İsa Yıldırım 11 bin civarında oy alırken, mevcut belediye başkanı Halil Şahin MHP’nin de desteği ile 15 bin civarında oyla yeniden seçilmişti. Bir dönem AK Parti’den aday olmaya çalışan İYİ Parti’nin adayı Deniz Karataş’ın bu yarışta 10 bin barajını aşmasının zor olduğu iddia edilirken, İsa Yıldırım’ın saflarına geçen bazı İYİ Partililerin seçime nasıl bir etki edeceği merak ediliyor. DSP adayıyken aldığı oyun kendi oyu olduğu konuşulan Yıldırım’ın 11 bin oyun üstüne 5 bin oy koyarak seçimi kazanma ihtimalinin olduğu varsayılıyor. Siyaset matematiğinde iki iki daha dört etmiyor elbette ancak eğer partiler eski oylarını koruyorsa bu hesap tutuyor. Mevcut belediye başkanı Halil Şahin’in hangi tarafta saf tutacağı ise merak edilen soru olarak karşımızda duruyor.  Bekleyip göreceğiz.

DÖŞEMEALTI’NDA DEĞİŞİM İHTİMALİ

CHP’nin Döşemealtı Belediye Başkanı olan Turgay Genç’i yeniden aday göstermeyip Eczacı Menderes Dal’ı aday göstermesinin ardından Büyükşehir Belediye Başkan adayı Muhittin Böcek’in de katıldığı mitingde Genç’in, “Şimdi adayımız Menderes Dal’a ve Büyükşehir adayımız Muhittin Böcek’e destek verme zamanıdır. Ben bütün gücümle yanlarında ve arkasındayım” sözleri hafızalarda yer etti ancak işin aslı öyle görünmüyor gibi. İkili arasında soğuk rüzgarlar estiği söylentileri ilçede hakim. Döşemealtı Belediyesi sorumluluğundaki bilboard tanıtım alanında, Ak Parti adayı Serbest Muhasebeci Bekir Kıvrım'ın afişinin daha geniş alanda yer alması, CHP'li Başkanın yönettiği Belediye ait tanıtım alanında Ak Partili adaya yer verilmesi, günümüz agresif seçim yarışında anormal bir durum olarak yorumlandı. Turgay Genç’in söylemlerinin aksine bir tavır sergileyip sergilemediğini kestirmek güç ancak Bekir Kıvrım’ın ortaya koyduğu projelerle Döşemealtı’nda kendisi lehine pozitif bir hava oluşturduğu söylenebilir. 2019 yerel seçimlerinde ittifaklı oylamada AK Parti ve CHP adayları arasında 100 civarı oy olduğu hatırlanırsa bu seçimde de öyle ciddi bir oy farkı çıkmayacağı tahmini yapılabilir.

1 milyon 925 bin 946 seçmenin Antalya’nın kaderini belirleyeceği bu kritik oylamada kuşkusuz en çok merak edilen Büyükşehir Belediye Başkanlığı sonuçları olacak. Cumhur İttifakı’nın adayı Hakan Tütüncü ile CHP’nin adayı mevcut başkan Muhittin Böcek, başkanlık koltuğu için yarışacak. Ekonomik açıdan çıkış yolu arandığı bir dönemde bundan 5 yıl önce CHP’den aday olan Muhittin Böcek, genel seçim havasında geçen seçimde 61 bin oy farkla belediye başkanı seçilmişti.  Böcek'in zaferinde, kendisine destek veren Kürt seçmenlerin de büyük payı olduğu biliniyordu.

Eski adıyla HDP yeni adıyla DEM Parti geçen yıl yapılan genel seçimde de Antalya'da yaklaşık yüzde 5 oyla bir milletvekili çıkarmıştı. Bu kez durumlar çok farklı.  Parti bu kez, Böcek'in başkanlık döneminde kendilerini görmezden geldiğini söyleyerek, Antalya'da aday çıkarma kararı aldı. Parti kongresini bir düğün salonunda yapan DEM Eş Genel Başkanı Tuncer Bakırhan, CHP'ye "Salon vermeyene oy yok" diyerek seslenmişti. DEM Parti Büyükşehir adayı olarak Kemal Bülbül’ü açıkladı. Son genel seçimde 80 bin civarında oyu olduğu gözlenen DEM’in seçime ne kadar etki edeceğini bekleyip göreceğiz.

Başka bir hadise de Alevilerin CHP tarafından çantada keklik oy olarak görülmesinden rahatsız olan Alevi Kültür Dernekleri Genel Başkanı Seher Şengünlü Yılmaz'ın, Alevilere-Kürtlere ihtiyacım yok her türlü bedeli ben öderim” diyerek ırkçılık yaptığını öne sürerek CHP Büyükşehir Belediye Başkan adayı Muhittin Böcek'e desteklerini geri çekme kararı aldıklarını açıklaması oldu. Bu CHP kanadında şok etkisi yarattı. Böcek her ne kadar kimseyi ötekileştirmedik söylemlerinde bulunsa da alevi kesimin ciddi tepkisini aldı.

Bu etkenlerin yanısıra Muhittin Böcek’e 2019 firesiz destek veren İYİ Parti’nin bu seçimde kendi adayları ile seçime girecek olması AK Parti’nin ekmeğine yağ sürerken, CHP’yi kendi kaderiyle baş başa bıraktı. Nitekim geçtiğimiz günlerde CHP lideri Özgür Özel, Denizli mitinginde ‘Eski ittifak ortaklarımız CHP’ye oy verirse, CHP kesin kazanıyor. Ama başka bir partiye oy verirlerse AK Parti kazanıyor” diyerek aslında Denizli özelinde bir mesaj vermedi, Denizli sana söylüyorum Antalya sen anla tarzında bir gönderme yaptı. Siz kendi partinize oy vermeyin gelin bizim partiye oy verin mesajıydı bu. İYİ Parti, Antalya’da 2019 yılında CHP’ye 130 bin civarında oy katkısı sağladı. Bu oy sayısı geçtiğimiz yıl Cumhurbaşkanlığı seçiminde 190 binin üzerine çıktı. CHP’nin 2019’da aldığı oy sayısı 530 bin civarındaydı.  AK Parti ve MHP’nin oy yükünü çektiği Cumhur İttifakının toplam oyu ise 600 bini geçiyordu. Bu matematiğe göre Cumhur İttifakı Büyükşehir’de önde görünse de İYİ Parti’den CHP’ye güç katmak için transfer olan isimlerin taşıyacakları oy oranı bıçak sırtı olarak nitelenen seçimin kaderini tayin edebilir. Bunun dışında bir senaryo pek mümkün görünmüyor. Hakan Tütüncü’nün bazı anketlerde önde olduğu lanse edilirken, ilçelerdeki tanınırlığı, bilinirliği üzerinde hayli mesafe kat ettiğini söylemek mümkün. Antalya’yı 5-6 kez turlayan genç başkan adayının ortaya koyduğu projelerin odak noktası trafik ve alt yapı sorunları olduğu gözlendi. Antalya’nın en önemli iki sorunu üzerinden hemen hemen tüm yayın organlarında eksiklikleri işaret edip çözüm yollarını paylaşan Tütüncü’nün Altın Çağ vurgusu biraz iddialı olsa da tüm ilçelerin adayları tarafından da günlerdir alanlarda dillendiriliyor. Kulağa hoş gelen bu söylemin seçmen nezlinde nasıl bir karşılık bulacağını 31 Mart akşamı hep birlikte göreceğiz. İlçe belediye başkan adaylığı tercihlerinin Büyükşehir Belediyesi’ni etkileyip etkilemeyeceği hususu var. Çok fazla dallandırıp budaklandırmadan bir sonraki yazımda bu konuya da değineceğim...

Döşemealtı Belediye Başkanlığı seçiminde CHP'nin adayı açıklanmadan önce seçim sonucu konusundaki tahminlerim farklıydı.

CHP, mevcut Başkan Turgay Genç'i aday göstermeyince zamanla işin rengi değişti, tahminlerimizdeki olasılıklar çöpe gitti.

Şimdi karşımızdaki tablo!

CHP'de Menderes Dal'ın adaylığı, mevcut başkan Turgay Genç'in kendisi aday olamasa bile, adaylığını istediği en son kişiydi.

Turgay Genç'in Menderes Dal'dan haz etmediği, partide bilinen bir gerçek.

Her ne kadar Turgay Genç "Oyum CHP'ye" dese de, bu söylemin parti açısından söylendiği, Menderes Dal'a destek için söylenmediği aşikar.

Bu durum Ak Parti adayı Bekir Kıvrım için ciddi bir avantaj getirdi.

Bu gerçekler ışığında dikkatimi çeken diğer detay ise ilçe merkezinde Döşemealtı Belediyesi sorumluluğundaki bilboard tanıtım alanında, Ak Parti adayı Bekir Kıvrım'ın afişinin daha geniş alanda yer almasıydı.

CHP'li Başkanın yönettiği Belediye ait tanıtım alanında Ak Partili adaya yer verilmesi, günümüz agresif seçim yarışında anormal değil mi?

CHP adayı Menderes Dal'ın seçimi alması için Ak Parti adayı Bekir Kıvrım'ın ciddi hatalar yapması gerekiyor.

Adaylar ilk açıklandığında ciddi anlamda önde olan Kıvrım'ın, meclis üye listesi açıklandıktan sonra olası kırgınlıklar, önde olan oy oranını biraz geri çekse de, yarışta hala daha avantajlı olduğu net.

İyi Parti adayı, önceki dönem Ak Parti adayı olan Emre Afacan'ın her ne kadar Ak Parti oylarını böleceği düşünülse de, kendisine daha önce oy veren kitlenin bir bölümünün CHP'li seçmen olduğu da unutmamalı.

Bekir Kıvrım, Menderes Dal ve Emre Afacan arasında geçecek olan yarışta, bölgeye taşınan üst gelir gurubunun oyları kilit önem arz ediyor.

Örneğin, sadece son bir yılda yerleşime açılan Vali Konakları 2 sitesinde bir mahalle sayısına eş oy potansiyeli var.

Bölgede alt yapı, elektrik, sosyal alanlar, ulaşım gibi ciddi sorunlara da bakılınca, halk kavga değil hizmet bekliyor.

Yeni seçmenin gönlünü fetheden, seçimde avantajı ele geçirir.

Bölgede diğer bir ilkel oy getirme modeli ise kesenin ağzının açılması.

Son gece atağını mali anlamda iyi yürüten, bir kısım kaygan oyları toplar getirir.

Seçime saatler kala kasanın ağzının açıldığını bilmeyen yok.

Bunlar maalesef bölgenin gerçekleri.

Ak Parti adayı Bekir Kıvrım mali yönden güçlü olan rakibini yakın markajda tutarsa, seçimi farkla alır.

Markajı biraz hafif tutarsa, aradaki oy oranı kapanır.

Demedin demeyin.

Hayata Seyirci kalmamanız dileğiyle.

Depremi engelleyemezsiniz ama depreme karşı önlem alabilirsiniz. Antalya deprem riski yüksek iller arasında yer aldığına göre gerçekten yaşamak ve yaşatmak istiyorsak bunun için elimizi taşın altına koymamız gerekir aksi taktirde bu kent de acı tecrübeler yaşayabilir.

MERKEZ BANKASI İSTİFA VE PİYASALAR

Cuma günü Merkez Bankası Başkanı Hafize Gaye Erkan, ‘şahsıma ait itibar suikastı yapılmıştır’ diyerek istifa ettiğini duyurmuştu. Hafize hanım istifa etti mi yoksa görevden alındı mı orası kapalı kutu. Ekonomistler bu ayrılık sonrası piyasaların ciddi anlamda olumsuz etkileyeceğini düşünmüyor. Gerek Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek, gerekse Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz’ın sosyal medya paylaşımları, politika duruşunda bir değişiklik olmadığına, şoför değişikliği olsa da aynı rotada devam edileceğine işaret ediyor. İsimler değişti politika sabit diyebiliriz. Faiz artışlarının yerini faiz indirimi alacak diyemeyiz.

Kemer sıkma politikası aynı şekilde devam edecek. Fakat ekonominin düzlüğe çıkması muğlak bir durum teşkil ediyor. Öyle ki Merkez Bankasının rezervi -50 milyar dolar, 200 milyar dolar civarı ödemekle yükümlü olunan borç var. Menkul kıymet istatistiklerine göre 40-50 milyon dolar devlet iç borçlanma senedinden para çıkıyor. 2024 yılında açık verileceğinden 1,2 trilyon faiz ödenecek, zamları tetikleyecek. Bu kadar sıkıntılı bir dönemde yerel seçimlere kadar zamların ertelendiğini biliyoruz. Yerel seçimlerden sonra zamların hayata geçeceği öngörülüyor. Döviz kurunun da yukarılara tırmanma refleksi göstereceği ve 50 liraların bile telaffuz edilebileceği konuşuluyor. Özetle Mehmet Şimşek ile ilgili bir tasarruf yapıldığı taktirde asıl trajik tablonun o zaman ortaya çıkabileceği de ihtimaller arasında görülüyor.

İhtimalleri bir kenara bırakırsak Merkez Bankası Başkanları ile ilgili değişimler hayli dikkat çekici görünüyor. Merkez Bankası Başkanlık koltuğunda yaşanan değişimler, 2018’de geçilen ‘başkanlık sistemi’ ve sonrasında giderek derinleşen ekonomik kriz döneminde gerçekleşti. Başkanlık sistemine geçildiği 2018 yılından bu yana Erkan’ın istifasıyla beş Merkez Bankası Başkanı değişti.

2002 yılından bu yana Merkez Bankası Başkanlığı’nda yaşanan değişimlerse şöyle;

Süreyya Serdengeçti (2001-2006)

Durmuş Yılmaz (2006-2011)

Doç. Dr. Erdem Başçı (2011-2016)

Murat Çetinkaya (2016-2019)

Murat Uysal (2019-2020)

Naci Ağbal (2020-2021)

Dr. Şahap Kavcıoğlu (2021- Haziran 2023)

Hafize Gaye Erkan (Haziran 2023- 2 Şubat 2024)

YEREL SEÇİM VE ADAYLAR

Yerel seçim öncesi Antalya’da adayların büyük bir bölümü netleşti. Antalya’da kuşkusuz en çok merak edilen Büyükşehir Belediye Başkan adaylarıydı.  Antalya Büyükşehir Belediyesi Başkanlık yarışı Cumhur İttifakı adayı AK Parti’li Hakan Tütüncü ile CHP’nin adayı Muhittin Böcek arasında geçecek. Hakan Tütüncü ve Muhittin Böcek seçmenle samimi olmayı, mesafe koymamayı tercih eden iki karakter olarak biliniyor. Her iki isim de ilçe belediye başkanı iken Büyükşehir Belediyesi Başkan adaylığına terfi etti. Hakan Tütüncü, Kepez’de 3 dönem, Muhittin Böcek Konyaaltı’nda 4 dönem başkanlık yaptıktan sonra 2019-2024 yılları arasında da Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı yaptı. Toplamda 5 dönem başkanlık tecrübesi barındırıyor. Yıllarca belediye başkanlığı yapmış olmak kıstas değil. Atatürk’ün dediği gibi ‘Az zamanda çok ve büyük işler yapmak önemli’. Muhittin Böcek’in en büyük handikapı bir ittifak adayı ünvanı olmaksızın seçime girmesi. Sadece CHP oyları ile ve dağınık muhalif oylar ile ipi göğüsleyip göğüsleyemeyeceği soru işareti. İşçiye yaptığı yüzde 80’lik zam seçim yatırımı olarak görülebilir. Hakan Tütüncü ise son 1,5 yıldır kendi bölgesi dışındaki ilçeleri karış karış gezdi. Adaylığı netleşmemesine karşın ziyaretlerde bulundu. Erken kalkan erken yol alır mantığı ile kendini ilçelerdeki seçmene tanıttı. Öyle ya tanıyan var tanımayan var. Sözün kısası seçime 2 aydan az bir süre kaldı. Antalya’da 6 bine yakın sandıkta 2 milyon civarında oy kullanılacak. İlçe başkan adaylarının da getireceği oylar Büyükşehir’in kaderini belirleyecek. Bekleyip göreceğiz.

"Altın Portakal Film Festivali'ni Cumhuriyetimizin 100'üncü yılında, bu yıl bitmeden yapacağım. Bakanlıklardan hiçbir kuruş istemeden Altın Portakal'ın 60'ıncısını yapacağım. Tüm sanatçılarımızın, sinema emekçilerinin desteğiyle yapacağım. Bunu Türkiye görecek" diyen Böcek, destek alamamış olacak ki herhangi bir hazırlığı olmadığından anlaşılıyor. Peki neden yerine getirmeyeceğiniz sözü, milyonların önünde sarf edersiniz? Nerede kaldı Muhittin Böcek sözü? Ortada ne portakal var ne de festivali var. Portakal aslında dallarda var yalan söylemeyelim ama Altın olanından yok. Engellediler, yaptırmadılar vs. argümanlarla mazeretler üretilebilir ancak vatandaşın zihninde verdiğiniz o söz kalır. Haticeye değil Neticeye bakar insanlar. Tıpkı yerel seçim öncesi verilen vaatler gibi. Vaatlerde bulunursunuz oraya köprü yaptıracağım, buraya kültür merkezi, olimpik spor salonu veya devasa bir kütüphane diye seçim meydanlarından haykırırsınız. Bu seçimin doğası gereği böyledir.

Seçimden sonra vaatleriniz ile ilgili bir adım atmazsanız bunun sorgulamasını halk yapar. Size destek veren veya vermeyen insanlar bunun gözlemini mutlaka yapar. Eğer siz sözünüzü yerine getirmezseniz sizi ilk önce bağlı bulunduğunuz siyasi oluşum sorgular. Onlar bunu görmezden gelirse sandıkta vatandaş bunun cevabını verir. Eğer çalıştıysanız tabii ki tam tersi bir senaryo olur. ‘Sadece 1 festivalin sözünü verdik ama yapamadık sırf bunun için bizi gözden çıkarmazlar’ mantığıyla düşünmek kaderciliktir. Antalya gibi Türkiye’nin dünyaya açılan kapısına hizmette sınır olduğunu düşünmek de dar görüşlülüktür. Siz eğer aday olursanız çıkıp şunları şunları yaptık. Şunları da yapacağız diyerek vatandaşın oyuna talip olacaksınız ama görünen köy klavuz istemez. 31 Mart 2024 tarihindeki yerel seçimlere 3 ay gibi bir süre kalmış siz son dakikaları iyi değerlendirelim telaşıyla çırpınıp duruyorsunuz.

Antalya’nın en büyük sorunu olan Ulaşım ile ilgili otobüs aldınız bu şekilde ulaşım sorununu çözeceğiz dediniz. Ulaşım öyle küçük otobüs alıp trafiğe sürmeyle nasıl çözülecek? Bir plan hazırlanır ona göre kısa-orta ve uzun vadeli hedef konur. Trafiğe rahatlatmak için yeni köprüler, alt geçitler yapmadığınız taktirde bu korkunç nüfus artışına yanıt veremezsiniz. Yabancıları bu kentten atamayacağınıza göre öyleyse halihazırdaki tabloya göre formül üretmek zorundasınız. İşte kriz yönetimi belediyecilikte olmazsa olmaz bir niteliktir. Sizde bu özellik var mı yok mu tartışılır.  Antalya’da Önceki seçimde ittifak adayı olarak ipi göğüslemiştiniz, bu kez aday olup olmayacağınız da kesin değil ve ortada bir ittifak da yok. Karşı tarafta bir ittifak durumu söz konusu bu başından beri öyle gidiyor ama ittifak ortağı İYİ Parti ile sürekli bir çatışma ortamı var. Genel seçimlerdeki başarısızlığın yerel seçime yansıma ihtimali de var. Antalya’da yaşayanların karşısına çıkıp göğsünüzü gere gere yaptıklarınızı anlatabilecek misiniz onu kendi kendinize sorgulayın. Antalya, Türkiye’nin yurt dışına açılan markası bunun bilinciyle o koltukta oturduğunuzu, eksikleri gedikleri gidermek için gecenizi gündüzünüze katmanız gerektiğini unutmayın…..

Gönül ister ki vatandaşın alım gücü artsın, fiyatlar gerilesin. Evdeki hesap çarşıya uysun. Vatandaş ayağını yorganına göre uzatabilsin. Bunun çok kısa vadede gerçekleşmesi için ciddi anlamda reformların gerektiği aşikar. Bu reformlarda en başa yargısal reformu yazabiliriz. Görevini etkin olarak yerine getirebilen, hesapverilebilir, şeffaf ve tam bağımsız yargı, devlet yönetiminde ve ekonomide istikrarın temel şartıdır. Yargının görevini özgürce, etkin ve verimli olarak yerine getirmesi ise ihtiyaç duyduğu imkânların sağlanmasına, gerekli yasal düzenlemelerin zamanında isabetle yapılmasına ve devletin yürütme ve yasama güçlerinin yargının görev sahasına müdahale etmekten kaçınmasına bağlıdır.

Anayasa Mahkemesi, Yargıtay çekişmesi sermaye piyasalarına ilişkin yeni bir ‘rasyonellik’ krizini doğrulayabilir. Uzmanlar, sermaye piyasalarının yerel seçimlerin ardından yeni bir anayasa referandumu gündeminin içine çekilmesini sakıncalı buluyor. Yargıyı yargılayan bir atmosfer, yabancı yatırımcıyı da etkiliyor. Öte yandan aylardır istikrarlı bir şekilde yükselen yüzde 35’e ulaşan faiz oranına ulaşılması, tüketici ihtiyaç kredilerinin yüzde 60’lara, ticari kredilerin yüzde 40 seviyesine yükselmesi kredilerde daralmaya yol açtı. Bu daralmanın ekonomik büyümeyi yavaşlatması bekleniyor. Kredi oranlarındaki artış ve artan maliyet, yüksek miktarda borcu bulunan şirketleri zora sokarken, yatırım kararlarının ötelenmesine neden oldu. Faizlerdeki yükseliş nedeniyle şirketler kredi kullanma konusunda kararsız bir duruş sergiliyor. Özetle finansal istikrarı sağlamak ve yatırımcıyı çekmek için güvenli bir ortam oluşturulması gerekiyor. Türk piyasalarının sınır ötesinde yaşanan gelişmelerden son derece olumsuz etkilendiği İsrail-Filistin geriliminde ortaya çıktı. Ekonomimizin pamuk ipliğine bağlı olduğunu gördük.  

2024’te Türkiye’nin ekonomik açıdan rahatlayacağını savunan Merkez Bankası Başkanı Hafize Gaye Erkan, “Fiyat istikrarı, finansal istikrar için çok önemli. Hem fiyat istikrarı hem finansal istikrarı sağlayarak enflasyonla mücadele edeceğiz” dedi. Fiyat istikrarı son 4-5 yıldır özlemle beklediğimiz bir konu. Türkiye’de A’dan Z’ye her mal ve hizmete katlamalı zamlar uygulandı. Sürekli yapılan zamlar istikrarsız bir görüntüyü hakim kıldı. En basit örneği küresel krizlerden etkilenen doların istikrarsız fiyatlaması brent petrol fiyatlarını etkiledi. 2020’de litresi 7 lira olan motorin 40 liraları gördü. Yüzde 500-600 artış demek. Türkiye’deki gıda fiyatları tam 37 aydan bu yana aralıksız yükseliyor. 42 aydan bu yana da gıda enflasyonu genel enflasyondan (TÜFE) daha yüksek seyrediyor. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın (TCMB) yayımladığı konut fiyat endeksine göre Türkiye genelinde konut fiyatları bir önceki yıla göre yüzde 90,26 arttı. Enflasyonun etkileri, dolar kuru ve inşaat maliyetlerinin yükselişi kaynaklı satılık ev fiyatları artmaya devam ediyor. Bankaların; ekonominin üretim ayağını oluşturan tarım, madencilik, imalat sanayii, enerji, inşaat ve hizmetler sektörlerinde faaliyet gösteren işletmelerin kullandığı ticari kredilere uyguladığı faiz oranları, kasım başında yüzde 51,14’le yeni bir zirveyi gördü. Bütün bunların çetelesini tuttuğunuzda ortaya fiyat istikrarsızlığı çıkıyor.

Fiyat istikrarını sağlamadan finansal istikrarın sağlanması mucize görünüyor. Bakın bugün Türk-İş Sendikası Başkanı Ergün Atalay, asgari ücret pazarlıkları öncesi çarpıcı bir açıklamada bulundu. Atalay, “Asgari ücret çıktığında maalesef ülkemizde et ve süt kiraya her şey her yere zam geliyor. Şu anda asgari ücreti evet desen imzalasan Şubat'ın 1'inde olacak asgari ücret maaşı. Şu anda Şubat'ın 1'ine 2,5 ay bir zaman var. O zamana kadar zaman olduğu için konuşmanın bir anlamı yok. Zamanında konuşmak lazım” dedi. Özetle bugün yapılan zam işçinin eline Şubat ayında geçeceğinden bugünden ne desek boş demeye getiriyor.  Çünkü yüzde 50 civarında bir zamla asgari ücret 17 bin lira olduğunda vergiye, elektriğe, doğalgaza, temel gıda ürünlerine zam geleceği tahminiyle bu sözleri sarfediyor. Her ne kadar 31 Mart seçimleri öncesinde bir zam furyası olma ihtimali düşük olsa da bu tarihten sonra ne olacağı pek kestirilemiyor. Fiyat ve Finansal İstikrar etiketlere yansıyacak mı? Bekleyip göreceğiz.

Sonrasında jüri üyeleri kazan kaldırdı, ulusal film seçkisinde yer alan filmler ‘festivalde biz yokuz’ dedi. Ahmet Boyacıoğlu oluşan tepki üzerine ‘Malum’ filmi listeye yeniden dahil etti. Bu kez de Kültür Turizm Bakanlığı FETÖ propagandası yapıldığı gerekçesi ile festivalden desteğini çekti. Gençlik Spor Bakanlığı da Meltem Kapalı Spor Salonunun festivale tahsisini iptal etti.

Ortalık karışınca Boyacıoğlu da yeni bir metin yayımlayarak "hakkımda soruşturma açıldı", "teröristlikle suçlandım" Herhangi bir terör örgütünün destekçisi olarak tarif edilmeyi kabul etmemiz mümkün değildir’ diyerek ‘Malum’ filmi yeniden yarışma seçkisinden çıkardığını açıkladı. Hal böyle olunca iş iyice çıkmaza girdi. Filmi çıkarsan bir dert, çıkarmasan bir dert… Çözüm yolları elbette vardı ancak Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek, ‘kriz yönetimini yapamadıkları’ kanaatine vararak festival yönetimi ve sanat ekibini görevden aldığını, festivali de iptal ettiğini duyurdu.

Onca hazırlık, davet vs. yapılan masraf çöpe gitti derken Başkan Böcek, festivalin tarihinde belki de kara leke olarak yer alacak bu iptal kararının pişmanlığını yaşamış olacak ki bir TV’de canlı yayın bağlantısına çıkıp ‘Cumhuriyetimizin 100. yılında 60. yılını Antalya’da şartlar ne olursa olsun, hiçbir bakanlıktan bir kuruş istemeden, Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek olarak yapacağım ve tüm sanatçılarımızın, sinema emekçilerimin de desteğiyle yapacağım’ şeklinde kararlı bir ses tonuyla haykırdı.

Alternatif çözümler üzerine yoğunlaşmak yerine kamuoyunun karşısına çıkıp ‘Festivali iptal ettim’ diye seslenen Başkan Böcek’in, bundan sonrası için nasıl bir çözüm yolu bulacağı merak ediliyor. İptal kararından önce yeterince kafa yorulmadığı aşikâr ama en azından bundan sonrası için planlı programlı hareket edilmesinin sağlıklı bir organizasyon olması adına daha doğru bir adım olacağı kanaatindeyim. Başkanın işi elbette zor ama Antalya gibi 3 milyona yaklaşan bir kentin Belediye Başkanının kriz yönetimini iyi yapabilmesi gerekir. Festivalle uğraşırken diğer yandan Ulaşım sorununu çözmek için radikal kararlar alabilmelidir. Esnafı düşünürken vatandaşın huzurunu bozmamalıdır. Kriz yönetimi denilen şeyi en iyi şekilde yerine getirmelidir. Yerel seçim arefesinde Muhittin Böcek’in attığı her adım, çektiği her kart sandıkta karşılık bulacaktır.

Öyle ki, son yıllarda kişinin soyadının, kişiliğinin bir parçası olduğu gerekçesiyle; kadının evlilik birliği içerisinde evlenmeden önceki soyadını tek başına kullanamıyor ya da kocasının soyadıyla birlikte kullanabiliyor olması çokça tartışma yaratıyordu. Sıkça karşımıza çıkan bu soyadı meselesinde sorun, tek başına bir birey olan kadının sahip olduğu temel kişilik hakkından kadının vazgeçirmeye çalışılmasıdır.

Sadece kadın için, devlet eliyle yasal zorunluluk haline gelmiş olan bu düzenleme, kadının evlilik birliği içerisinde doğumla kazandığı soyadını tek başına kullanamaması sonucunu doğurmaktadır. Kadının doğumla kazanmış olduğu soyadını, evlilik birliği içerisinde tek başına kullanamaması veya kocasının soyadıyla birlikte kullanması zorunluluğu, kadının doğumla kazanmış olduğu soyadını kullanma hakkına bir sınırlama getirmektedir.

743 sayılı Türk Medeni Kanunu döneminden bu yana evlenen kadının, kocasının soyadını taşıması yasal bir zorunluluk olarak düzenlenmekteydi. Kadınlar, evlilik birliği içerisinde, kocasının soyadı olmaksızın, tek başına doğumla kazanmış oldukları soyadlarını kullanabilmek için Türk Medeni Kanunundaki bu düzenlemeye karşı yıllardır mücadele vermekteydiler. Kaldı ki bu düzenleme yıllardır kadınların kişilik hakkına bir ihlal olarak görülmekte olup erkeğin, doğumla birlikte kazandığı soyadını ömrü boyunca kullanması mümkün iken aynı hakkın kadına tanınmıyor olması, erkek ile kadın arasında farklı bir muamelenin varlığını göstermektedir. Aynı zamanda evlilik birliği içerisinde, kadının evlenmeden önceki soyadını kullanamıyor olması, kadının sırf evlendiği ya da boşandığı için doğumundan itibaren kendi varlığını tanımladığı soyadından vazgeçmesi, Anayasanın 10. maddesinde yer alan eşitlik ilkesiyle de bağdaşmamaktadır.

 Biz kadınlarsa bu uygulamanın başladığı günden beri bu farklı muameleyi kabul etmeyip bunun değişmesi için yıllardır mücadele vermekteyiz. Mücadelemiz boyunca, kadının evlenmeden önceki soyadını evlendikten sonra da kullanmasına izin verilmemesinin kadınlar için bir hak ihlali olduğu öne sürülerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine ve Anayasa Mahkemesine birçok bireysel başvuru da yapılmıştır. Türk Medeni Kanunu’nda yer alan, kadının kişilik hakkını ihlal eden bu düzenlemenin iptali için yapılan başvurular yıllardır reddediliyordu.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine ve Anayasa mahkemesine yapılan bu başvurular 28 Nisan 2023 tarihli Resmî Gazete de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin Türk Medeni Kanunu’nda yer alan kadının evlilik birliği içerisinde kocasının soyadını alacağına ilişkin olan hükmü iptal ettiği kararıyla sonuca ulaşmıştır. Anayasa Mahkemesi’nin bu iptal kararı eşitlik mücadelesi sürdüren bütün kadınları memnun etmiştir.

Anayasa Mahkemesi 28.04.2023 tarihli verdiği kararla, evlilik birliği içerisindeki kadının soyadını düzenleyen 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu madde 187’de yer alan ‘Kadın, evlenmekle kocasının soyadını alır; ancak evlendirme memuruna veya daha sonra nüfus idaresine yapacağı yazılı başvuruyla kocasının soyadı önünde önceki soyadını da kullanabilir’ hükmünü eşitliğe aykırı bularak iptal etti. Bu kararla birlikte Türk Hukuku’nda kadın-erkek eşitliğine yönelik önemli bir adım atılmış oldu. Bu hükmün iptal edilmesiyle birlikte artık kadınlar, evlendiklerinde eşinin soyadını kullanmayarak sadece evlenmeden önceki soyadını kullanmaya devam edebilecekler. Anayasa Mahkemesi tarafından söz konusu hükmün iptaline yönelik verilen kararla birlikte, kadınların evlendikten sonra sadece evlenmeden önceki soyadını kullanabilmeleri için dava açmalarına da gerek kalmayacak.

Medeni Kanun'un 187’nci maddesinde bulunan hükmün iptal kararı, Resmi Gazete’de yayımlanmasının ardından 9 ay sonra yürürlüğe girecek. Ancak düzenlemeyle ilgili henüz net bir bilgimiz bulunmamakta olup tanınan 9 ay içinde kadın erkek eşitliğine uygun bir kanun teklifinin Meclis gündemine getirileceği kanaatindeyiz.

Yıllardır süren bu mücadelenin Anayasa Mahkemesinin verdiği iptal kararıyla sonuçlanması, biz kadınlara bir kez daha şunu gösterdi; mücadele geç de olsa kazanılır.

Gözünü; ununu elemiş eleğini asmış, bu saatten sonra ömrü vaktini gezerek tozarak huzurlu biçimde geçirmeyi arzulayan yaşlı kesime tanınan hakkın geri alınmasına diken,  bir tarafta huzursuzluğunun başkalarının huzurunun bozulması ile biteceğini varsayan bir kitle, ülkedeki huzuru kaçırmış görünüyor.

 65 yaş üstü vatandaşlarımızın toplu ulaşım araçlarında bedavaya gezip tozmasına tahammül edemeyen ulaşım esnafı, evde canı sıkılıp kendini çarşıya atan yaşlı teyzelere, dedelere kâbus yaşatmayı planlıyor. Tüm Özel Halk Otobüsleri Kooperatifleri Birliği (TÖHOB) Genel Başkanı Kurtuluş Kara, özel halk otobüslerini ücretsiz kullanan 65 yaş üstü yolcuların biniş ücretinin yarısının karşılanması talep ederken artan maliyetler nedeniyle destek almadıkları takdirde 65 yaş üstünü emekli tarifesinden taşıyacaklarını dillendiriyor.

4 Mart 2014 Tarihli Resmi Gazete’de “Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın ‘Ücretsiz veya İndirimli Seyahat Kartları’ Yönetmeliğine göre 65 yaş üstündekilere şehir içi toplu taşıma araçlarında bedava, şehirlerarasında demiryolları ve denizyollarında yüzde 50 indirimli seyahat imkanı sağlanmıştı. 9 yıl önce yasa ve yönetmelikle tayin edilmiş bir karara rağmen, devleti yönetenlere ‘bize destek atmazsanız bedava taşımayız’ şeklinde gözdağı vermek akla mantığa sığmaz.

Burdur ve Aksaray şehirlerinde ücretsiz binişi ortadan kaldıran, Yozgat’ta 2 binişle sınırlayan kararların ardından milyonlarca vatandaşı endişeye sevk eden bu tutumu kınamak gerekiyor. Bu çıkışa belediyelerin destek vereceğini düşünen esnaf kesimine en çarpıcı yanıtı İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) verdi. İBB 3 yıl önce hayata geçirdiğimiz Özel Toplu Taşımacılık İşletim Sistemi (OTİS) sayesinde, İstanbul'da hizmet veren özel halk otobüslerine toplam 1,6 milyar lira destek verildiğini, 65 yaş üstü İstanbulluların, özel halk otobüslerinden de ücretsiz yararlanmaya devam edeceklerini duyurdu.

Özetle diyor ki 65 yaş ve üstü İstanbulluların ücretsiz ulaşımı nedeniyle oluşan mali kayıpların belediye tarafından karşılandığının altı çizildi. Yasal olarak tanınmış bir hakkı, benim dediğim olmazsa ‘araca almam, para ödemezse indiririm’ gibi tehditvari söylemlerle yok sayamazsınız. Bu ülkenin yasa koyucuları sana benim yaşlımı ücretsiz taşımaya devam edeceksin diyorsa etmek durumundasın. Ömrünün son demindeki insanlara ‘işi gücü yok, boş boş geziyor’, otobüslerde işinden dönen vatandaşlar onlar yüzünden yer bulamıyor’ gibi mazeretlerle olaya yaklaşamazsın. Bu konuda devlet yetkililerinin, belediyelerin kararlı bir tutum sergileyeceklerini ve huzursuzluk ortamının ortadan kaldırılacağına inanıyorum.

Sağlıklı ve huzurlu günler diliyorum.

Trafik kazalarında, kazanın meydana gelmesinde kimin ne kadar hatalı olduğu, SBM (Sigorta Birliği Merkezi) Tramer komisyonu, trafik görevlileri veya trafik bilirkişilerince belirlenmektedir. Trafik görevlileri, sigorta tramer komisyonu veya alanında uzman trafik bilirkişileri tarafından, ihlal edilen kurallar dikkate alınarak kazanın taraflarına kusur oranı atfedilmektedir. Trafik kazası kusur oranı, yaşanan trafik kazası sonrasında meydana gelen hasar, zarar ve kayıplara yönelik sorumlu tarafın belirlenip bu zararların tazmini yolunda önem arz etmektedir. Trafik kazasının meydana gelmesindeki kusuru da iki başlıkta inceleyebiliriz. Asli kusur ve tali kusur olmak üzere iki farklı kusur atfedilmiştir.

Trafik kazasının meydana gelmesinde birinci derecede kural ihlali sayılan ihlallere asli kusur denilmektedir. Kazaya karışan taraflardan birinin kırmızı ışıkta geçmesi, taşıt giremez trafik levhasının yer aldığı alana girmesi gibi haller asli kusurlu sayılmakta iken; ikinci derece kural ihlali sayılan dur işaretinde durmamak, uykusuz ve yorgun araç kullanmak gibi kural ihlalleri de tali kusur olarak değerlendirilmektedir. Kusur türlerinin lafzından da anlaşılacağı üzere, trafik kazasına asli kusuruyla sebebiyet vermiş olan taraf daha kusurlu sayılmakta olup tali kusurlu sayılan tarafa daha az kusur oranı atfedilecektir.

2007 yılında yayınlanan genelgeyle birlikte yalnızca maddi hasarla sonuçlanan trafik kazalarında, trafik kazası tespit tutanağı artık trafik polisi tarafından düzenlenmiyor olup maddi hasarlı trafik kazalarında, tarafların, trafik kazası tespit tutanağını kendi aralarında anlaşarak düzenlemesi gerekmektedir. Bununla birlikte elbetteki bedensel hasarın meydana geldiği trafik kazalarında, tespit tutanağının trafik polisleri veya görevlileri tarafından tutulması zorunludur.

Tarafların veya trafik polislerinin trafik kazası tespit tutanağını düzenlemesini müteakip olası bir uyuşmazlık halinde trafik kazası kusur oranı, kaza tespit tutanağı dikkate alınarak belirlenecektir. Kusur oranının alanında uzman bilirkişilerce belirlenmesi önem arz ettiğinden ve tarafların aralarında anlaşarak tuttuğu kaza tespit tutanağındaki veriler, kusur oranının belirlenmesinde teknik bilgiden yoksun olduğundan tarafların anlaşarak tuttuğu kaza tespit tutanağından yola çıkarak kusur oranı belirlenmesi hak kayıplarına yol açabilmektedir.

Lakin maddi hasarlı trafik kazasında kusur oranının belirlenmesi için, taraflarca kaza tespit tutanağına itiraz edilmedikçe, SBM‘nin Tramer Komisyonu tarafından esas alınacak olan tek kayıt kaza tespit tutanağı olacaktır. Bu sebeple taraflar arasında uyuşmazlık bulunması veya taraflarca kaza tespit tutanağının yeterli görülmemesi halinde Sigorta Birliği Merkezi Tramer Komisyonunca belirlenecek kusur oranına karşı itiraz yoluna gidilmelidir. Kaza tespit tutanağına itiraz edilmediği takdirde, SBM tarafından taraflar için belirlenecek kusur oranlarına göre, sigorta şirketi, sigortalısı olan araç sürücüsüne ödeyeceği maddi ve manevi tazminat bedelini belirleyecektir.

Peki kusur oranına itiraz etmemeniz halinde hangi sonuçlarla karşı karşıya kalabilirsiniz? Sigorta tramer komisyonu, Adalet Bakanlığınca belirlenmiş bilirkişilerden değillerdir. Bu sebeple SBM Tramer Komisyonu tarafından kusur oranı belirlemesinde yapılacak olan bir hatadan dolayı cebinizden daha çok para çıkabilecektir. Yani harcamak zorunda kalacağınız paralar, aracınızda oluşacak değer kaybı, zararınızın tazmin bedeli miktarları için; bir sonraki sigorta poliçesine yüksek bedeller ödememek için alanında uzman bir avukata danışmanız oldukça önemlidir.

Ayrıca zamanaşımı veya hak düşürücü süreler karşısında, kusur oranına ne kadar süre içerisinde itiraz edilmesi gerektiğinin bilinmesi de önem arz etmektedir. Zira itiraz süresi, zamanaşımına uğramış ise bu durum karşısında tespit tutanağına itiraz etmek mümkün olmayacak; itiraz edilse dahi itiraz kabul görmeyecektir. Maddi hasarlı trafik kazalarında, tarafların kusur oranının belirlenmesinde önemli rol oynayan trafik kazası tespit tutanağına karşı, maddi hasarlı trafik kazaları için itiraz süresi 2 yıl; yaralamalı trafik kazaları için itiraz süresi 8 yıl; ölümlü trafik kazaları için itiraz süresi ise 15 yıldır. Bununla birlikte SBM’nin bünyesinde bulunan Tramer Komisyonunun belirlediği kusur oranına itiraz etmek için 5 iş günü içerisinde SBM’ye başvurmak gerekmekteyse de bu, trafik kazası tespit tutanağına karşı itiraz davası açılmasına engel bir durum değildir. Trafik kazası tespit tutanağına göre SBM tarafından belirlenecek kusur oranına itiraz etmek için Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurulabileceği gibi genel yetkili mahkemelerde dava açmak da mümkündür.

Okurlarımıza kazasız ve güzel günler dileklerimizle..

Kira sözleşmelerinin geçerliliği her ne kadar kanunda şekle tabi değilse de Yargıtay herhangi bir uyuşmazlıkta ispat için yazılı delil aramaktadır. Çekişmeye mahal vermemek için kira sözleşmesinin yazılı olarak yapılması önem arz etmekteyken yazılı olarak yapılmadıysa da taraflar arasındaki sözlü kurulan sözleşme, kira sözleşmesi olarak kabul edilmektedir.

Kira bedeli, kira bedelinin hangi tarihte ve hangi şekilde ödeneceği noktaları da yazılı şekilde yapılmış bir kira sözleşmesinde atlanmaması gereken önemli noktalardan biridir. Sözleşmede yer alması gereken önemli noktalardan biri de kira artış oranının belirlenmesine ilişkin hükümlerdir. Yıllık kira artış oranı, tüketici fiyat endeksindeki 12 aylık ortalamalara göre değişim oranını aşmamalıdır. Bu sınır kanunda emredici hüküm niteliğinde olup aksine bir hüküm konulamayacaktır.  

Buna rağmen ortaya çıkan uyuşmazlıkların büyük çoğunluğu kira bedelinde anlaşılamamasından doğan uyuşmazlıklardır. Son zamanlarda ülkemizde meydana gelen enflasyon, Antalya’ya yapılan yoğun göç ve turist artışıyla birlikte kira bedellerindeki artışın önüne geçilebilmiş değildir. Özellikle Antalya’daki önlenemeyen ve denetlenemeyen kira artışı nedeniyle kira uyuşmazlıkları her geçen gün artmaktadır. Bu durum karşısında ne kiraya veren ne de kiracı mutludur. Her ne kadar kira bedelinin artırımı hususunda, son bedel üzerinden %25 zam kısıtlaması getirilmiş olsa da maalesef ki uygulamaya tesir etmiş değildir. Nitekim kiracı daha az kira bedeliyle oturmaya devam etmek isterken kiraya veren de mevcut enflasyon karşısında eriyen kira gelirini yüksek tutmak istemektedir.

Ayrıca belirtmek isteriz ki, Türk Borçlar Kanunu kapsamında kiracıyı koruyan hükümlerin daha çok olması sebebiyle toplumumuzda kiracının daha fazla korunduğuna yönelik bir algıyla karşılaşmaktayız. Her ne kadar kanun koyucu, kiracıyı korumaktaysa da ev sahibine de kira sözleşmesinin sona erdirilmesi için birtakım haklar tanımıştır. Ülkemizdeki artan kira uyuşmazlıkları sonucunda neredeyse herkes tarafından bilinen husus: ‘Kiraya veren kira sözleşmesinin başlangıcından itibaren 10 yıl geçtikten sonra, fesih bildirimiyle sözleşmeyi sona erdirebilmektedir. Bununla birlikte neredeyse herkesçe bilinen bu husus dışında, kiraya verene, kiracıyı belirli bir tarihte tahliye etme imkanı sağlayan başka bir yol daha mevcuttur.

Bu yollardan biri olan tahliye taahhütnamesi son dönemlerde oldukça sık karşımıza çıkmaktadır. Peki bu tahliye taahhütnamesi nedir ve hangi şartlar altında geçerliliği olacaktır? Tahliye taahhütnamesi; kiraya veren ve kiracı arasında imza altına alınan ve kiracının taahhüt ettiği tarihte kiralananı boşaltacağını yazılı olarak üstlendiği bir anlaşma olarak karşımıza çıkmaktadır. Yani tahliye taahhütnamesi kiracının belirli bir tarihte kiralanan taşınmazı terk edeceğine dair beyanıdır. Bu beyan Yargıtay kararları ve kanun çerçevesinde ortaya çıkan şekil şartlarına bağlanmıştır. Aynı gün içerisinde olmamak kaydıyla kiraya veren, kiracı ile kira sözleşmesi yaptıktan sonra kiracısından tahliye taahhüdü imzalanmasını talep edebilecektir. Bununla birlikte kiraya veren, kirayla ilgili çıkabilecek tahliyeye yönelik uyuşmazlığa ilişkin kendini güvence altına almış olacaktır.

Görüleceği üzere, tahliye taahhütnamesi kanun önünde kiraya veren için son derece etkin bir çıkış kapısı yaratmakta ve kiraya verenin lehine imkânlar sunmaktadır. Ancak tahliye taahhütnamesinin geçerli olması belirli şekil ve şartlara bağlı olduğundan, şartlara uyulmadığı takdirde geçerli bir tahliye taahhütnamesinden de bahsedilemeyecektir. Tahliye taahhütnamesinin geçerli olmaması halinde de kiraya veren, kiracısını, taahhüt ettiği tarihte tahliye edemeyecektir. Bu konuyla ilgili bir hak kaybına uğramamak için alanında uzman bir avukata danışılmasını tavsiye ve rica ediyoruz. Zira avukata danışılmadan ve avukat aracılığıyla olmadan hakkınızı, davanızı kaybetme olasılığınız doğacaktır.

Bununla birlikte hatırlatmak isteriz ki, kira sözleşmesi tanzim edilirken ve taraflarca imza altına alınırken, sözleşmenin avukat tarafından hazırlanması ve imza aşamasının avukat aracılığıyla yürütülmesi olası riskleri bertaraf edecektir. Herhangi bir sorun veya sorunuz olması halinde avukatınızla irtibata geçebilirsiniz.

Saygılarımızla….

İlaçlama işi ile ilgilenenler bilirler ki sivrisinek ilaçlaması için larva dönemi yani kış döneminin seçilmesi gerekmektedir. Sivrisinek Mücadelesindeki en etkili yöntem gelişim evresi olan larva dönemlerinde müdahale etmektir. Bu nedenle durgun suların yoğun birikinti oluşturdukları yerlerde larvasit uygulaması yapılmalıdır. Peki bu yapılmadığı için mi sivrisinekler taarruza geçti. Kır düğününü istila ettiklerine göre bir şeyler yanlış gitti. Ya da eksik yapıldı. Ormanlık yerde sivrisinek olmasın mı? diyenler olabilir ancak Antalya’nın ormanlık alan içinde kurulu bir çok ilçesi var. Bu yerlerde yaşayan insanlar cibinlik ile mi gezsin?

Merak edilen soruların cevaplarının kamuoyuna verilmesi gerekir. İlaçlama konusunda yetkili isim olan Büyükşehir Belediyesi Çevre Sağlığı Şube Müdürü Mesut Çınar demiş ki : “Antalya’da 1450 personelle çalışıyoruz. Antalya’da şiddetli yağışlar, ilacın yağmur suyuyla birlikte yıkanıp gitmesine neden oldu. Vatandaşların çatılara ve binaların etraflarına koymuş oldukları boş kaplara dolan yağmur suyuyla beraber sivrisinek ve haşereler buralara yumurtladı. İlaçlama personelimiz bu çatı katları, balkon ve bahçelerindeki su birikintilerine ulaşamaması sebebiyle, vatandaşlar tarafından biriken suların boşaltılması gerekiyor”

Özetle deniliyor ki vatandaşlar balkonda, çatıdaki su dolu kaplarını boşaltsaydı bu sivrisinekler uçkun hale gelmeyecekti. Uçkun hale geldikten sonra geçmiş olsun. Geceler kâbusa döndü. Öyle bir hayvan ki mesaisi gece başlıyor. İnsanlar uyku modundayken o karnını doyuruyor.  Dişi sivrisinekler sinsi sinsi sokuluyor insanların yatak odalarına ve sondaja başlıyor. Evlerinde sinekkovucu olanlar veya vücuduna ilaç sürenler paçayı kurtardı. Geri kalanlar kan bağışında bulunmak zorunda. Küçücük hayvan bir insanın anasından emdiği sütü burnundan getiriyor. Hele o kanat çırpışından çıkan ses ile ‘ben buradayım’ mesajı veriyor. İşi bittikten sonra tüyüyor. Kurbanına ise sabah uyandığında gecenin izleri bırakıyor.

Peki soruyorum size insanlar 2023 yılının Türkiyesi’nde neden buna maruz kalsın? Halka hizmet etmek için göreve gelenler, A partili B partili diye kimse kimseyi ayırmadan gerçekleri söyleyebilmelidir. Sivrisinek işi savsaklamaya gelmez. Turizm kenti Antalya’da milyonlarca turist ağırlanıyor. Siz bu insanları denizinizle, güneşinizle, doğal güzelliklerinizle cezbetmeye çalışırken bir taraftan temel belediyecilik hizmetini aksatarak huzursuz bir ortama sebep olursanız onlar da sizi ayıplar, kötüler ve ‘paramla niye rezil olayım’ deyip Antalya’yı tatil listesinden çıkarıverir.

Sivrisineksiz günler dilerim…

Daha önce partilerin çıkaracağı milletvekili sayısı ittifakın toplam oyuna göre belirleniyordu. D'Hondt sistemiyle partiler kendi oy sayılarıyla milletvekili çıkaracaklar. Parti, D'Hondt sistemiyle bulunacak sayıya göre, milletvekili çıkarmaya yeterli oyu alamazsa, o oy ittifakın hanesine daha önce olduğu gibi "artık oy" olarak yazılmayacak. Bir anlamda boşa gidecek. Antalya’daki listelere bakıldığında AK Parti, MHP Cumhur İttifakı’nda yer alan diğer partilerden isimlere listede yer vermedi. Millet İttifakında ise CHP; Gelecek ve Saadet Partilerinden iki isme seçilme şansı olan sırada yer verdi.  İYİ Parti de kendi bünyesindeki isimlerle yarışa girmeyi tercih etti.

Türkiye’nin kaderini tayin edecek seçimler öncesinde heyecan doruğa tırmandı. Adaylar gece gündüz demeden canhıraş bir çalışma içerisinde 19 ilçede adeta mekik dokudu. 30 Büyükşehir’den biri olan Antalya, 2018’de 1 milyon 700 bin civarında seçmenle 16 milletvekili çıkardı. Yapılan son güncelleme ile 2023 seçimlerinde 5 bin 580 sandıkta 1 milyon 904 bin 636 seçmen Antalya’yı temsil edecek 17 milletvekili için oy kullanacak. 2018 Genel Seçimlerinde AK Parti 6, CHP 5, İyi Parti 3, MHP ve HDP 1’er milletvekili çıkarmıştı. İYİ Parti’den seçilen Tuğba Vural Çokal istifa ederek AK Parti saflarına geçince milletvekili dağılımı 7, 5, 2, 1,1 olmuştu.

Hafızamızı yokladığımızda AK Parti’nin iktidara geldiği 2002 seçimlerinde CHP’nin yüzde 30,9, AK Parti’nin ise yüzde 21,2 oy aldığı kentte, yıllar içinde AK Parti gücünü arttırdı. 2018 seçimlerine gelindiğinde AK Parti’nin yüzde 35, CHP’nin 29,1, İYİ Parti’nin yüzde 16,9, MHP’nin yüzde 10,1, HDP’nin ise yüzde 7,3 oy aldığı görüldü. 2019 yerel seçimlerinde ise CHP yüzde 50,62 ile Büyükşehir Belediyesi AK Parti’den CHP’ye geçti.

Cumhurbaşkanı adaylığı sürecinde 4 isimden 1’i adaylıktan çekildi. 100 bin imza ile aday olan isimlerden Memleket Partisi Lideri Muharrem İnce, seçime 3 gün kala adaylıktan çekildiğini açıkladı. Muharrem İnce’nin cumhurbaşkanı adaylığından çekilmesi, CHP’de "olumlu", iktidar kanadında ise “üzüntüyle" karşılandı. İnce’nin tartışmalı çıkışının ardından gözlerin çevrildiği bir diğer aday Sinan Oğan ise Muharrem İnce’nin oylarının kendisine geleceği düşüncesi ile adaylıktan çekilmeyeceğini yineledi. Vatandaşların önünde 3 isim kaldı. Erdoğan, Kılıçdaroğlu ve Sinan Oğan kıyasıya bir yarışın içine girecek. Seçim yarışında kazanan isim 5 yıl boyunca Cumhurbaşkanlığı yapma yetkisini alacak.

Seçimin belki de en çok üzerinde durulması gereken konularının başında sandık güvenliği geliyor. Sandıklardan çıkacak oyların sisteme aktarılma sürecinde muhalefetin kaygıları öne çıkarken, Millet ittifakı, YSK verileri ile kendi verilerini kıyaslama yöntemi ile oyların sağlamasını yapmayı planlıyor. Türkiye'de seçim güvenliği ve sandıkları korumak özellikle 2014 yılından beri seçmenlerin gündeminde. 2014 yerel seçimlerindeki "trafoya kedi girmesiyle" özdeşleşen elektrik kesintileri, 2017'deki referandumda mühürsüz oyların Yüksek Seçim Kurulu tarafından son anda geçerli sayılması,2019'daki yerel seçimlerde Anadolu Ajansı'nın İstanbul özelinde veri akışını durdurması gibi tartışmalı uygulama ve kararlar halen Türkiye'nin sandık hafızasında yer tutuyor.

Sandık güvenliği ile beraber bir konunun daha büyük bir hassasiyetle ele alınması gerekiyor. Her yarışta veya seçimde olduğu gibi bu seçimin de bir kazananı ve kaybedeni olacak. Kazanan taraf ile kaybeden taraf aynı coğrafyada aynı havayı soluyor. Seçimden sonra yine yüz yüze bakabilmeliyiz. Hiç kuşkusuz ki herkesin hayali her alanda güçlü, demokrasi kültürünün tavan yaptığı, ekonomik parametrelerin üst seviyelerde geldiği bir Türkiye'dir. İnsanların farklılıklarını birer zenginlik olarak gören hoşgörü ikliminin savunucuları olmalıyız. Bu topraklar üzerinde tahammül seviyesi yüksek bir şekilde yaşamaya gayret göstermeliyiz.

Öte yandan Yüksek Seçim Kurulu’nun (YSK) seçim yasaklarına da değinmeden geçmemek lazım.  Seçim günü saat 06.00'dan gece 24.00'e kadar alkollü içki satılamayacak. Emniyet ve asayişi korumakla görevli olanlar dışında yerleşim yerlerinde kimse silah taşıyamayacak. Kahvehane, kıraathane ve internet kafe gibi bütün umumi eğlence yerleri kapalı olacak. Eğlence yeri niteliğindeki lokantalarda yalnızca yemek verilebilecek. 14 Mayıs saat 18.00'den sonra düğünler yapılabilecek. Seçim günü saat 18.00'e kadar basın yayın organlarında seçimler ve sonuçlarına ilişkin haber tahmini ve yorum yapılması yasak olacak. Saat 18.00 ile 21.00 arasında ise YSK tarafından seçime ilişkin verilecek haber ve tebliğler yayımlanabilecek. Saat 21.00'den sonra ise bütün yayınlar serbest olacak, YSK bu saati daha erkene alabilecek. Cumhurbaşkanlığı seçiminin ikinci tura kalması halinde aynı hükümler 28 Mayıs'ta da uygulanacak.

Önceki yıllara göre katılım oranı daha yüksek, halkın iradesinin sorunsuz bir şekilde sandığa yansıdığı bir seçim temennisinde bulunurken, seçim sonuçlarının Türkiye’ye hayırlı olmasını dilerim.

Bildiğiniz üzere ABD’de bankalar birer birer batıyor. Faiz artışları sistematik sorunlara yol açtı. ABD’de ve Avrupa’daki bankaların ve parasal sisteminin beslenme kaynağı Merkez Bankalarının; piyasayı sürekli fonlaması ve yeni para basması, artan faizler ve Merkez Bankalarının bilanço kısması bankaların suyunu kesti. Tabiri caizse uyuşturucu bağımlısı gibi para azalınca krize girdiler.

Dünya piyasalarını bu kez Almanya'nın en büyük bankası Deutsche Bank ile ilgili endişeler gerdi. Bankanın iflas açıklama ihtimali dünyayı olumsuz etkiledi. Bankanın borsadaki hisse senetleri düştü. Bunun etkisi ile ons altın 2000 dolara dayandı. ABD’de devlet tahvillerinin faizi düştü ve buraya yönelim olunca dolar yükseldi. ABD ekonomisinin batmayacağı algısı ile bu limana sığınanların sayısı arttı.

Dünya ekonomilerinde domino etkisi oluşup oluşmayacağı bilinmezken, Türkiye’deki riskleri ise hesaplamak zor. Mesela altın borçlanmasına gidildi. Hazinenin altın borçlanma rakamı 176 tona çıktı. Hazine verilere göre yüzde 71 basit faizle borçlandı. Merkez Bankası faizi yüzde 8’e indirdi. Hem ons bazında altının hem de doların yükselişinin zarar riski alındı. Vatandaş seçime giderken güvenceli yatırım diyerek dolarını bozdurup Kur Korumalı Mevduat Hesabı’na (KKM) yatırdı. 1 yılı aşkın süredir uygulanan KKM’de biriken miktar 1 trilyon 639 milyar liraya ulaştı.

Dolar devalüe edilmeye mecbur kalındı. Kurumsal müşterilerin yurt dışı EFT’lerinde yüzde 5 vergi alınması zorunluluğu getirildi. Sermaye kontrolünü sertleştirici uygulamalar maliyet artışı olarak yansıdı. Tahminlere göre 26-28 bandında olması gereken dolar 1,5 yılda aynı seviyede kaldı. Doların ortalama seviyede tutulması aslında 26-28 seviyelerine geldiğinde aslında paranız da eriyecek. Para kazandığınızı zannedeceksiniz ama doların da kendi enflasyonu olduğundan aslında paranız eriyecek.

KKM, Ülkenin döviz sıkıntısı, dış ticaret açığı bunlar biriktiğinde kur seçimden sonra düşer ihtimalini ortadan kaldıran bir durum. Hatta iddialara göre seçim sonrası sert hareketlerin olma ihtimali konuşuluyor.

Türkiye gelinen noktada döviz borçlusu durumuna geldi. Ülkeye girecek dövizler ile kurun düşeceği düşüncesi aşılanıyor ancak öncelikle ekonomide kur-faiz dengesinin kurulması gerekir. Hem faizi düşürüp hem de doları baskılama durumunun ileride başımızı ağrıtacağı öngörülüyor. Faizi düşürdüğünüzde kuru serbest bırakmadığınızda ikisi birden aşırı yükseliş gösterebilir. Türkiye’nin ekonomik problemleri ithalattaki ve dış ticaret açığındaki açık aşırı şekilde arttı. Türkiye dış açığını Merkez Bankası rezervlerinden finanse ediyor. Türkiye’ye sıcak paranın ve doğrudan yabancı sermayenin girmediği durumda kriz ihtimali doğacak.

Altın piyasalarında da hareketlilik sürüyor. Son günlerde dünyadaki olumsuz gelişmeler küresel sorunlardan etkilenen gram altının tarihi zirvelerini test etmesine neden oldu. Gram altın haftayı 1210 lira seviyesinde kapandı. Küresel anlamda sorun oldukça altın yükselmeye devam edecek. Dünya ekonomilerindeki domino etkisiyle önümüzdeki süreçte gram altının 1700 lira seviyesini bile bulabileceği konuşuluyor.

Borsa İstanbul’da ise seçim arefesinde riskin yüksek olduğu söylenebilir. Seçime kadar 5000 seviyelerinde tutulması hedeflenen borsadan çıkan para dövize kayabilir. Özetle seçim atmosferindeki Türkiye’de piyasaların nasıl tepki vereceği konusu da en az seçim sonucu kadar merak ediliyor.

Antalya’daki oteller devreye sokuldu. Binlerce yatak kapasiteleri ile depremzedelere geçici ikamet sağlandı. Alanya’dan Kaş’a kadar otellerimiz kayıtlı haliyle 55 bin kişi için kapılarını açtı. Akıllarda hep şu soru vardı: “Deprem bölgesindeki evler 1 yılda ancak inşaa edileceğine göre bu insanlar otellerde ne kadar süre konaklayabilecek? Öyle ya 15 Mart itibariyle turizm sezonunun başlayacağı düşünüldüğünde depremzedeler için bir formül üretilmesi gerekecek. Turistik tesisler de alınacak kararlara göre hareket edecek.

Otellerdeki konaklama sürelerinin uzatılması halinde turizmcilerin yurtdışından gelecek turistlere yönelik rezervasyonlarını güncellemesi gerekecek. Eğer oteller dışında konaklama imkânları oluşturulamazsa iş turizmcilerin inisiyatifine kalacak, depremzede için ikinci bir kâbus başlayacak. 2023 yılının turizmci açısından dört gözle beklenen ve rekorların kırılacağı bir yıl olacağı tahmin ediliyor.

Akdeniz Turistik Otelciler ve İşletmeciler Birliği (AKTOB) yönetimi tarafından hazırlanan 2022 yılına ait "Türkiye Turizm İstatistikleri Raporu" bunu teyid ediyor. Bu rapora göre, Türkiye'ye 2022'de 6 milyon 823 bin 118'i yurt dışındaki Türkler olmak üzere, toplam 51 milyon 338 bin 688 turist geldi. Bu rakamla, 2019'daki 51,7 milyon turist sayısının ardından en yüksek turist gelen ikinci yıl 2022 oldu. Türkiye'nin turizm gelirinde ise 2022'de tüm yılların rekoru kırılarak 46,2 milyar dolar gelir sağlandı. 38,9 milyar dolarla en yüksek gelire ulaşılan 2019'a göre, 2022'de 7,3 milyar dolarlık artış gerçekleşti.

Antalya'da 2022 yılı, 15 milyon 280 bin turistin ziyaret ettiği 2019'un ardından, 13,5 milyonla ikinci oldu. Kentimize gelen turistlerin 3 milyon 33 bini Rus, 2 milyon 826 bini Alman, 1 milyon 147 bini İngiliz oluşturdu. Türkiye'nin kişi başı turizm geliri ortalaması 2022'de 1017 dolar oldu. Açıklanan bu rakamların daha yükseğe çıkarılması da sektörden ekmek yiyen herkes için apayrı önem taşıyor. O açıdan önümüzdeki dönem için bir yol haritası çizilip belirsizlikler giderilmelidir.

Ülkemize milyonlarca yabancı turist taşıyan Corendon Hava Yolları'nın Yönetim Kurulu Başkanı Yıldıray Karaer’den bir açıklama geldi. Almanya'nın Münih kentinde her yıl düzenlenen turizm fuarında depremzedelerle ilgili konuya değinen Karaer, Türkiye’deki deprem felaketinin turizm sektöründe biraz durgunluk yarattığını söyledi. Yurt dışından otelinizde depremzede var mı? onlarla aynı yerde mi kalacağız? gibi sorular geldiğini işaret eden Karaer bu konuda şu hususların altını çiziyor: “Sorulan bu soruların birkaç sebebi var. O insanlarda da bir acıma ve bu felakete karşı üzülme durumları var. Bu insanlar tatil için geldiklerinde eğlenmeye gelecekler ancak diğer bir tarafta depremzede varsa bunu yapmaktan çekinecekleri var. Diğer bir taraftan da depremden dolayı da korkuyorlar. Özellikle çocuklu aileler deprem bölgesine gelirken çekiniyorlar. Bundan dolayı da rezervasyonlarda durgunluk var. Kapasite, fiyat ve yer olarak hangi ülkede olursa olsun tüm operatörler için Türkiye çok iyi bir destinasyon. Tüm bunlara bakarak da Türkiye için iyi olacağını düşünüyorum. Biz 20 farklı ülkede turizm yapıyoruz ve Türkiye her zaman avantajlı bir numaralı destinasyon. Bundan dolayı çok şanslıyız. Sadece dünyanın bir huzura ihtiyacı var. Salgın hastalıklar, doğal afetler, siyasi gerginlikler, savaşlar, bunlar turizm faaliyetlerini etkiliyor. İlk defa Korona iki yıl kadar uzun bir süreyle tüm dünyayı etkiledi. Türkiye’nin de huzura ihtiyacı var. Türkiye’de seçim, siyasi gerginlikler var”

Özetle Antalya özelinde değerlendirmek gerekirse, Rusya-Ukrayna savaşı sonrası kentimize akın eden 150 bine yakın Rus ve Ukraynalı vatandaşın yanısıra, 200 bine yakın depremzedenin gelişi ile nüfus artışının oluşturacağı sıkıntıların da giderilmesi için kentimizde kalıcı bir koordinasyon sisteminin oluşturulması, bir gelecek planlaması yapılması gerekiyor.

Şu günlerde okullar sömestr tatilinde olduğu için bir nebze olsun trafikte yoğunluğun azaldığı söylenebilir ancak tatil dönüşü yine aynı manzaraların yaşanacağı gün gibi ortada. Birbirini çiğneyerek, ite kaka otobüslere binen, balık istifi yolculuk eden çilekeş vatandaşın çilesine çare bulunması için akılcı çözümler bulmanın zamanı geldi de geçiyor bile….

Toplu ulaşımdaki bu kabusun son bulmasının anahtarının Büyükşehir Belediyesinde olduğu herkesçe bilinir. Yani yetki Büyükşehir Belediyesinde diyebiliriz. Nitekim geçtiğimiz günlerde Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek, toplu ulaşımda yaşanan sıkıntıyı gördüklerini, vatandaşın toplu ulaşımı yeterince kullanmadığı için bu sıkıntıları çektiğini ima etti ve ardından kamulaştırma kelimesini telaffuz etti. Antalya’daki tüm araçların belediye uktesinde hizmet vermesi için hazırlık yaptıklarını dillendiren sayın başkan bu sayede belki keyfi bir şekilde trafiğe çıkmayan, çıkmadığı için de herhangi bir ceza almadığı öne sürülen esnafın yol açtığı olumsuz etkiyi yok etmeyi başarabilir.

Akaryakıt fiyatlarının yükselişinin ulaşım esnafının belini büktüğünü kabul etmek gerekir, yolcu biniş bedeline yapılan zam da kurtarmıyor olabilir ancak o araçların yeniden kontak açması ve duraklarda heder olan insanların yardımına koşulması vicdanen ve kamusal bir sorumluluktur. Trafikte yer almadığı söylenen 250 araç ve mevcutta çalışan diğer otobüslerin belediye bünyesine geçmesi ve yeni tramvay hatları ile birlikte kapsamlı bir Master Plan yapılana kadar ulaşıma kısmen çare bulunabilir.

Meselenin toplu ulaşım tarafı bu şekilde diyebiliriz peki ya çevre yolu ve bağlantı yollarındaki, kavşaklardaki manzaraya ne demeli? İstanbul, Ankara gibi metropol kentlerdeki trafik yoğunluğuna doğru hızla seyreden Antalya’da belirli kavşaklarda oluşan tıkanıklık içler acısı. Tabiri caizse aynı arap saçına döndü. Mevlana kavşağı, Kepez Bld kavşağı, B.Onat kavşağı, 100.yıl bulvarı, Laura kavşağı, Kızılarık caddesi, Yeşilırmak caddesi, Çallı kavşağı, İller bankası kavşağı, Cezaevi kavşağı ve daha sayabileceğimiz bir çok noktada iş çıkış saatlerinde oluşan kuyruklar sürücüleri isyan ettirdi. Eğer nüfusumuz kalıcı misafirler ile arttıysa ve bununla birlikte hususi araçlar da trafikte fazlaca görülüyorsa o zaman çözüm ne olmalıdır? Sorusunu sormak gerekiyor. Bunun cevabını çıkıp birilerinin vermesi gerekir.

Bakınız son 1 ayda 11 bin adet artarak 1 milyon 317 bin 564’e ulaşan kentteki araç sayısını azaltmak için vatandaşa ‘işine kendi aracını kullanmadan git, toplu ulaşımı tercih et’ demeniz için toplu ulaşımdaki sıkıntıyı çözmeniz gerekiyor. Salgının etkilerinin sürdüğü bugünlerde kalabalıklarla seyahat etmenin risk olduğu gerçeği de var. Vatandaşa işten veya okuldan erken çık yığılma olmasın diyemeyeceğinize göre geriye yolları genişletmek, yol ve kavşak sayısını arttırmak, hızlı geçiş yöntemlerine başvurmak kalıyor. İşte tam bu noktada Antalya Büyükşehir Belediyesi de inşaat çalışması gibi maliyetli bir seçenek yerine kavşaklarda fiziksel düzenlemeye ilaveten sinyalizasyon sistemine yapay zeka mı dersiniz akıllı sinyal sistemi mi dersiniz işte öyle bir hamleye başvurdu.

Kepez’deki muhtarlarla buluştuğu toplantıda bu hamlenin detaylarından bahseden Başkan Muhittin Böcek, konuşmasında Antalya'nın nüfusa oranlandığında en fazla araca sahip il olduğunu hatırlatarak ‘bizi eleştirmeden önce bunu gözardı etmeyin’ mesajı verdi. Kentteki 99 kavşakta akıllı kavşak uygulaması başlattıklarını, bir aya kadar sistemin tam olarak devreye gireceğini paylaşan Böcek, akıllı kavşak ile trafikteki keşmekeşin son bulacağı umudunu taşıdıklarını söyledi.

Kavşaklara yerleştirilen kameralar aracılığı ile kavşak kollarındaki araç yoğunluklarını hesaplayan sistem, yoğun yönler için daha uzun yeşil ışık süreleri uygulayarak kavşaklardaki gecikme sürelerini azaltırken, sürücülerin gidecekleri yere daha hızlı ve daha az maliyetle gitmelerine olanak sağlıyor. Bu sistem oturduğunda alt geçit, üst geçit, viyadük vs. inşaa etmeye gerek kalmayacak mesajı veriliyor fakat kamuoyunda aşırı yoğunluğun olduğu kavşaklara ciddi bir müdahalede bulunulmasının daha faydalı olabileceği düşüncesi hakim. Ulaşımla ilgili gerek toplu taşımadaki kamulaştırma girişiminin gerekse kent içi ulaşımda yapılmaya çalışılan veya planlamada yer alan düzenlemelerin trafiği rahatlatıp rahatlatmayacağını bekleyip göreceğiz.

Bir gazeteci olarak o dosyalarla ilgili bilgi edinme amacıyla CİMER üzerinden yaptığım yazılı başvuru ne hikmetse reddedildi. Fazla değil son 2 yılı baz alarak Antalya Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şubesine sosyal medya hesabı çalınan, bu hesaplar üzerinden gerçekleştirilen dolandırıcılık vakaları ile ilgili kaç kişinin mağdur olduğunu ve kesilen veya verilen cezaları sormuştum. Mail yoluyla gelen cevabi yazıda aynen şu ifadeler yer alıyordu: “Talebiniz ile ilgili tarafınıza bilgi verilememektedir, sağlıklı günler dileriz.” Biz de onların dediği gibi ‘Sağlık olsun’ diyerek fazla üstelemedik.

Bilançonun gerçekten ciddi boyutta olduğunu az çok tahmin edebiliyorduk. Gelen şikâyetlerin ardı arkası kesilmiyordu. Facebook, Twitter, İnstagram gibi sosyal medya platformları sohbet veya bilgi paylaşımı amacıyla icad edilse de akla hayale gelmeyen tuzaklarla dolu mecralara dönüştürülmüştü. Emniyet Genel Müdürlüğünün resmi internet sitesinde yer alan halkı uyanık olmaya çağıran bilgilendirme yazısı aslında normal zekâya sahip bir insan tarafından kolayca anlaşılıp tatbik edilebilecek türden ifadeler içermesine rağmen insanlar bir şekilde bu dolandırıcılık akımının kurbanı oluyor.

Faydası olur diye paylaşmak istiyorum, Emniyet Genel Müdürlüğü’nün Sosyal Medya Dolandırıcılığı başlığı ile yayınladığı bildirimde şu ifadeler yer alıyor: “Dolandırıcı şahıslar Facebook, Twitter, Instagram gibi sosyal medyalarda açtıkları sahte hesaplarla kendisini askerlik arkadaşınız, eşinizin-çocuğunuzun yakın bir arkadaşı veya uzaktan bir akrabanız gibi tanıtarak başının belada olduğunu, acilen paraya ihtiyacı olduğunu bildiren mesajlarla, belirli bir adrese para yollamanızı isteyerek sizleri mağdur edebilir.

Piyasa fiyatının çok çok altında bir fiyatla satışa sunulan özellikle akıllı telefon ve bazı elektronik eşyalarla ilgili bu reklamlar tamamen dolandırıcılık amacıyla yayınlanan reklamlardır. Bu tip sitelerden kesinlikle alışveriş yapmayın. Alacağınız ürünün piyasa değeriyle karşılaştırmasını kesinlikle yapın.

Mağdur olduğunuz böylesi bir durum karşısında derhal şikâyet için en yakın emniyet birimine ya da Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek suç duyurusunda bulunun”

Okumaya vakit ayırabildiysek eğer uyarı gayet açık. Kanmayın, aldanmayın, tuzağa düşmeyin deniliyor. Dolandırıcılar ise telefonlara gelen güncelleme gibi kendilerini güncelliyor. Ben oltamı sallarım 1 gelir 2 gelir diyerek oltalama metodundan hiç vazgeçmiyor. Ben örnek olsun diye şahit olduğum ince tezgâhlanmış bir dolandırıcılık vakasına değineceğim.

Facebook bilindiği üzere son dönemde ikinci el eşya satışı için Marketplace isimli hizmetini devreye soktu. Market Place menüsünde elektronik eşya, elbise, ayakkabı, ev eşyası ve daha bir çok ürün ilan şeklinde yayınlanıp dakikalar içinde alınıp satılabiliyor. Özellikle dolardaki yükselişle birlikte artan Iphone fiyatları nedeniyle bu platformda da bu modelin eski sürümlerinin ikinci elleri ucuz fiyata alınıp satılıyor. İşte bunu fırsat bilen dolandırıcılar açtıkları asker eşi, çocuğu vs. gibi milli duygulara hitap eden etkileyici profillerle ucuz telefon arayışındaki kullanıcıları tuzağa düşürüyor.

İlanı gören kullanıcı özelden teklif yazıyor. Mesaj bölümüne düşen teklife dolandırıcı tarafından bir iletişim numarası verilip ‘whatsapptan yazışalım’ isteğinde bulunuluyor. Whatsapptan yapılan görüşmede söz konusu telefonu Sahibinden.com sitesinden param güvende yöntemi ile satabileceğini vurgulayan dolandırıcı aslında avını tuzağa çekiyor. Müşteriden mail adresi talep edildikten sonra bu mail adresine kırmızı renkte ‘Rezerve’ ibareli ve üst bölümde ilan kodu olmayan bir sayfanın linki gönderiliyor. Sahibinden.com sitesinin logosunun yer aldığı mail görselinin alt bölümünde ‘Param Güvende ile satın al’ yazılı linke tıklandığında Sahibinden.com sitesine giriş yaptığınızı sanıyorsunuz. Ardından ödeme bölümüne geçtiğinizde ‘Sahibinden Muhasebe Departmanı’ ünvanlı bir isim soyad ile IBAN bilgilerinin olduğu sayfaya yönlendiriliyorsunuz. Bu IBAN’ı kopyalayıp kendi bankanızın menüsüne girip havale yaptığınız taktirde geçmiş olsun. Paranız ne Sahibinden.com muhasebe departmanına ne markanın hesabına ne Facebook Marketplace hesabına gidiyor. Düpedüz dolandırılıyorsunuz.

Burada ince detayların altını çizmek gerekiyor. Linke tıkladığınızda siz kendi kullanıcı adınız ve şifrenizle gerçek Sahibinden.com sitesine girmiyorsunuz. Öyle olduğunu sanıyorsunuz. Param güvende yöntemi ile alışverişte alıcı satıcının sistemde kayıtlı hesabına parayı gönderir. Ürün alıcı tarafından teslim alınıp onaylandıktan sonra para satıcının hesabına geçer. Bu yöntemi bilmeyenler bu tuzağa kolayca düşebilir. Rezerve olayı Sahibinden.com tarihinde olmayan bir uygulama. İlan sayfası tamamen kurgulanmış ve gönderilen linke tıklanmadan girilemiyor.

Burada işin başlangıç noktası olan Facebook kanadına dönersek orada açılan sahte hesapların verdiği ilanların denetlemesinin yapılıp yapılmadığı meçhul. Dolandırıcılar o mecrada güreşmekten kaçıp radara da yakalanmamak için whatsappa yönlendiriyor. Aslında bu tarz mağduriyetlerin yaşanmamasının yolu tüketicinin bilinçlenmesinden geçiyor. Sahteyi, gerçeği, hukuki olanla yasa dışı olanı vatandaşın idrak etmesi gerekiyor. Mağdur olmadan mağduriyete dur diyebilmesi önem arz ediyor.

Kalın sağlıcakla

Pandeminin kasıp kavurduğu son iki yılda kişisel verilerin de siber saldırılara sıkça uğradığı bir dönem oldu. Ayrıca hackerlerin kişisel verilere amansızca düzenlediği saldırılar, gelecek yıllarda şirketleri nelerin beklediğini de gösteriyor. Teknolojik gelişmelere ve yeni normalin oluşturduğu uzaktan çalışmaya dayalı organizasyonel yapılara alışmaya çalışan şirketlerin müşteri ve kişisel verileri korumada yetersiz kalıyor.

1. Çalışanların mahremiyetiyle ilgili düzenlemeler artacak. Pandemi yönetimi, iş gücü analitiğini ve öngörülerini iyileştirmeye yönelik artan arzunun yanı sıra, şirketleri daha fazla çalışan verisini iştahla toplamaya yönlendirecek. Önümüzdeki aylar içinde düzenleyici ve yasal faaliyetlerin, çalışan verilerine özenli bir yaklaşım benimsemeyen şirketleri köşeye sıkıştıracağını göreceğiz. Şirketler, çalışanlarının kişisel verilerinin toplanmasını, işlenmesini ve paylaşılmasını gerektiren girişimlerine yönelik bir gizlilik yaklaşımı geliştirmelidir.

2. Kanunlar ve yönetmeliklerin ağırlığı daha da hissedilecek. GDPR, KVKK ve ülkeler özelinde kişisel verileri korumaya yönelik birçok mevzuat sınırlarını ve yetkilerini genişleterek daha da etkin hale gelecek. Şirketlerin ulusal ve uluslararası koşullara tam uyumluluk sağlaması karşılaşabileceği cezaların önüne geçmek için koruma sağlayacak.

3. Şeffaflığın önemi artacak. PwC tarafından gerçekleştirilen bir ankete göre tüketicilerin %84’ü, bir şirketin veri koruma sisteminin kırılgan ve zayıf olduğunu düşündüğünde hizmet almayı sonlandıracağını raporluyor. Başta teknoloji şirketleri olmak üzere kişisel verilerin emanet edildiği birçok şirketten şeffaflığın üst düzeyde bekleneceği bir yıl kapıda duruyor.

4. Kişisel verileri korumada güvenlik otomasyonu ön plana çıkacak. Veri güvenliği konusundaki artan korku, otomasyon teknolojisi kullanılarak hafifletilecek. Pandemiyle ilgili komplikasyonlar, normal güvenlik kontrollerinin yetersiz kaldığını gösterirken, şirketlerin ilgi duyacağı çözüm, veri güvenliği otomasyonu olacak. Siber tehditleri insan müdahalesi olmadan programlı olarak algılama, araştırma ve püskürtme gücüne sahip güvenlik eylemlerinin makine tabanlı yürütülmesi, şirketlerin en çok başvuracağı çözümlerden olacak.

5. Üçüncü taraf hizmetleri değerlendirmek kritik hale gelecek. Araştırmalar, tüm veri ihlallerinin %63'ünün üçüncü taraf satıcılarla ilişkilendirildiğini gösteriyor. Tüketiciler, verilerini üçüncü taraf erişimine izin veren şirketlere temkinli yaklaşacak. Şirketler, üçüncü taraf ortaklarını değerlendirmeye ve daha fazla risk değerlendirmesi yapmaya zorlanacak.

Sanki Basın mensupları Antalya Havalimanı’na her gün defalarca kez giriyormuş veya her hafta şehir dışına uçuyormuşçasına bir anlayışla bu kararın altına imza atanları kınıyorum. Gazetecilik yarı kamu hizmeti üreten toplum ve ülke yararına yapılan bir iştir. İşletmenin kar zarar kaygısı olabilir ancak cebinde basın kartı taşıyan gazeteciler emekçidir. Onların havalimanına günlük, saatlik, astronomik park ücreti ödeyecek gücü yoktur. Birkaç gazetecinin havalimanı otoparkını ücretsiz kullanmasıyla Fraport TAV ne batar ne de zengin olur. Nasıl ki bazı kurum ve kuruluşlara sosyal proje adı altında belirli anlaşmalar ile destek sağlıyorsa aynısını önceki işletme yönetiminin yaptığı gibi cemiyetimizle de yapar ve eski anlaşmayı devam ettirebilirlerdi.

Antalya Gazeteciler Cemiyeti’nin işletme yetkilileri ile yaptığı görüşmelerin sonunda ne yazıkki işletmenin istekleri doğrultusunda bir düzenlemeye gidildi. Günlük haber giriş-çıkışı ücretsiz denildi ancak Havalimanına gelip haber yapmak için Nöbetçi Müdürlüğün irtibat numarasını arayıp gelinen aracın plakasının bildirmesi zorunluluğu getirildi. Gazeteci buraya haber için gelirse önceden arayacak ve bilgilerini verecek. Bu kurala göre hareket eden gazeteciden araç plakası otomatik tanımlanıp çıkışta basın kartını da ekstradan göstermesi şartıyla ücret alınmayacak. Yurt içi ve yurt dışı seyahatlere çıkan gazetecilerin seyahat dönüşü ise otopark ücreti ödemeleri gerekecek.

Bu yeni düzenlemeye bakıldığında tabiri caizse basın kartının hükmünün geçersiz kılındığı bir tablo ortaya çıkmıştır. Gazeteciye ‘sen de herkes gibi ücretini ödeyeceksin kardeşim’ denilmiştir. Bu uygulamanın Türkiye genelinde tatbik ediliyor olması bir şeyi değiştirmez. Gazetecinin üstelik devlet kurumları tarafından verilen resmi bir karta sahip gazetecinin var olan hakkı neden elinden alınır? Bunun mantıklı bir açıklaması olamaz. İşletme son sözünü söyledi bizim taraf da şimdilik kabullendiğine göre gidip bakalım dedik. Tesadüf bu ya geçtiğimiz günlerde bir misafirimizi yolcu etmek üzere havalimanına gittiğimizde otoparka aracımızı bıraktık. Girişte bir bilet aldık. Otoparka aracımızı koyduk. 15 dakika sonra aracımızı alıp gişeye doğru yöneldiğimizde gişe görevlisine basın kartımızı gösterdik. Görevli o kartın bir hükmü olmadığını, ücret ödemek zorunda olduğumuzu söyledi.

Otoparkta 16 dakika boyunca duran aracımıza kısa süreli park bileti adı altında 16 lira otopark ücreti kesildi. Saatlik tarifeye göre otopark ücretinin 16 TL olduğu söylendi. 5 dakika da dursak 1 saat de dursak 16 lira ödeyecektik. Hesap kitapta zorluk yaşamayalım diye web sitesine otopark ücreti ödeme sayacı bile koymuşlar. Hesapla ona göre git nereye gidiyorsan demişler. Düşünsenize 2 gün aracınız beklemiş olsa 112 lira ödeyeceksiniz. Bu süre 1 haftayı bulursa 376 lira otopark ücreti ile karşı karşıya kalacaksınız. Bu parayı kim ödemeyi göze alabilir ki?

Gazetecinin aldığı maaş belli değil mi? Aldıkları maaş ile kıt kanaat geçinen gazetecilerin enflasyon ile birlikte uçuşa geçen uçak biletlerini alma ihtimalinin oldukça az olduğu bir ortamda böyle bir uygulamaya geçmenin izahı olamaz. Antalya’ya diğer illerden veya yurt dışından gece yarısı döndüğünde sanki toplu ulaşım aracına mı binebilecek? Taksiye binse şehir merkezine dünyanın parası yazacak. Eşini dostunu arayıp beni karşıla niye desin? Siz gazeteci değil misiniz size burası ücretsiz değil mi? diye soranlara her seferinde izahat mı verecek?

Otoparkta duran aracını çalıştırıp evine dönse kimseyi gece yarısı uykusundan kaldırmasa daha iyi olmaz mı? Sizler 10 milyon turistin geldiği havalimanında gazetecilerden mi para kazanacaksınız? Gazetecilerden para almasanız şirketin bilançosunu mu bozacak? Bugün sarı basın kartı taşıyan basın mensupları toplu ulaşımdan ve belediyeye bağlı otoparklardan ücretsiz faydalanabiliyorsa havalimanından da ücretsiz faydalanmalıdır. Burası özel şirkete ait deyip geçiştiremezsiniz. Bu kentin turizmine en çok katkıyı veren Antalya basınıdır.

Turizmden herkes ekmek yiyor buna vesile olanların en başında basın gelmektedir. Kentin gözbebeği Antalyaspor’un her haberinin önüne sizin isminizi yazmıyor muyuz? Biz size ne yaptık da böyle bir karar aldınız. 15 yıldır süren bir imkânı neden elimizden alıyorsunuz? Devlet büyüklerimizin bu konuda sesimizi duymasını ve çözüm için gayret göstermesini talep ediyoruz. Basın mensubu ben geliyorum plakam şu demek zorunda değildir. Çıkışta sarı basın kartını gösteremiyorsa ücretini ödemekle mükelleftir. Şehir dışına gidip döndüğünde aracını otoparktan ücret ödemeden alıp evine gitmelidir. Tüm basın çalışanlarının bu konuya hassasiyet göstermesi ve sonuna kadar takipçisi olması gerektiğini düşünüyorum. Saygılarımla

Ebeveyn;

1) Çocuklarını, tanımadığı kişilerle iletişim kurmaması, arkadaşlık teklifi ve mesaj gönderebilecek kişileri sınırlandırması konusunda bilinçlendirmeli.

2) Çocuklarını günlük hayatta tanımadığı insanlarla kişisel bilgilerini paylaşmadığı gibi, dijital oyun oynarken de, adres, resim, vb. kişisel bilgilerini paylaşmaması noktasında bilgilendirmeli.

3) Çocuklarının çok oyunculu (multiplayer) oyunlarda tanımadığı insanlara karşı iletişimini kontrol altında tutmalı, şiddet ve nefret söylemi yayan oyunlara özellikle dikkat etmeli ve bu tür oyunlardan olabildiğince çocuklarını uzak tutmalı.

4) Çocuklarını yabancı kişilerden gelebilecek mesajlara dikkat ederek, yabancı kişilerden gelen fotoğraf, video gibi içerikleri kabul etmemeleri, bu içerikleri gönderen kişileri engellemeleri konusunda uyarmalı.

5) Çocuklarına rahatsız edici bir mesaj ile karşılaştığında ailesi ile paylaşması gerektiğini anlatmalıdır.? #Dijitaloyunlar çocuklar ve gençler için bazı dijital tehlikeler içerir.

Alınacak tedbirlerin başında;

? Ebeveynlerin, oyunun uygunluğu hakkında bilgi sahibi olması

? Çocuğun oyunda diğer oyuncularla kurduğu iletişimden haberdar olması gelmektedir.

Dijital oyunlar gençler ve çocuklar için bazı dijital tehlikeler içerir.

Alınacak tedbirlerin başında;

Ebeveynlerin, oyunun uygunluğu hakkında bilgi sahibi olması

Çocuğun oyunda diğer oyuncularla kurduğu iletişimden haberdar olması gelmektedir.

DİJİTAL OYUNLARDA BULUNAN TEHLİKELER:

Çevrim içi sohbet